DEN HAAG - Zou je alles achterlaten om voor de liefde helemaal naar de Verenigde Staten te verhuizen? Voor Maud (28) zijn er in 2021 geen twijfels: Kevin is de liefde van haar leven en die wil ze niet laten lopen. Maar inmiddels lonkt Den Haag weer steeds meer.
Dit is een verhaal in een reeks over mensen die het roer om hebben gegooid: van een bijzondere carrièreswitch tot een verhuizing naar het buitenland.
Maud en Kevin ontmoeten elkaar in 2019 in New York, waar de Haagse stageloopt bij een advocatenkantoor. 'Ik kwam uit een lange relatie en dacht dat het gewoon een vakantieliefde was. Maar al vrij snel had ik door dat dit wel een héle leuke man was.'
De twee hebben samen een leuke tijd in New York, maar in 2020 moet Maud terug naar huis. Ze landt op 27 februari op Schiphol, de dag van de eerste coronabesmetting in Nederland. En die pandemie zal haar leven de periode daarna een stuk lastiger maken.
'We hadden plannen om elkaar te zien. Hij zou overkomen naar Nederland', vertelt Maud. 'Ik kon niet naar de VS, want de grenzen waren gesloten en hij kon ook niet meer hierheen.'
Maanden zien de twee elkaar niet, want alleen getrouwde koppels mogen de grens over. Het zit Maud op den duur zo hoog dat ze zich onder meer op Twitter in een campagne stort om de grenzen te laten openstellen voor mensen in duurzame langeafstandsrelaties. Zonder ring om hun vinger dus, maar wel serieus.
Dat gebeurt uiteindelijk ook, maar Maud en Kevin hebben dan al een ander plan. Ze vliegen voor een 'vakantie' naar Aruba en kunnen elkaar daar eindelijk weer in de armen sluiten. De twee verloven zich daar ook.
En na een periode van twee weken mag Maud ook vanuit Aruba doorvliegen naar Amerika. Daar blijft ze drie maanden en als daarna de grenzen open zijn komt Kevin ook nog regelmatig naar Nederland. Maar dan wordt toch al snel duidelijk dat ze zo serieus zijn dat er voor Maud niks anders op zit dan emigreren.
'We hebben er heel serieus over gepraat. Als je gaat emigreren, dan wordt je relatie gelijk heel zakelijk. Je relatie gaat dan in een sneltreinvaart. Een visum, gelijk verloven... Met een Nederlandse jongen zou ik dat nooit doen, dan ga je eerst een paar jaar daten en dan zie je het wel', vertelt Maud.
Toch gaat ze ervoor. 'Anders laat je de liefde van je leven lopen, dat was het niet waard voor mij. Hij ís ook echt de liefde van mijn leven.'
In november 2021 emigreert Maud officieel naar de stad Stamford in Connecticut. Samen met haar man gooien ze de jaren daarna nog een paar keer het roer om, wonen ze op verschillende plekken en eindigen ze in Lancaster Pennsylvia.
Ook komt er nog een 'liefde' bij: hun kindje Elijah, nu anderhalf jaar oud. Nu ze zelf een kind heeft, kijkt ze wel anders terug op haar emigratie. 'Ik zie nu de meerwaarde van familie in en ik denk dat ik toen nog meer in mijn egoïstische fase zat. Het was heel erg moeilijk voor mijn familie, maar ze hebben me wel gesteund.'
Spijt van haar stap heeft de Haagse nooit gehad. 'Omdat ik nu met mijn man ben', zegt ze. 'Maar wel dat ik naar de Verenigde Staten ben verhuisd. Ik had liever gehad dat hij naar Nederland was gekomen, nu het politieke klimaat zo is veranderd.'
Daardoor is het plan ontstaan om terug naar Nederland te verhuizen als Elijah de leeftijd heeft dat hij naar school moet. 'Ik had nooit verwacht dat ik terug zou komen, maar het is wel lastig hier.'
Ze legt uit: 'Hier moet alles met de auto gedaan worden, je kan niet even met je kind op de fiets stappen. In Nederland is ook meer een oprechte cultuur, je kan wat meer praten over alles. En ik ben een stay at home mom, het moederschap is soms best zwaar zonder vangnet.'
Ook mist Maud haar familie heel erg, al gaat ze twee keer per jaar zo'n anderhalve maand terug naar Den Haag en komt haar familie ook vaak naar Amerika. 'Mijn moeder komt vaak over en blijft dan voor een maand. Haar collega's grappen weleens dat zij haar kleinkind vaker ziet dan anderen in Nederland.'
Den Haag blijft 'haar stad', dus als ze terugkomen dan is dat de bestemming. Maud: 'Als ik terug ben in Den Haag, denk ik: alles wat ik zoek is hier. Ik kom uit de Archipelbuurt en iedereen kent elkaar. Het is zo gezellig.' Haar man, die kwart Nederlands is, is ook positief over het idee.
Het is ook echt niet allemaal zo slecht, wil Maud wel benadrukken. 'We genieten nu lekker, doen lekker veel roadtrips en reisjes. Ondanks dat Amerika geen goed woonland is, is het een prachtig vakantieland. We zijn gek op de nationale parken.'
Emigreren is 'nog steeds écht een avontuur', waar ze ondanks alles geen spijt van heeft. 'En waarbij je te maken krijgt met alle mooie én slechte dingen van het leven. Ik heb heel veel over mezelf geleerd en zo zie je nog eens wat van de wereld.'
Maar vooral: 'Ik ben echt verliefd op mijn kleine gezinnetje en mijn zoontje. Dat is zeker nu het meest betekenisvolle en mooiste wat ik heb gedaan in mijn leven.'
Ben of ken jij iemand die het over een hele andere boeg heeft gegooid? Mail dan naar linda.van.dijk@omroepwest.nl
Source: Omroep West Den Haag