Orthopedagoog Kina Smit merkt dat ouders steeds vaker vastlopen in het streven naar perfectie bij de opvoeding. In haar praktijk zegt ze geregeld: "Het komt wel goed met je kind, geef het tijd." Volgens haar krijgen kinderen te weinig ruimte om in hun eigen tempo te groeien, omdat prestaties en vergelijkingen de boventoon voeren. Smit, moeder van twee dochters, schreef hierover het boek Opvoeden, het hoeft niet zo perfect. Ze herinnert zich een jeugd zonder bijlessen of extra klasjes, en vindt dat kinderen nu te vaak als "speciaal" moeten worden gepresenteerd. Wie niet in dat beeld past, krijgt soms onnodig een diagnose.
De druk is volgens Smit niet alleen op kinderen, maar ook op ouders enorm toegenomen. Van sport en werk tot uiterlijk en sociale media: alles moet op orde zijn. Dat legt indirect ook meer druk op de jeugd. Scholen volgen kinderen steeds intensiever via leerlingvolgsystemen, wat voordelen biedt maar ook snel leidt tot labels als ADHD. Smit benadrukt dat labels nuttig kunnen zijn, maar waarschuwt dat te makkelijk labelen kinderen het gevoel kan geven dat ze iets niet kunnen.
Met haar boek en werk wil Smit ouders aansporen vaker los te laten. Niet elke sociale botsing of vriendschapsbreuk vraagt direct om ingrijpen. Problemen kunnen pijn doen, maar leren kinderen omgaan met tegenslagen en oplossingen zoeken. Dat maakt ze weerbaar en bereidt hen beter voor op de werkelijkheid buiten het gezin. Ook vakken waar een kind minder in uitblinkt mogen gewoon een zwakke plek blijven; niet alles hoeft gecorrigeerd.
Smit ziet in haar praktijk dat jongeren die nooit hebben geleerd dat fouten en beperkingen erbij horen, later vastlopen. Sommigen voelen zich nooit goed genoeg, anderen verwachten voortdurend applaus. Ouders hebben volgens haar de taak om kinderen voor te bereiden op het echte leven. Gebeurt dat niet, dan worden ze hard geconfronteerd zodra ze uit de beschermde thuissituatie stappen.
Source: Fok frontpage