Voor het eerst in de geschiedenis van de Amerikaanse Major League stond er dit weekend een vrouwelijke scheidsrechter op het honkbalveld. Jen Pawol had de primeur in de reeks tussen Atlanta Braves en Miami Marlins.
schrijft voor de Volkskrant over Amerikaanse sporten.
Bij het betreden van het veld krijgt de Amerikaanse Jen Pawol (48) zaterdagmiddag het onthaal van een sterspeler – een langdurig applaus, alsof ze zojuist een homerun voor thuisploeg Atlanta Braves heeft geslagen. In het publiek zijn bordjes te zien met haar naam. ‘Dank je Jen, namens alle meisjes en vrouwen’, valt op een daarvan te lezen.
Zeker voor een scheidsrechter is het een uitzonderlijk warm welkom, maar Pawol schrijft dan ook geschiedenis met haar optreden in de wedstrijd tussen de Braves en het bezoekende Miami Marlins. Ze is de eerste vrouwelijke umpire in de Amerikaanse Major League Baseball (MLB). ‘Een droom die uitkomt’, zegt ze later.
Pawol stond afgelopen weekend bij drie opeenvolgende wedstrijden tussen de Braves en Marlins op het veld, de eerste twee bij de honken, en zondag achter de thuisplaat – de belangrijkste taak voor een van de vier umpires die een wedstrijd leiden.
Behalve applaus kreeg Pawol ook complimenten. ‘Ze heeft het erg goed gedaan’, zei Marlins-coach Clayton McCullough. ‘En dat op zo’n belangrijke dag voor haar.’
Ervaring had Pawol al voldoende. Ruim tien jaar is de Amerikaanse inmiddels actief in de minor leagues, de lagere competities waar clubs hun talenten laten rijpen. Daarvoor was ze umpire in het softbal, dat vooral door vrouwen spelen.
Als kind keek Pawol, opgegroeid in New Jersey, urenlang naar honkbal op televisie, maar tot haar grote teleurstelling ontdekte ze dat een professionele carrière als honkballer voor een vrouw niet mogelijk was. Een profcompetitie voor vrouwen bestond niet, en bestaat nog altijd niet. Pas volgend jaar gaat de semi-professionele Women’s Pro Baseball League van start.
In het softbal – een variant op honkbal, met grotere ballen – een kleiner veld en onderhandse worpen, haalde Pawol een hoog niveau aan de Hofstra University in Long Island. Na haar spelersdagen werd ze umpire, aanvankelijk in de vrije tijd die ze overhield naast haar baan als kunstdocent. ‘Je weet dat ik een vrouw ben, toch?’ reageerde ze toen Ted Barrett, een umpire uit de MLB, haar in 2016 uitnodigde voor een opleiding tot professioneel scheidsrechter bij de mannen.
Het arbitreren ‘zit in mijn DNA’, zei de Amerikaanse vorige week tegen verslaggevers van de website van de MLB. ‘Maar het is een lange, moeilijke weg naar de top geweest.’
Vaak verwijst Pawol in interviews naar haar voorgangers, de vrouwen die voor haar de weg hebben geplaveid. Ze hadden het niet makkelijk. In 1972 leidde Bernice Gera één wedstrijd in een lagere competitie, waarna ze het meteen voor gezien hield omdat haar mannelijke collega’s haar behandelden als een indringer. Om het zichzelf makkelijker te maken, had ze haar voornaam nog aangepast naar ‘Bernie’.
Ook Ria Cortesio probeerde haar vrouwelijkheid te verhullen, door haar stem te verlagen en haar paardenstaart in haar pet te verstoppen. In 2007 was ze de laatste vrouwelijke umpire die een oefenwedstrijd in de voorbereiding op het MLB-seizoen leidde. Ook Pawol werd de afgelopen jaren ingezet tijdens de zogenoemde Spring Training.
In de minor leagues werd ze de eerste vrouw in 34 jaar die het hoogste niveau haalde, de AAA-divisie. Pawol is een van de zeventien umpires uit de competities die zo nodig kunnen invallen op het hoogste niveau, in de MLB, zoals afgelopen weekend.
In andere grote Amerikaanse competities werden eerder al vrouwelijke scheidsrechters aangesteld. In basketbalcompetitie NBA had Violet Palmer in 1997 de primeur. In het populaire American football (NFL) werd Sarah Thomas in 2015 de eerste vrouw die een contract kreeg als full-time scheidsrechter. Van de grote vier competities in de VS heeft nu alleen het ijshockey (NHL) nog geen vrouwelijke arbiter.
Pawol had lang op haar moment moeten wachten. In de minor leagues leidde ze meer dan 1.200 wedstrijden. Heb geduld, drukte haar mentor Barrett haar op het hart toen hij haar in 2016 uitnodigde voor de scheidsrechtersopleiding.
Vorige week woensdag werd dat beloond. De telefoon ging in haar hotelkamer in Nashville, waar ze net een wedstrijd had geleid. Ze moest zich in het weekend melden in Atlanta. ‘Ik was erg emotioneel toen ik werd opgeroepen’, zei Pawol. ‘Hier zijn ontelbare uren arbeid aan voorafgegaan, alles om beter te worden en uit liefde voor het spelletje.’
Zondag volgde haar vuurdoop achter de thuisplaat, de zwaarste taak voor een umpire. In een fractie van een seconde moeten de leidspersonen met het blote oog vaststellen of een bal wijd of slag is. De beslissingen kunnen leiden tot verhitte discussies, maar Pawol bracht het er zonder kleerscheuren vanaf.
Wanneer Pawol een volgende keer wordt opgeroepen, moet blijken. Ook is het nog onduidelijk of ze in de nabije toekomst mag aansluiten bij het vaste, 76-koppige scheidsrechterskorps. Maar hoe dan ook heeft ze haar naam gevestigd in de geschiedenisboeken van de MLB. ‘Ik ben me bewust van de betekenis van dit moment’, zei Pawol. ‘Ik kan hiermee aan jonge meisjes en vrouwen laten zien dat ze dit kunnen bereiken.’
• Umpires in de Major League Baseball hebben het druk: elk van de dertig clubs speelt 162 wedstrijden per seizoen, dat loopt van het voorjaar tot het najaar. De vaste umpires worden gecompenseerd met een salaris van enkele tonnen. In de lagere competities verdient Pawol 4.500 dollar per maand.
• Pawol en andere umpires in de MLB krijgen volgend seizoen mogelijk hulp van het zogeheten automated ball-strike system. Ofwel, een robotscheids, zoals in het tennis al gebruikelijk is. Het systeem werd de afgelopen jaren getest op lager niveau.
• Tussen 1943 en 1954 kenden de VS een honkbalcompetitie voor vrouwen, de All-American Girls Professional Baseball League. Het verhaal van de pioniers is te zien in de film A league of their own (1992).
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant