Carolien van Tilburg en Eric van Kooij wonen opnieuw in Tokio, na allerlei internationale omzwervingen. Ze zijn dol op Japan, „modern en traditioneel tegelijk.” Hun kinderen wonen verspreid over de wereld.
Eric van Kooij en Carolien van Tilburg, hier in hun huis in Tokio, wilden hun twee jongste kinderen graag de „Japanervaring” meegeven. „Zij vinden het nu net zo fantastisch als wij.”
Carolien: „In 1985 ging ik Japankunde studeren in Rotterdam.” Eric: „Ik werkte daar als studentassistent en studeerde economie. Japan was toen enorm in zwang, er werd zelfs gezegd dat de Japanse economie groter zou worden dan de Amerikaanse.”
Carolien: „De studie Japankunde ging net dat jaar van start aan de Erasmus Universiteit.”
Eric: „Ik had zelf toen al in Japan gewoond, van mijn vijfde tot mijn achtste. Mijn vader werkte bij Shell.”
Carolien: „Voordat ik tijdens mijn studie voor een jaar naar Japan zou gaan, ging ik een keer met Eric thee drinken voor Japantips. We hadden toen allebei nog een andere relatie, we werden niet meteen verliefd. De vonk sloeg pas zo’n drie jaar later over.”
Eric: „Op een zondagochtend zag ik haar lopen in het Museum Boijmans van Beuningen. Maar ik had haar nummer niet, dus dat zocht ik op in het telefoonboek.”
Carolien: „Toen is het wat geworden en dachten we al snel: wat zou het leuk zijn om samen naar Japan te gaan. En dat hebben we gedaan.”
Carolien van Tilburg (58) en Eric van Kooij (64) ontmoetten elkaar bij de studie Japankunde in Rotterdam. Eric werkt via Economische Zaken op Nederlandse ambassades in het buitenland. Zo woonden ze eerst zeven jaar in Tokio, toen vijf jaar in Beijing, zes jaar in Parijs en tussendoor in Nederland. Carolien werkte al die jaren onder meer als correspondent, ondernemer en manager. Nu zijn ze ruim zes jaar terug in Tokio. Ze hebben drie kinderen: Miki (28), Sil (22) en Fay (20). Ze verdienen samen 2,5 keer modaal.
Eric: „Ik werkte inmiddels voor Economische Zaken en kon gedetacheerd worden op de Nederlandse ambassade in Tokio.”
Carolien: „Uiteindelijk hebben we daar toen zeven jaar gewoond.”
Eric: „Japan is een land van tempels en hightech. Tradities zoals de theeceremonie en haiku’s leven er nog steeds, maar het heeft ook een hippe, hypermoderne kant. Het is de grootste robotexporteur van de wereld, er rijden hogesnelheidstreinen door het hele land, de metro rijdt om de twee minuten. Tokio is enorm groot, er wonen 35 miljoen mensen in het urbane gebied. Ik kan hier uren door de stad lopen en elke keer andere dingen zien.”
Carolien: „Japan is vol paradoxen. De mensen zijn soms heel gesloten, soms prettig gestoord. Wij wonen in het centrum van die gigantische stad maar ons huis is helemaal stil. Japan is leefbaar, er is een menselijke maat en een bepaalde zachtheid. Dat is de reden dat ik terug wilde. We hebben ook een paar jaar in Parijs gewoond, ten tijde van de aanslagen van 2015. Dat was voor ons als gezin aangrijpend. Japan is natuurlijk niet perfect, maar het is een maatschappij waar mensen veilig en met respect dicht op elkaar kunnen leven. Dingen op straat worden niet vernield. Iedereen staat links op de roltrap zodat mensen die haast hebben er rechts langs kunnen. Mensen zijn beleefd en houden rekening met elkaar.”
Eric: „Na enige omzwervingen wonen we nu weer zes jaar in Tokio. We wilden onze jongste twee kinderen, toen 14 en 16 jaar, deze Japanervaring meegeven. Zij vinden het nu net zo fantastisch als wij.”
Carolien: „We wonen op tien minuten lopen van Shibuya Crossing, het drukste kruispunt van Tokio, en van de wereld, vol neonverlichting.”
Eric: „Elke minuut steken daar duizenden mensen over. Er zijn barretjes, restaurants, boetieks. Het is een geweldig leuke en levendige buurt.”
Carolien: „En dat het heel veilig is, is een superbonus. We wonen bovendien vijf minuten van een groot park, het -Yoyogipark, met grote, oude bomen. Daar doen we elke avond een digestive walk. Het park is op z’n mooist in het voorjaar, als de kersenbloesems in bloei staan.”
Eric: „Op de ambassade ben ik hoofd van de afdeling innovatie en technologie. Wat wij doen, is de samenwerking tussen Japan en Nederland op deze gebieden versterken. We kijken waar Nederland sterk in is en waar Japan sterk in is. We proberen die ecosystemen met elkaar te verbinden. Ik houd me bezig met de nieuwste technologieën. Fotonische chips, bijvoorbeeld. In chips zitten normaal elektronen maar de nieuwe trend is fotonen te gebruiken. Die maken gebruik van licht als informatiedrager. Ze hebben minder energie nodig en dat is in deze tijden van AI en datacentrums een enorm voordeel.”
Carolien: „Toen we voor het eerst naar Japan gingen, ben ik correspondent geworden voor allerlei media, waaronder RTL Nieuws en De Telegraaf. Terug in Nederland had ik een mediabureau. Toen we vijf jaar in Beijing woonden, ben ik ondernemer in de retailsector geworden. In Parijs heb ik het Atelier Néerlandais opgezet, een co-working- en presentatieplek voor de creatieve industrie. En sinds we weer in Japan zijn, stimuleer ik Japans-Nederlandse samenwerking op diverse gebieden, variërend van windenergie tot games en design. Eerst deed ik dat op de ambassade, nu doe ik dat freelance.”
Eric: „Mijn werkdag op de ambassade begint om 09.00 uur. En dan rond 16.00 à 17.00 uur ’s middags gaat Nederland open, want dan begint daar de werkdag. Dus dan beginnen de calls en die duren vaak tot 19.00, 20.00 uur ’s avonds.”
Carolien: „Ik werk thuis, soms op een co-werkplek. En ik zit ’s avonds ook vaak in calls met Nederland. Ik werk minder dan Eric. Begin ’s ochtends iets later. Ik werk eerder veertig uur, Eric vijftig.”
Eric: „Maar wat is werken ? Als ik over straat loop, denk ik ook na over mijn werk. Werk en privé lopen door elkaar heen, maar dat is helemaal niet erg, ’t is gewoon leuk. Want ik vind mijn werk leuk. En dat is een enorm voorrecht.”
Carolien: „Steeds verhuizen naar een ander land is intens. Het is leuk, maar ook veel geregel om iedereen op gang te helpen en soms een heel gedoe.”
Eric: „Als kinderen jong zijn, verhuizen ze makkelijk mee en zijn ze heel flexibel. Als ze ouder worden, wordt het lastiger. Dan moeten ze elke paar jaar weer afscheid nemen van vrienden en vriendinnen, bijvoorbeeld. Maar onze kinderen kijken er nu met een enorm positieve blik op terug. Het was niet altijd makkelijk, maar ze vinden het fijn dat ze deze kansen gehad hebben om steeds weer nieuwe landen en culturen te ontdekken.”
Carolien: „We zijn heel trots op onze kinderen. Ze hebben een groot taalgevoel ontwikkeld, spreken onderling Engels en hebben een grote flexibiliteit ten aanzien van verschillende culturen, eetgewoontes en hoe mensen met elkaar omgaan. Dat is superleuk.”
Dagelijkse routine
Eric en Carolien staan op tussen 06.30 en 07.00 uur. Dan gaan ze 45 minuten bewegen: Carolien doet yoga of pilates, Eric krachttraining. Ze werken van 09.00 of 10.00 uur ’s ochtends tot 19.00 à 20.00 uur ’s avonds. Tussen 22.00 en 23.00 gaan ze naar bed.
Wonen
Carolien en Eric wonen in een huis met drie verdiepingen en dakterras, best ruim voor Japanse begrippen. „Japanners wonen klein, dus wat je als westerling hebt, is altijd relatief ruim”, zegt Eric. Er staat een honderd jaar oude boom in de mini-tuin. „Dat geeft een groen gevoel”, aldus Carolien.
Vakantie
Dit najaar gaan ze naar Sydney waar hun zoon Sil op uitwisseling is. Op de terugweg gaan ze langs Singapore waar hun oudste dochter Miki net naartoe verhuisd is. „En we gaan ook even naar Seoul, waar onze jongste dochter Fay zit voor een uitwisseling. ”
Seizoenen
Japan is in de zomer warm en vochtig. Eric: „Maar de winters zijn fantastisch. Dan is de lucht strakblauw, met een zonnetje en geen wind.” Ze gaan dan regelmatig skiën. „Op de bergen van Hokkaido valt in de winter vier meter sneeuw”, zegt Eric. „En dat is fantastische poedersneeuw.”
In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl
Stukken die je helpen om je leven fijner en je carrière beter te maken
Source: NRC