Mijn ouders Foto en tekst van: Paula Polman (1952) Op de foto: Jules Polman (1924-1979) en Renée Polman-van Vuuren (1930-1994)
‘Deze foto van mijn ouders heb ik genomen in 1964. Zij namen mij en mijn twee jongere broers mee op kampeervakantie in Frankrijk. Mijn vader was leraar, daardoor waren het heerlijk lange vakanties.
Hun leven begon niet eenvoudig. Beiden zijn geboren in toenmalig Nederlands-Indië. Tijdens de oorlog kwam mijn vader in een jongenskamp terecht. Mijn moeder bleef buiten het kamp, maar het leven – met een alleenstaande moeder en twee broers – was niet eenvoudig. Dankzij de bescherming door de Gurka’s (soldaten in dienst van het Britse leger) overleefden ze de gevaren.
In 1947 leerden mijn ouders elkaar kennen in het ‘doorgangshuis’: het Paleis aan het Lange Voorhout in Den Haag. Mijn moeder, ze was zeventien, kwam in datzelfde jaar alleen te staan toen haar moeder in een psychiatrische inrichting terechtkwam, waar ze de rest van haar leven is gebleven. Maar ze haalde haar mulo-examen, deed ‘Schoevers’ en ging werken bij de Dienst Kijk- en Luistergelden.
Intussen hield de moeder van mijn vader haar een beetje in de gaten – en kreeg mijn vader een oogje op haar: het raakte aan. Toen de moeder van mijn vader overleed, ging mijn moeder het huishouden doen voor het gezin van mijn vader, zijn twee broers en mijn opa. Dat was in 1951.
Toen mijn komst zich aankondigde, trouwden ze. Het huis was krap, er was geen warm water, geen wasmachine. Mijn vader studeerde ’s avonds voor wiskundeleraar. Toen hij geslaagd was, solliciteerde hij op de eerste de beste vacature. In Winterswijk, ze wisten niet waar het lag. Maar ze kregen er een huis bij en waren dolgelukkig. Daar kregen ze hun tweede zoon.
In 1974 lieten ze een vakantiehuisje bouwen in Frankrijk. Het waren fijne jaren, totdat mijn vader in 1979 plotseling stierf. Mijn moeder heeft jaren nodig gehad om het verlies te verwerken. Maar ze begon een nieuw leven: wandelen met haar honden, naar Frankrijk reizen. Borduren was haar hobby en zij ontwikkelde zich in de textiele werkvormen. In 2024 organiseerden wij kinderen een overzichtsexpositie van haar werk. Ze heeft er volop van genoten. Maar haar lichaam was op en een maand later is ze overleden.”
Source: NRC