Uw advies kan andere lezers helpen. Machteld van Gelder selecteert goede raad voor de vragensteller van deze week.
Mijn vriend is vreemdgegaan, vijf maanden lang. Voor mij was dat de aanleiding om een punt achter de relatie te zetten. Maar het gemis voor mijn kinderen (onder de 10 jaar) is heel groot. Hij is als een vader voor hen. Hem daarom toch een tweede kans geven is een optie met mogelijk kans van slagen. Hij heeft spijt en mist ons. Maar er is duidelijk iets mis in onze relatie. Hieraan werken zal tijd en veel energie kosten. Kan mijn vertrouwen in hem na zoiets überhaupt hersteld worden? Wat zou u doen?
Moeder (43), naam bij redactie bekend
Raar woord eigenlijk
Ik ben in het verleden ‘vreemdgegaan’ (wat een raar woord eigenlijk), een nieuwe wereld openbaarde zich voor mij. Zo kon het dus ook. Maar het heeft de relatie met mijn huidige vrouw nooit echt in de weg gestaan. Ik ben daarna gestraft, zowel door mijn vrouw als vrienden. De relatie met de vrouw waarbij ik ‘vreemdging’ is gestopt. Mijn huidige relatie is nog steeds oké en mijn relatie met onze zoon ook. Geef je vriend een eerlijke kans en laat het vertrouwen herstellen. Als vader is hij onmisbaar, en als partner?
Antoon Sevens (71), Sneek
Een jaar openlijk
Jaren terug ben ik maanden vreemdgegaan en daarna een jaar openlijk met die ander geweest. Na jaren is de oude relatie helemaal hersteld, en sterk verbeterd. Maar je houdt littekens. Relatietherapie hielp. Maar vooral bereidheid van beiden om het (riskante) proces aan te gaan is nodig. Bereidheid om elkaar te begrijpen, te accepteren, en echt honderd procent eerlijkheid over beweegredenen en wensen, tegenover elkaar én jezelf.
Jos Koning (75), Nijmegen
Toch getrouwd
Mijn man, toen nog vriend, ging ook meerdere maanden vreemd. Toen ik na de eerste vreselijke woede toch nog liefde voor hem voelde, wilde ik voor onze kinderen uitzoeken of onze relatie nog te redden was. We hebben allebei keihard gewerkt, geluk gehad met een fantastische relatietherapeut (en ik met een heel fijne eigen therapeut) en zijn weer bij elkaar gekomen. We zijn 7,5 jaar geleden getrouwd. Ik geniet bijna iedere dag bewust dat het lukte ons gezin bij elkaar te houden. Gegarandeerd zwaar, geen garantie op succes, maar ik zou het wel proberen.
Rifka van der Meer (46), Amsterdam
Schokkende verfrissing
Ik lees tussen de regels dat er nog van alles aanwezig is bij jullie; spijt getuigt van liefde en van verlies. Zou je dit beeld van ‘vreemdgaan’ kunnen verzachten? Het werkt schokkend, maar soms ook verfrissend in een relatie.
Ben van Gent (70), Elst
Opnieuw verbinden
Ik ben ook zo’n vader die is vreemdgegaan, ik vertelde het toen mijn vrouw zwanger was van onze tweede. Zij kon toen niet voor- of achteruit, dus nu gaan we er dwars doorheen met behulp van EFT-therapie (emotionally focused therapy). Niet om in oude wonden te poeren, maar om opnieuw te leren met elkaar in verbinding te (blijven) staan. Ik gun dit elke relatie.
Died Janssen (41) Tienhoven
Nekhaartjes
Vreemdgaan maakt boos en verdrietig, maar als je hem nog lekker vindt ruiken en zijn glimlach (of nekhaartjes, bromstem, oorlel) nog waardeert: natuurlijk kan je vertrouwen na zoiets worden hersteld. Zeker als er ‘spijt’, ‘mist ons’ en ‘gemis voor mijn kinderen is groot’ speelt. Duizenden, nee miljoenen gingen u voor. En als ik ‘als een vader’ lees, is het misschien niet de eerste scheiding voor de kinderen? Seks met een ander is van alle tijden, speelt wereldwijd en is zelden een goede reden om te scheiden.
Fettie Mollema (54), Groningen
Oplossingen
U schrijft dat uw kinderen ‘de ex’ missen en dat ‘de ex’ uw kinderen mist. Dat is een verdrietige situatie waarvoor verschillende oplossingen te bedenken zijn, anders dan deze relatie weer een kans geven. Ik lees nergens in uw verhaal dat u deze ex (die, laten we dat niet vergeten, u pijn heeft gedaan en uw vertrouwen flink heeft geschaad) ook mist.
Daphne van den Berg (41), Den Haag
Mijn zusje en ik kunnen samen een erfenis van ca. 450.000 euro verwachten. Haar WIA-uitkering is laag, ze heeft geen pensioen opgebouwd en ontvangt hoge toeslagen. Ze verdient er een paar honderd euro per maand zwart bij, waar ik ambivalent tegenover sta. Naast een hoger inkomen en pensioenopbouw heb ik altijd erg zuinig geleefd. Ook heb ik gespaard. Onze financieel adviseur suggereert dat ik de helft van mijn erfdeel aan haar uitleen, zodat zij een huis kan kopen. Dat kan ik me permitteren, maar eigenlijk had ik ooit een groter koophuis willen kopen. Ben ik moreel verplicht haar dit geld te lenen?
Vrouw (55), naam bij redactie bekend
Wat zou u doen? Reacties (max. 110 woorden met naam, leeftijd en woonplaats) zijn welkom vóór maandag 1 september wzud@volkskrant.nl. Heeft u een zelf een dilemma? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw naam, leeftijd en woonplaats. Uw reactie kan worden ingekort.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant