Ik zou de ouderen van Nederland op het hart willen drukken: laat u niets wijsmaken, schrijft Max Pam in zijn column na het lezen van het opiniestuk ‘We rekken de levens van ouderen eindeloos, ten koste van hun kinderen’. Volkskrant-lezers reageren
Het opiniestuk van Kim Jansen over ouderen en erfenissen leest voor mij als egoïsme verpakt in redelijkheid. Een truc die we helaas steeds vaker in de politiek zien: doen alsof je het algemeen belang dient, terwijl je vooral je eigen ongemak verwoordt. De suggestie dat ouderen een last zijn voor hun kinderen, de maatschappij en de erfenis vertragen, getuigt niet van veel empathie voor de mensen die je grootgebracht hebben.
Max Pam sloeg in zijn column de spijker op z’n kop: alleen de persoon zelf bepaalt wanneer het genoeg is. Dat er nu meer ouderen zijn, komt simpelweg doordat de babyboomgeneratie groot is én langer leeft. Hun kinderen, mijn generatie (de millennials), zijn óók talrijk, dus hetzelfde effect herhaalt zich straks vanzelf.
En wat betreft de ‘last’ van medische behandelingen: extra kwalitatief goede levensjaren zijn meestal iets positiefs. Ouderen benutten die vaak niet alleen voor zichzelf, maar juist voor hun kinderen en kleinkinderen.
‘We moeten weer leren sterven?’. Nee hoor. Laten we vooral leren leven.
Leon Stille, Bollnäs (Zweden)
Als oudere, worstelend met de zin van het leven, twijfelend aan haar bestaansrecht, zicht troostend met de gedachte nog van enig belang te zijn voor kinderen, echtgenoot en katten maar van generlei waarde meer voor de maatschappij, was het artikel van Kim Jansen niet echt een opsteker. De column van Max Pam echter wél. Dank Max, ik kan weer een poosje verder!
Tuki de Winter, Krommenie
Zojuist de column van Max Pam voorgelezen aan mijn echtgenote (91 bijna blind, bijna doof). Een hart onder de riem.
Tijn Stevens, Bergschenhoek
Max Pam hekelt volkomen terecht de kinderen die hun ouders, als ze hulpbehoevend worden, een doe-het-zelf-moordpakket toewensen. Vooral het deel van de minstens 50 procent van de ouders, dat tien jaar van hun gezonde pensioentijd voor de kleinkinderen zorgde en desalniettemin het graf in gewenst wordt, is niet te benijden.
Elly van den Boom, Sittard
Wat fijn dat Max Pam (78) nog steeds schrijft, debatteert en stimuleert en niet alleen tot vreugde van ouderen. Hopelijk blijft hij nog lang zijn kritische bijdragen publiceren.
Jan Eikenboom (77), 4 kinderen, 14 kleinkinderen), Cebu City (Filipijnen)
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant