Filmfestival Venetië De 82ste editie van het prestigieuze filmfestival van Venetië bevat een van de meest imposante programma’s in jaren. Maar je moet wel een sterke blaas hebben.
De laatste voorbereidingen worden getroffen voordat het filmfestival van Venetië op 27 augustus van start gaat. Foto Ettore Ferrari
Een sterrenfeest, voor mensen met sterke blaas. Dat lijkt het aankomende filmfestival van Venetië te worden. Woensdag begint de 82ste editie van het oudste en een van de meest prestigieuze filmfestivals ter wereld.
Venetië is een springplank voor veel latere Oscarwinnaars en bioscoophits. Festivaldirecteur Alberto Barbera zei dat het festival dit jaar het overgrote deel van de films die op hun verlanglijstje stonden vertoont. De line-up is een van de imposantste in jaren: zowel in de hoofdcompetitie – waar wordt gestreden om de begeerde Gouden Leeuw – als bij de films die in andere programma-onderdelen in wereldpremière gaan, buitelen de wereldberoemde en toonaangevende namen over elkaar heen. Wat er ook over elkaar heen buitelt: films die meer dan 135 minuten duren. Geen selectie om halve liters frisdrank bij te slurpen dus. Enkele titels uit het immense aanbod om naar uit te kijken.
Nog vóórdat een van de films in de hoofdcompetitie in première is gegaan, wordt No Other Choice door sommigen al getipt als dé grote kanshebber op de Gouden Leeuw. Park Chan-wook maakte moderne klassiekers als de barokke wraakfilm Old Boy (2003) en erotische thriller The Handmaiden (2016). En hij won met zijn laatste film, Decision to Leave (2022), de prijs voor beste regie in Cannes. No Other Choice is een passieproject waar Park al twintig jaar mee rondloopt met Squid Game-acteur Lee Byung-hun in een hoofdrol. De zwarte komedie volgt een man van middelbare leeftijd die onverwacht wordt ontslagen. Wanneer hij geen baan meer vindt, begint hij zijn concurrentie uit te uitschakelen.
Scène uit ‘After the Hunt’. Foto Amazon MGM Studios
De nieuwe film van Call Me By Your Name-regisseur Luca Guadagnino wordt buiten de hoofdcompetitie vertoond en dingt dus niet mee naar de Gouden Leeuw, volgens festivaldirecteur Barbera in overleg met studio Amazon MGM. De studio ziet de psychologische thriller als een Oscarkandidaat en denkt dat hij geen prijs nodig heeft om aandacht te trekken. Dat maakt nieuwsgierig. Hoofdrollen zijn er onder meer voor Julia Roberts en de snel rijzende ster Ayo Edebiri (The Bear). Roberts speelt een geliefde hoogleraar die in de problemen komt als haar protégée (Edebiri) een aanklacht indient tegen een collega (Andrew Garfield). Een film over generatieconflict met hedendaagse thema’s als consent.
Toen regisseur Guillermo del Toro in 2018 een Bafta in ontvangst nam voor The Shape of Water, bedankte hij de Britse auteur Mary Shelley. Hij noemde haar „een figuur net zo belangrijk in mijn leven als familie”. Na er jaren over gepraat te hebben, heeft de Mexicaanse Oscarwinnaar nu eindelijk Shelley’s Frankenstein verfilmd. Oscar Isaac speelt Dr. Victor Frankenstein, Jacob Elordi het monster. Netflix was naar verluidt niet karig met het budget, ze hopen dat de film het goed zal doen bij Oscarstemmers én bij hun abonnees. De streamingdienst heeft trouwens nog twee andere films in de hoofcompetitie: A House of Dynamite van Kathryn Bigelow (The Hurt Locker) en Jay Kelly van Noah Baumbach (Marriage Story).
"The Smashing Machine." (Cheryl Dunn/A24 via AP) Foto Cheryl Dunn
Dwayne ‘The Rock’ Johnson speelt in dit sportdrama Mark Kerr, een worstelaar en mixed martial arts (MMA)-vechter die bekend stond om zijn ruwe vechtstijl en openheid over zijn pijnstillerverslaving. Barbera en zijn team verwachtten dat Safdies soloproject – eerder regisseerde hij samen met zijn broer – een spectaculaire film zou zijn, geschikt om buiten competitie te draaien. Na kijken vonden ze dat hij een plaats verdiende in de hoofdcompetitie. Doet The Smashing Machine voor actiefilmacteur en voormalig worstelaar Johnson wat ‘The Whale’ deed voor tieneridool Brendan Fraser; hem tot een serieus acteur kronen?
Erg intrigerend is ook de nieuwe film van Mona Fastvold (The World To Come), partner van Brady Corbet. Ze schreef mee aan zijn epos The Brutalist dat afgelopen jaar de Zilveren Leeuw voor beste regie kreeg in Venetië. Fastvold komt naar het Lido met „een soort musical” over de oprichter van religieuze sekte in de achttiende eeuw, de Shakers, die bekendstaan om hun celibataire levenswijze, gelijkheid tussen mannen en vrouwen én hun extatische erediensten. Het scenario werd mee geschreven door Corbet. Levert de samenwerking opnieuw een winnaar op?
Jude Law speelt in deze thriller Vladimir Poetin, Paul Dano een fictieve spindoctor die hem helpt in zijn klim naar macht. De Franse regisseur Assayas (Clouds of Sils Maria) noemt zijn film „niet zo zeer een politieke film, als een film over politiek – en de perversiteit van de activiteiten die ons momenteel allemaal gegijzeld houden”. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Giuliano da Empoli.
In januari 2024 belde de vijfjarige Hind Rajab uit Gaza urenlang doodsbang met hulpverleners van de Palestijnse Rode Halve Maan. Ze was de enige overlevende in een auto die onder vuur was genomen door een Israëlische tank. Twee weken later werden de lijken van Rajab, zes familieleden en twee reddingswerkers die het kind kwamen helpen gevonden. De Tunesische Kaouther Ben Hania vermengt, net als in haar Oscargenomineerde Four Daughters, realiteit met nagespeelde scènes. Ze bouwde deze speelfilm op rond getuigenissen en echte audio-opnames van Rajabs stem.
Oscarwinnaar Laura Poitras (Citizenfour) kreeg in 2022 de Gouden Leeuw voor haar documentaire All the Beauty and the Bloodshed. Hierin verweefde ze op meesterlijke wijze het persoonlijk leven van activist en fotograaf Nan Goldin met haar strijd tegen de familie Sackler, die met de productie van pijnstiller OxyContin mede verantwoordelijk is voor de Amerikaanse opiatencrisis. Nu komt ze samen met Obenhaus naar Venetië met een film over de Pulitzer Prize-winnende journalist Seymour Hersh, die onder meer als eerste uitvoerig berichtte over het bloedbad dat Amerikaanse soldaten aanrichtten in het Vietnamese My Lai in 1968. Opnieuw wordt een persoonlijk portret gecombineerd met grotere onderwerpen als het belang van onderzoeksjournalistiek.
Regisseur Aboozar Amini werd geboren in Afghanistan, maar kwam als veertienjarige met zijn broer naar Nederland. In zijn tweede documentaire volgt hij een jonge, overtuigde Talibansoldaat die worstelt met zijn verlangen om martelaar te worden enerzijds en zijn dagelijkse beslommeringen als vader en boer anderzijds. Amini koos er bewust voor hem op zeer menselijke wijze te portretteren, ondanks zijn radicale ideeën. De film is, net als die van Poitras of Guadagnino, geselecteerd voor het ‘Out of Competition’-onderdeel van het festival met opvallende of grote titels die niet meedingen naar belangrijke prijzen. Daar zitten dit jaar meer nieuwsgierigmakende docu’s tussen, zoals Werner Herzogs Ghost Elephants en Sofia Coppola’s portret van mode-ontwerper Marc Jacobs.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC