Jong in Nederland Eathon Brouwer twijfelt nog wat voor werk hij wil doen. Wat hij weet: hij geniet van de vreugde van sportende kinderen.
Eathon liet de ‘v’ in zijn paspoort op zijn zeventiende omzetten in een ‘m’.
Als Eathon Brouwer voor het eerst met NRC praat, in de zomer van 2021, beoordeelt hij zijn leven met het cijfer 8,5. In de daaropvolgende jaren zal dat niet veranderen. „Het gaat gewoon z’n gangetje”, zegt hij. „Ik kan doen waar ik zin in heb. Ik heb met weinig tegenslag te maken. ”
Eathon Brouwer (24) woont in Zaandam en is opgeleid tot gymdocent.
Eathon heeft een positieve levenshouding. Hij kan soms best teleurgesteld zijn, over het gebrek aan contact met medestudenten tijdens de pandemie, of als hij afgelopen juni te horen krijgt dat hij zijn scriptie moet herschrijven om te kunnen afstuderen aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (ALO). Maar hij laat zich daardoor nooit uit het veld slaan.
„We gaan kijken hoe en wat”, zegt hij als het meisje met wie hij in het tweede jaar van de ALO datet, gaat deelnemen aan een realityspelshow waarin onbekende Nederlanders een tijd lang worden afgesloten van de buitenwereld.
Eathon in 2018.
Eathon in 2025.
Ze had zich al voor het programma ingeschreven toen zij en Eathon uitspraken dat ze elkaar leuk vinden. Hij heeft er begrip voor dat ze geen relatie met hem wil voordat het programma achter de rug is. „Ze moet kunnen doen wat ze wil op liefdesgebied. Ik wil dat ze optimaal kan genieten van het programma.”
Hij kijkt het programma niet, omdat hij geen „vertekend beeld” voorgeschoteld wil krijgen. Zijn moeder kijkt wel. „Die is fan sinds ze weet dat daar een meisje aan meedoet dat ik leuk vind.”
Seksualiteit is „geen groot thema”, zegt Eathon in 2021, vlak voor hij naar de ALO gaat. Hij heeft een paar maanden „iets met iemand gehad” op de middelbare school, maar veel meer valt er niet over de liefde te vertellen. „Misschien kom ik tijdens mijn opleiding iemand tegen met wie ik een relatie kan beginnen, maar ik ben niet actief op zoek.”
Mogelijk speelt zijn transitie een rol. Je stort je niet zo snel in de liefde als je nog één en ander moet uitvogelen over je identiteit. De borstverwijderende operatie aan de VU in Amsterdam wilde Eathon per se vóór het begin van zijn studie laten uitvoeren, omdat hij dan „met meer zelfvertrouwen” aan zijn studie kon beginnen. Hij had de ‘v’ in zijn paspoort op zijn zeventiende al in een ‘m’ laten omzetten.
Door de pandemie wordt de operatie drie maanden uitgesteld, waardoor Eathon later aan de ALO moet beginnen. Vervelend, maar wel bijzaak, want die operatie is het beste wat hem overkomen is, zegt hij. Sindsdien voelt Eathon zich niet meer opgelaten als hij zich omkleedt tijdens het judoën en voetballen. „Toen ik nog een binder droeg, was ik bang dat ik naar zweet rook. Zonder binder voel ik me meer ontspannen.”
Als trans man in de sport heeft hij het een stuk makkelijker dan trans vrouwen. Anders dan gewichtheffer Laurel Hubbard en darter Noa-Lynn van Leuven, heeft hij nooit met buitensporige haat te maken gehad. „Je hoort bijna niets over trans mannen in de sport”, zegt Eathon in 2022, kort voordat Donald Trump zich opnieuw verkiesbaar stelt voor het presidentschap. Van andere trans jongeren hoort hij dat ze meer gepest worden „sinds Trump”, vooral aan het begin van hun transitie. Zelf heeft hij daar „gelukkig geen last van”.
Eathon met zijn ouders, tweelingbroer Jonathan en hond Bobby in de tuin in Zaandam.
In augustus 2025 zegt Eathon dat hij niet bezorgd of verdrietig is over de systematische buitensluiting van trans personen in de VS, die niet meer mogen deelnemen aan vrouwenwedstrijden in de sport en uit het leger werden verwijderd. „Ik ben daar totaal niet mee bezig”, zegt hij.
Door de jaren heen twijfelt Eathon veelvuldig wat voor werk hij wil gaan doen. Gymleraar op een middelbare school? Aan de slag als keeperstrainer bij een betaaldvoetbalorganisatie? Hij geeft judoles bij een judovereniging in Noord-Holland en haalt in 2023 zijn zwarte band. Misschien toch verder in het judo?
Eén ding is zeker: Eathon kan genieten van de vreugde die kinderen tijdens het sporten uitstralen. In het najaar van 2022 vertelt hij hoe een kind op de school waar hij als stagiair gymles geeft, in de pauze zijn hand pakte om te spelen. „Heel mooi als een kind je zo vertrouwt.”