Voor ouderen kan het lastig zijn zelf op pad te gaan, waardoor eenzaamheid op de loer ligt. Op een verrassingsreisje van Tour2Day ontmoeten senioren nieuwe mensen en ontdekken ze nieuwe plekken. ‘Ik zit vaak alleen thuis.’
‘Hint één: In dit dorp zijn skeletten gevonden uit de 14de eeuw.’ Elisa van der Jagt (36), die zichzelf een ‘professioneel verrasser’ noemt, waarschuwt de senioren in de bus nadrukkelijk: ‘Als je fout gokt, moet je voorin een liedje zingen.’ Met dat in de oren geknoopt houden de passagiers de lippen op elkaar.
De tweede hint komt er maar meteen achteraan: ‘Een deel van dit dorp stond ooit onder water.’ Er gaat nog geen belletje rinkelen en dus hebben de passagiers geen idee waarnaar ze onderweg zijn op deze vrijdagochtend.
Tijdens de verrassingstochten van Tour2Day gaan senioren er een dagje met een bus op uit in de regio West-Friesland. Van tevoren weten ze niet waar ze zich voor aanmelden. Door de bustochten kunnen ze nieuwe mensen ontmoeten en plekken ontdekken. ‘Ik organiseer niet alleen busreizen, ik breng mensen samen en in de maatschappij’, legt organisator Van der Jagt uit.
Voor ouderen kan het lastig zijn om op pad te blijven gaan, bijvoorbeeld door immobiliteit of doordat familieleden en vrienden wegvallen. Daardoor dreigt hun wereld kleiner te worden, met eenzaamheid tot gevolg. De helft van de 75-plussers in Nederland voelt zich eenzaam, blijkt uit de Gezondheidsmonitor Volwassenen en Ouderen 2024.
Er zitten vijftig mensen in de bus, van wie de helft er voor de tweede keer bij is. Dat geldt ook voor Jenny de Booy (93). Ze las over de verrassingstochten in een blaadje van de Katholieke Bond voor Ouderen. ‘Niet dat ik zelf katholiek ben, ik geloof alleen in mezelf. Maar goed, soms staat er wat aardigs in.’
De vorige keer dat De Booy mee was, ging ze met een groep van ‘vier buurvrouwtjes’. Dit keer zitten de andere drie in de lappenmand; buurvrouw één heeft haar heup gebroken, buurvrouw twee heeft last van haar rug, en buurvrouw drie is noodgedwongen naar een verzorgingstehuis verhuisd. ‘Dus ben ik vandaag maar alleen. Zo gaat dat als je 93 jaar bent. Je kent steeds minder mensen.’
Uit de hints hadden de senioren kunnen opmaken dat ze onderweg zijn naar Oosterleek. De touringcar wordt geparkeerd op de Zuiderdijk, de hoofdweg van het dorp.
Het is niet gek dat de locatie niet geraden werd: het gehucht telt 95 inwoners. Een van hen verwelkomt de groep in de kerk. ‘We hebben hier geen kroeg en geen openbaar vervoer. Eigenlijk hebben we vooral deze kerk uit 1694. We wonen aan het einde van de wereld, dus er komen niet veel mensen langs.’
De charme van West-Friesland, daar gelooft Van der Jagt in. ‘Je hoeft niet naar de andere kant van de wereld te vliegen om verrast te worden, het is hier ook hartstikke mooi.’ Het enige probleem: de ideeën voor bestemmingen raken na een jaar met maandelijkse edities op. Een uitbreiding naar de rest van de provincie Noord-Holland staat daarom op het programma.
Tour2Day is een commercieel bedrijf, maar Van der Jagt hoeft er niet rijk van te worden. Senioren betalen 75 euro per persoon. ‘Ik kan niet verder zakken met de prijs.’ Ze heeft daarnaast bij verschillende gemeentes in West-Friesland gevraagd of er subsidie beschikbaar is, zodat mensen die het niet kunnen betalen ook mee kunnen. Tot nu toe zonder succes.
Bestemming nummer twee is perengaard Groot Fruit in Hem, vlak achter de dijken van het IJsselmeer. Het echtpaar Groot vertelt over het reilen en zeilen van het bedrijf.
Buschauffeur Esther laadt na de rondleiding de rollators in de bagageruimte, terwijl de eigenaren toekijken: ‘Ik kan hier wel honderd rollators in kwijt, dus deze zeven gaan er makkelijk in, geen zorgen. Op naar de lunch.’
Er gaan foto’s van kleinkinderen rond terwijl er soep en brood gegeten wordt. Totdat De Booy tijdens de lunch flink moet hoesten. Haar overbuurvrouw biedt haar een glaasje water aan. ‘Van praten krijg je een droge mond,’ zegt ze. ‘Ja, sorry,’ antwoordt De Booy. ‘Ik klets maar wat door.’ ‘Daar zijn deze dagen toch voor,’ glimlacht de overbuurvrouw.
De Booy kijkt haar dankbaar aan: ‘Soms praat ik hele dagen niet,’ zegt ze. ‘Ik zit vaak alleen thuis.’
De dag wordt afgesloten met de grootste verrassing: een optreden van het hysterische typetje ‘toiletjuffrouw Marie’, gespeeld door gelegenheidsactrice Nicole Kovacs. Het vindt plaats in een boerderij in Wognum.
René van der Veen (82) stapt de bus uit. ‘Het verstand loopt nog goed, maar mijn benen steeds minder.’ Hij kijkt wat rond: ‘Ik ben hier al zo vaak langsgefietst onderweg naar mijn naturistenvereniging, maar ik heb nooit geweten dat dit hier zit. Wat is er veel te ontdekken in de regio.’
Ook voor De Booy is de dag nostalgisch. ‘Toen ik nog fietste, reed ik de route van vandaag vaak met mijn man.’
‘Wat zie ik mensen stralen’, zegt Van der Jagt op de terugweg door de microfoon. Er wordt ondertussen op uitgedeelde hopjes gezogen. Het schoolreisjesgevoel is compleet.
De Booy stapt even later uit in Hoorn en loopt met haar rollator naar de openbare bushalte. Hoe laat de bus naar haar woning gaat, weet ze niet. ‘Ik zie wel wanneer ie komt, ik heb mijn boek mee en anders knoop ik een praatje met iemand aan. Ik heb geen haast meer.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant