In de jaren '90 kon je nog kiezen uit meer dan tien merken bij de aanschaf van een moederbord. Een hoop daarvan werd overgenomen of ging over de kop, en tegenwoordig wordt de markt gedomineerd door vier merken: ASRock, ASUS, Gigabyte en MSI. In de marge brengt NZXT, dat we toch vooral kennen van de kasten en de koelers, sinds een tijdje zijn eigen moederborden op de markt. Ik bekeek het X870-moederbord van het merk − want ja, dat is er maar één − om erachter te komen of het NZXT lukt om op te boksen tegen de uitgebreide line-ups van de bekende moederbordmerken.
De 'E' in de modelnaam van de NZXT N9 X870E betekent dat het moederbord eigenlijk niet één, maar twee chipsets heeft. X870-moederborden zonder 'E' hebben er maar één. Als het gaat om bijvoorbeeld USB-poorten en PCIe-lanes uit de chipset, kunnen X870E-borden in theorie dus dubbel zoveel bieden. Dit was overigens exact het verschil tussen B650 en X670. X870 is dus in feite 'B650 2.0' en X870E is 'X670 2.0'.
Als je je afvraagt waarom je een moederbord van NZXT zou moeten kopen, dan is het uiterlijk vermoedelijk het beste antwoord. De NZXT N9 X870E, verkrijgbaar in zowel zwart als wit, valt vooral op doordat hij strak is afgewerkt. Ons witte testmodel heeft een wit pcb, een wit i/o-shield en witte covers bij de audiochip en de connectors aan de rechterkant van het bord. De heatsinks voor de vrm en de M.2-ssd's hebben een zilverachtige aluminiumkleur, maar misstaan alsnog zeker niet in een witte build. Ga je voor de zwarte versie, dan zijn al deze elementen vanzelfsprekend zwart.
Het moederbord heeft een PCI Express 5.0 x16-slot en één M.2-slot op PCIe 5.0 x4-snelheid. Dat betekent dat er geen lanes gedeeld hoeven te worden. Het snelle M.2-slot zit het dichtst bij de cpu-socket, onder de extra hoge heatsink, die vastzit met een schroef. Dat is opmerkelijk, want de veel grotere heatsink die de drie PCIe 4.0 x4-M.2-slots bedekt, heeft wel een toolless bevestigingsmechanisme.
Wat me tijdens het monteren opviel, is dat de ssd in het bovenste slot tegen de vrm-heatsink schampt bij het plaatsen. Daardoor sluiten de vrm- en ssd-heatsinks naadloos op elkaar aan, maar het voelt toch een beetje verkeerd om je ssd tijdens de montage wat opzij te moeten duwen.
Op de printplaat kom je een aantal connectors tegen die je misschien niet direct bekend voorkomen. Zowel bovenaan als onderaan heeft NZXT namelijk zijn eigen 8-pinsheaders geplaatst, waarmee je de draaisnelheid en verlichting van de singleframefans van het bedrijf kunt aansturen. Deze fans levert NZXT de laatste tijd ook vaak bij zijn kasten en waterkoelers, dus voor een systeem dat binnen het ecosysteem blijft, is dat handig, maar wat er overblijft aan normale fanheaders − 1x cpu, 1x aio en 3x sys − is echter vrij beperkt. Er worden splitterkabeltjes meegeleverd om toch gewone 4-pinsfans op de NZXT-connectors aan te sluiten, maar dat doet toch weer een beetje afbreuk aan het uiterlijk waaraan NZXT zoveel aandacht heeft besteed. Overigens zit er rechts van de bovenste 8-pinsheader ook nog een propriëtaire argb-connector van NZXT, maar daarvan zijn gelukkig ook twee reguliere versies aanwezig.
In de cover aan de rechterkant van het moederbord zijn uitsparingen gemaakt voor onder meer een foutcodeschermpje, power- en resetknoppen en de interne USB-C-header. Die werkt op de maximale snelheid van 20Gbit/s.
Aan de achterkant zien we uiteraard de twee USB4-poorten waar ieder AMD X870-moederbord over moet beschikken. Daarnaast krijg je nog eens tien USB-A-poorten, waarvan er vijf op 10Gbit/s werken, drie op 5Gbit/s en twee zelfs nog volgens de USB 2.0-standaard. Monitoruitgangen zijn er, anders dan de USB4-poorten, in zijn geheel niet. Als je om wat voor reden dan ook even wilt terugvallen op de geïntegreerde graphics, dan zul je dus waarschijnlijk gebruik moeten maken van een adapter − tenzij je scherm ook USB-C heeft, natuurlijk. Wat er wel op zit, is een 5Gbit/s-netwerkpoort op basis van een Realtek-controller. Realtek levert met een ALC4082-codec ook een luxe oplossing voor de analoge audio. De Wi-Fi 7-adapter is dan weer van MediaTek en ondersteunt maximaal 160MHz-netwerken.
Source: Tweakers.net