Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Hand in hand klauterden mijn oudste dochter en ik over een smal pad dat langs een meanderend riviertje liep. Het pad was onverhard en je moest bij elke stap goed uitkijken dat je niet je enkel verzwikte op een gladde kei of struikelde over een boomwortel. Of op een van de talloze andere wandelaars botste – ook in Noord-Spanje was het hoogseizoen begonnen.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Gelijktijdig brak ook het nieuwe voetbalseizoen aan. Ze wilde weten welke spelers vertrokken waren. Ik noemde een aantal namen. ‘En Wout Weghorst?’, vroeg ze, terwijl ze behoedzaam van een rots afstapte.
‘Die is er nog.’
Daar was ze blij mee. ‘Zijn haar is nu heel lang’, ging ze verder. Dat vond ze goed bij hem staan. Daarna vroeg ze naar de specifieke kwaliteiten van Wout Weghorst. ‘Hij kan goed doelpunten maken’, antwoordde ik en probeerde uit te leggen dat hij een neusje voor de goal heeft.
We balanceerden op een richel en ontweken een gezin met een eindeloos aantal kinderen. ‘Heb je eigenlijk ooit het doelpunt van Wout Weghorst tegen Argentinië op het WK gezien?’, vroeg ik. Eind 2022 zat ze namelijk nog volop in haar Hans Klok-fase en had ze nog geen weet van het bestaan van Wout Weghorst (ergens in mijn dochters hoofd is er een overeenkomst tussen Wout Weghorst en Hans Klok. Ooit kom ik er achter en dan gaat er een hele dure fles champagne open).
Dat had ze niet. We bukten voor laaghangende takken en ik vertelde over de achterstand, over de vrije trap in de slotseconden, over Teun Koopmeiners die deed alsof hij ging schieten, maar de bal op Wout Weghorst aflegde. Ze zette grote ogen op. ‘Dus Bas Koopmans deed alsof hij ging schieten, maar speelde naar Wout?’
Toen we weer bij de auto waren liet ik haar het doelpunt zien op mijn telefoon. Aandachtig bekeek ze het fragment. ‘Hé, daar heeft Wout Weghorst kort haar. Staat hem ook best goed.’
Het volgende filmpje nam haar pas echt in beslag. Het waren beelden van het opstootje in dezelfde wedstrijd, waarbij een geflipte Argentijn de bal vol in de dug-out van Oranje schoot en Virgil van Dijk vervolgens met zijn enorme borstkas voornoemde Argentijn uit het stadion, in een baan om de aarde stootte. Dat filmpje wilde ze graag nog een keer zien. En nog eens, nu vanuit een ander camerastandpunt.
‘Pap’, vroeg ze, toen we weer op weg waren, ‘wat is eigenlijk jouw favoriete opstootje ooit?’ Daar wilde ik even over nadenken. Maar mijn gedachten dreven af naar een moment in de toekomst, als ik haar van het politiebureau moet ophalen omdat ze een bushokje heeft gesloopt met haar hooliganmaatjes en de agent mij vraagt waar het fout is gegaan. En ik dan moet antwoorden: in Noord-Spanje, tijdens een wandeling langs een meanderend riviertje.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns