Mijn buurvrouw, een kwieke dame van ergens in de negentig, wandelt dagelijks met haar twee honden. Ze begroet iedereen vriendelijk en loopt in kalm tempo achter haar viervoeters aan. Terwijl ik mijn fiets uit het rek voor ons huis haal, hoor ik haar zeggen: „Kom, we gaan die kant op.” De honden blijven koppig staan. Ze willen de andere kant op. Na een korte stilte haalt ze haar schouders op, glimlacht naar mij en zegt: „Ze winnen altijd.” Ze vervolgt haar weg — achter twee hondjes aan die nauwelijks groter zijn dan mijn konijn.
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
Source: NRC