Stel, je bent een vuurtoren. Oké, dat is niet de meest alledaagse zin om een preview mee te beginnen, maar in Keeper is dat wel wat er aan de hand is. Keeper is de nieuwe game van Double Fine Productions. Dat is de studio die Tim Schafer in 2000 oprichtte na zijn vertrek bij LucasArts, waar hij aan de wieg had gestaan van games als The Secret of Monkey Island en Grim Fandango. Double Fine maakte in de vijfentwintig jaar daarna allerlei games, met Psychonauts en Brütal Legend als bekendste voorbeelden. Het in 2021 verschenen Psychonauts 2 was de eerste game die de studio uitbracht als onderdeel van Microsoft Game Studios, nadat Microsoft de studio van Schafer in 2019 had overgenomen.
Voor Schafer is het vrij helder dat Keeper zonder die overname niet bestaan zou hebben. De studio maakte jarenlang games die bedoeld waren om de studio overeind te houden, op weg naar grotere producties. Commercieel succes was een must. De overname door Microsoft betekende dat die druk direct wegviel, terwijl de studio zijn autonomie behield in ontwikkeling en zelfs in de keuze voor welke platforms nieuwe games uitkomen. "We hoeven tegenwoordig niet meer bij uitgevers langs te gaan met een pitch, om te kijken of ze in ons willen investeren. We hoeven niet meer de nadruk te leggen op het uitleggen waarom we denken dat iets een commercieel succes wordt", legde Schafer uit tijdens de Keeper-presentatie op gamescom. De boodschap: Double Fine kan zich volledig concentreren op het creatieve aspect en hoeft zich geen zorgen meer te maken over of een project aantrekkelijk is in de ogen van investeerders.
Waarom dat van invloed is op het wel of niet bestaan van Keeper, wordt al snel duidelijk als de presentatie echt begint. Keeper is een game die draait om een wandelende vuurtoren die bevriend raakt met een vogel. Samen trekken ze door een wonderlijke spelwereld die vol rariteiten zit. De game bevat geen dialogen; alles gebeurt aan de hand van visuele cues. Stellen dat dit concept nogal afwijkend is, is een understatement. Vanaf het eerste moment dat je de wandelende vuurtoren door een soort droomwereld ziet bewegen, komt Keeper over als een enorm trippy game. Dat gevoel wordt gaandeweg steeds sterker, met als voorlopig hoogtepunt het stuk waar de vuurtoren omgeven is door roze wolkjes, terwijl er een soort walvis door het beeld komt vliegen. Echt waar!
Hoe vreemd en bovennatuurlijk Keeper ook is, de inspiratie voor de game ligt in de realiteit. Niet Schafer, maar zijn collega Lee Petty is daarvoor verantwoordelijk. Tijdens de covid-19-lockdowns zocht Petty, die net als zoveel anderen moeite had met continu 'opgesloten' zitten in huis, zijn heil in lange wandelingen door de heuvels rond San Francisco. Daar kwam de vraag op: wat als de mensheid deze pandemie niet overleeft, maar de wereld zelf wel? Wat zou er gebeuren? Hoe groeit de natuur verder? Hoe oogt en klinkt een wereld zonder mensen? Vanuit die gedachte ontstond Keeper: een game zonder mensen, waarin je zonder al te veel druk en spanning een wereld verkent, puzzels oplost en je langzaam een weg baant naar het midden van de planeet waarop je je bevindt.
De planeet en alle elementen daarop hebben een aparte look. Voor die look liet Petty zich onder meer inspireren door de film The Dark Crystal uit de jaren tachtig en de werken van kunstenaar Salvador Dalí, wat het vaak wat absurdistische karakter van de levels verklaart. In die vreemde wereld vinden we dus ook een vuurtoren die op een dag wordt bezocht door een vogel, Twig, die zijn groep is kwijtgeraakt. Twig landt op de vuurtoren, die daardoor plotseling tot leven komt, omvalt en daarna ineens over benen beschikt, waarmee het startschot voor dit avontuur is gegeven.
Source: Tweakers.net