Home

De moord op Lisa leidt tot een even voorspelbaar als onsmakelijk politiek opportunisme

is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.

De moord op de 17-jarige Lisa, in het unheimische niemandsland bij de Amsterdam Arena, waar dagelijks tienduizenden mensen doorheen trekken maar waar niemand woont, leidde tot een schokgolf. De verdachte bleek een 22-jarige man die verbleef op een opvanglocatie van het COA, volgens Het Parool illegaal. De man wordt bovendien verdacht van nog twee andere misdrijven in Amsterdam.

De omstandigheden rond de moord leidden tot een even voorspelbaar als onsmakelijk politiek opportunisme. Geert Wilders bleef in de eerste uren na het eerste bericht over de moord op Lisa muisstil, maar zodra bekend werd dat het om een asielzoeker ging, gebruikte Wilders de moord voor zijn xenofobe agenda en pleitte voor een asielstop. Voor de duidelijkheid: Wilders twittert nooit over door autochtone Nederlanders gepleegde moorden en de PVV stemde tégen meer geld voor femicidebestrijding.

Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

Progressief Nederland was op het moment van de moord in rep en roer over een smakeloze Halloween-campagne van pretpark Walibi, waarin een vrouw door een stel sadistische clowns wordt geveild en vermoord. Nadat Het Parool had gemeld dat een asielzoeker werd verdacht van de moord op Lisa, verplaatste de progressieve woede zich naar die krant – men had dat ‘asielzoeker’ achterwege moeten laten om de ‘PVV niet aan de winst te helpen’. Niet asielzoekers zijn het probleem, maar mannen, zo klonk het.

Dat ging er bij extreemrechts natuurlijk weer niet in; Wierd Duk twitterde dat het ‘niet te harden’ is hoe jongens en mannen nu ‘generiek verdacht worden gemaakt’. Dat mag je immers alleen met moslims doen. Wéér iemand anders vond de oproep aan vaders om hun zonen beter op te voeden onzin, omdat juist jongens die alleen met een moeder opgroeien vaker problematisch gedrag vertonen – ‘laat moeders hun zonen beter opvoeden!’. En dan was er nog een ontwerpster die bij Nieuwsuur klaagde over mannelijke stedenbouwkundigen die voor vrouwen onveilige omgevingen creëren.

Al deze mensen hebben tot op zekere hoogte een punt. Ja, zelfs hitsers die wijzen naar de islam, want het is natuurlijk geen toeval dat vrouwenhater Andrew Tate zich tot de islam heeft bekeerd en Thierry Baudet flirt met diep-conservatieve islamitische manfluencers. Alleen staan die punten helemaal los van deze moord, waarvan we de details simpelweg nog niet kennen. ‘Het zijn geen incidenten meer’, schreef Liesbeth Rasker in een column in de Linda. Maar dat is deze moord, hoe afschuwelijk ook, nu juist wél.

Terwijl rechts spreekt over een acuut asielprobleem en links over een acuut mannenprobleem, is de realiteit dat het aantal moorden in Nederland al decennia daalt. In de jaren negentig waren er ongeveer 240 slachtoffers per jaar, nu nog de helft. Het aantal vrouwelijke slachtoffers is evenredig gedaald. Ooit waren er uitschieters van 91 vrouwen per jaar, maar vorig jaar waren het er nog ‘maar’ 46 (en 75 mannen). Dat zijn er 46 te veel, maar van een ‘golf van femicide’, laat staan gepleegd door asielzoekers, is géén sprake. Natuurlijk moet misogynie bij jonge mannen zeer serieus worden genomen, maar die vertaalt zich (vooralsnog?) niet in meer femicide.

Het toe-eigenen en uitvergroten van een dramatische gebeurtenis is natuurlijk niet nieuw, de mens reageert nu eenmaal sterker op sensationele verhalen dan op statistieken. Maar de hijgerigheid van sociale media lijkt deze primitiviteit te versterken. Een pleidooi voor zelfbeheersing en volwassenheid bij dit soort drama’s dus, al is het maar uit respect voor de nabestaanden. Wie een punt te maken heeft, doet dat maar een weekje later, bij voorkeur op basis van statistieken en bredere maatschappelijke ontwikkelingen.

Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next