Lowlands 2025 Geleidelijk draagt het Lowlands-programma de bezoeker over aan de steeds belangrijkere nachtshows. In de donkere uurtjes is de sfeer opvallen licht: niet dreunen op niche-tracks, maar euforisch meezingen met dansbare klassiekers.
‘Het is nu echt tijd om naar de […] te gaan!”, schreeuwt de Haagse rapper Mula B in de felgroene drugstempel van Lowlands in Biddinghuizen. Het uitzinnige publiek is dan al lang in een stomende moshpit uitgebarsten.
De vroege vrijdagavond in de Bravo-tent begon zoals verwacht: na de Amsterdamse rapper Gotu Jim, die ooit in de kleine X-ray stond maar inmiddels zelfs te groot is voor de grote Heineken-stage, briest Mula B met zijn track ‘COKE IN DE UITVERKOOP’ de zon uit de lucht. Als dan ook nog Boaz en Milo van Goldband springend opkomen en duizenden shirtloze mensen ‘Allang niet meer van jou’ uit volle borst meezingen, denk je: hier wordt al het kruid al verschoten. En het is pas acht uur. Gelukkig zal later blijken dat dat een misverstand was. Kruid komt in allerlei soorten en maten.
Het Lowlands-festival is zich de laatste jaren steeds meer gaan richten op de nachtprogrammering. Door rond middernacht het terrein rondom het hoofdpodium af te sluiten, wordt het publiek samengebracht op het grote plein rondom de vier kenmerkende schoorstenen van Armadillow, de 24-uurstent. De voorgaande jaren kon dat nog wel eens voelen als een lichtschakelaar: eerst met het licht aan, dan knip: licht uit. Dag, knip, nacht. De dj’s die ’s nachts geprogrammeerd stonden draaiden harde en industriële techno, op hoog tempo. Een trend toen, maar vooral een hard contrast met de bandjes overdag.
Bezoekers op Lowlands.
Stilleven met bier en bitterbal.
Schaduw en hangmatten: perfecte plek om even bij te komen.
Euforische sfeer op Lowlands bij het vallen van de nacht.
Dat is inmiddels helemaal anders: mensen willen ‘s nachts meer de euforie voelen, mensen willen meer dansen. Het programma voorziet goed in die wens, met een meer geleidelijke overgang: of het nu de warme soul van Odeal is (21:00 uur in de India), de klassieke rock bij Queens of the Stone Age (20:15 uur in de Alpha) of de gruizende postpunk bij het Rotterdamse Tramhaus (23:45 in de Heineken), overal wordt het publiek geleidelijk overgedragen aan de vrolijke nacht.
Het op het oog lege uurtje in het programma net voor headliner Job Jobse & KI/KI wordt door festivalgangers gretig gebruikt voor een outfit change. Deze laatste dag van de hittegolf betekent dat het al vroeg onverwacht koud is. De wijde shirts, korte adidasbroekjes en cowboylaarzen worden verwisseld voor een net zo gedetailleerd samengesteld nachtpak. Op Lowlands ziet iedereen er tiptop uit. Aan de leegte op het terrein bij de Bravo is goed te zijn dat Job Jobse & KI/KI bijna gaan beginnen – na eerder De Staat, The Opposites en Goldband mocht dit jaar wederom een Nederlandse act de enorme Alpha afsluiten. Op een top tijdslot: van half elf tot middernacht.
„Yo Lowlands, wie heeft er zin in??”, roept Kiki Wesselo (KI/KI) uit Harderwijk met hoorbare zenuwen in haar stem vanaf het podium in de Alpha. Mensen met shirtjes met daarop ‘J’ADORE KIKI JOB’ in glitterletters steken over het hele veld hun lichtgevende totempaaltjes uitzinnig van enthousiasme de lucht in. De vooraf hooggespannen verwachtingen komen precies uit. Openingstrack ‘Yo Yo Yo’ van Pegassi, maakt meteen duidelijk dat de set een dance-karaoke wordt, die voor totale extase gaat.
Acht stroboscooptorens met ingebouwde rookmachines kleuren het terrein rondom rood-wit, een grote Peace Now-vlag wappert aan weerszijden van het podium en tientallen lasers schieten in alle richtingen boven de mensenmassa uit. KI/KI schroeft al snel de energie op met haar signature trance-edits van greatest hits als ‘Don’t You Want Me’ en ‘Sandstorm’, haar ‘Fatima Yamaha remix’, en zelfs een bubbling edit van Tiësto’s ‘Lethal Industry’.
Het publiek lag nog voor de set begonnen was al wulps in de touwen om al die herkenbare meezingers vol liefde te omarmen. Gelukkig brengt Job Jobse toch wat onvoorspelbaarheid en spanning: een lange, nostalgische knipoog met Sonique’s ‘Feels So Good’, en de rave-hit ‘FTS’ van Showtek geven net de juiste hoeveelheid peper en zout om het Lowlandspubliek vol goede moed de rest van de nacht in te sturen. Willem van The Opposites deed er nog een spoken word – ook onverwacht: „Elke kick, elke laser, dit is geen ontsnapping, dit is realiteit. Ik leef voor de nacht, ik leef voor Lowlands, baby!”, klinkt het vlak voor ‘The First Rebirth’ van Jones & Stephenson de set rondmaakt.
Die euforische sfeer zet zich voort bij de Britse Joy Orbison die in de Bravo met groovy house zijn set opent, onder een zachte gloed van Philips Hue-achtige lampen in alle kleuren. Zelfs de knetterende eurotrance van Danny L. Harle in de X-ray is zo vrolijk dat de nacht zonnig aanvoelt. Het hoogtepunt speelt zich een stuk later af in de India-tent. Als het Arnhemse duo Chamos de energieke track ‘Bendecio’ van Peterblue erin knalt, klimmen er vrouwen op de schouders van mannen, worden er een paar Palestijnse keffiyeh-sjaals de lucht in geslingerd en host er een Koerdische vlag op het publiek mee. Het duo met Koerdische wortels mixt ‘Shik shak shok’ van Hassan Abu el Seoud uit 1974, een Egyptisch feministisch lied, met ‘All of the lights’ van Green Neon Dj, de versnelde TikTok remix wel te verstaan. Een staaltje werelden-bij-elkaar-brengen.
Diep in de nacht is de Bravo nog net zo bomvol als overdag. De Britse dj en producer Sammy Virji beweegt soepel van vrolijke grime naar harde dubstep (zijn eigen ‘Bogeyman’) en zachtere, klassieke house (een edit van ‘The Hitman’ van Mervellous Cain). Hij draait moeiteloos en superblij, onder het genot van een colaatje zero. Hij is overigens de enige, de rest van de zaal zit aan de pillen. Maar waar dit tijdstip (rond half vier), vorig jaar nog grimmig aanvoelde, is de sfeer nu opvallend licht en gezellig.
Er lijkt dit jaar door de dj’s minder in obscure platenbakken gezocht te zijn naar niche tracks die niemand kent: in plaats daarvan draait het om klassiekers en hits, slim vermengd met diaspora-invloeden en nieuwe, euforische edits. Minder moeilijk, meer gemoedelijk. Dat zou als kritiek kunnen klinken, maar het is ook weleens lekker dat de dag niet door de nacht vergeten werd.
‘s Nachts verzamelt het publiek zich rondom de Armadillow, de 24-uurs-tent op Lowlands. Foto Simon Lenskens
Lowlands Festival, t/m 17/8, Biddinghuizen. Info: Lowlands.nl
Het laatste boekennieuws met onze recensies de interessantste artikelen en interviews
Source: NRC