Na zijn zege op de 1.500 meter in de finale van de Diamond League behoort de 20-jarige Niels Laros tot de titelkandidaten op de WK atletiek, half september. Zal hij daar weer leunen op zijn krachtige eindspurt? ‘Ik ben klaar voor elk scenario.’
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
Niels Laros speelde verstoppertje en hield zich schuil tot de laatste bocht van de 1.500 meter bij de finale van de Diamond League in Zürich. Toen kwam hij naar voren gestoomd met een snelheidsverschil waarmee hij zijn tegenstrevers tot toeschouwers reduceerde. Zijn eindtijd, 3.29,20, is een Nederlands record.
Laros (20) is de eerste Nederlandse man die de eindzege in de Diamond League heeft gepakt. Vier vrouwen gingen hem voor sinds de introductie van de prestigieuze mondiale wedstrijdreeks in 2010: Dafne Schippers, Sifan Hassan (driemaal) en Femke Bol, die gisteravond voor de vijfde keer de diamantvormige glazen trofee uitgereikt kreeg. Woensdag had kogelstoter Jessica Schilder zich ook in het rijtje Nederlandse winnaars geschaard.
Het belang van de wedstrijden in Zürich was voor de Nederlandse topatleten tweeledig. De zege was een doel op zich, maar de wedstrijd gold ook als een generale repetitie voor de WK atletiek die op 13 september in Tokio beginnen.
Bol en Schilder hebben zich duidelijk in de favorietenrol voor de wereldtitel gemanoeuvreerd. Voor Laros, die 42.800 euro prijzengeld verdiende met zijn zege, geldt dat minder. De 1.500 meter is een onvoorspelbaar onderdeel en in Zwitserland ontbraken de nummers een en twee van de Olympische Spelen van 2024: Cole Hocker en Josh Kerr. De Amerikaan en de Brit zijn er op de WK wel bij. Dat geldt ook voor de Noor Jakob Ingebrigtsen, de wereldkampioen indoor.
Zal de Nederlander in Japan opnieuw gebruikmaken van zijn splijtende sprint? Zijn talent om aan het einde te versnellen, leverde hem immers een week geleden ook de overwinning bij de Diamond League in Brussel op. Voorafgaand aan de finale in Zürich vertelde Laros dat hij zich niet in zijn kaarten zou laten kijken. ‘Waarschijnlijk zullen we de tactiek iets aanpassen, zodat we niet precies doen wat we op het WK willen doen’, zei hij.
Voorspelbaarheid kan dodelijk zijn op de 1.500 meter. Neem Ingebrigtsen. Het is van tevoren altijd duidelijk wat de Noor van plan is: het tempo hoog houden. Hij is de koning van lang en hard, maar heeft nauwelijks een spurt in huis. Zijn vermogen om door te buffelen leverde hem olympisch goud op in Tokio, maar hij greep in 2022 en 2023 naast de wereldtitels. Jake Wightman en Josh Kerr profiteerden van zijn kopwerk en sprintten hem in de slotmeters voorbij.
Ook in de olympische finale in Parijs werd zijn voorspelbare racetactiek Ingebrigtsen fataal en toen zat er niet eens zilver in het vat. Hocker kwam hem verrassend genoeg als eerste voorbij. Daarna volgden ook Kerr en Yared Nuguse. De Noor eindigde als vierde.
Laros heeft veel explosiviteit in de benen. Dat blijkt niet alleen uit de 1.500 meters die hij heeft gewonnen, maar ook uit het feit dat hij zich voor de WK heeft gekwalificeerd voor de 800 meter. Hij heeft ook een startbewijs op de 5.000 meter, dus aan duurvermogen ontbreekt het hem evenmin. Hij wil zich niet in een sjabloon laten drukken. ‘Ik kan eigenlijk alle kanten op met wat voor soort race het wordt.’
Of Laros over twee weken in Tokio op de 800 en 5.000 meter zal uitkomen, is niet duidelijk. Hij heeft zijn aandacht vooral op die 1.500 meter gericht. Misschien laat hij de twee andere afstanden schieten. ‘Aan de hand van hoe de trainingen in de laatste weken gaan, besluiten we dat definitief.’
Het klinkt tegenstrijdig, maar hij moet zich juist niet specialiseren om uit te blinken op de 1.500 meter. ‘Ik denk dat het belangrijk is dat ik op alle afstanden goed ben om op die 1.500 snel te zijn. Dat ik een goede 800 kan lopen en een goede 5.000. En dat ik binnen het seizoen kan wisselen tussen die afstanden houdt het ook leuk.’
Zijn opmars van de afgelopen jaren was al indrukwekkend, maar naar de WK in Boedapest (10de) en de Spelen van Parijs (6de) ging Laros als tiener die niets te verliezen had. Nu heeft het er alle schijn van dat hij in Tokio werkelijk iets kan winnen. Voor een man die zijn grootste plezier haalt uit de strijd om de zege is dat niets om te vrezen, maar om zich op te verheugen.
Of het dan een tactisch steekspel wordt of een afvalrace maakt Laros niets uit. ‘Ik train om te winnen en ik ben klaar voor elk scenario.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant