DEN HAAG - Al vanaf dat ze jong is, is chocola een rode draad door het leven van Tlalit. Toch duurt het jaren voordat ze er écht iets mee gaat doen. Inmiddels heeft ze de stap durven zetten: haar carrière als advocaat in New York ligt ver achter haar en ze heeft een eigen chocolaterie in Den Haag.
Rond haar 25ste belandt Tlalit in New York voor het werk van haar man. Ze werkt daar hard om haar rechtenstudie af te maken op Columbia University en gaat daarna als advocaat aan het werk voor een groot kantoor.
'Ik had altijd stress over werk. Ik probeerde altijd zo goed mogelijk mijn werk te doen en had thuis een klein kind zitten', vertelt Tlalit. Ze komt uiteindelijk in een burn-out terecht. 'Ik kon het niet meer.'
Ze stopt bij het advocatenkantoor en zegt het advocatenleven uiteindelijk voorgoed gedag. Maar denk niet dat de stap naar chocolade direct gemaakt is.
Toch speelt het ook dan al een rol in haar leven: 'Chocolade was het enige waar ik calorieën en geld in investeerde. Ik kocht chocolaatjes in een hele dure winkel, alles was duur in New York. Dan nam ik één zo'n stukje als toetje.'
Tlalit is altijd op zoek naar chocoladewinkels. 'Voor mijn verjaardag kreeg ik goede chocolade van vrienden. Het is altijd mijn ding geweest, maar dat besefte ik pas later', vertelt ze.
Als ze naar België verhuist voor het werk van haar man, wordt de lekkernij een stuk meer aanwezig in haar leven. Zelfs in het kleine dorp waar ze woont, zijn ontzettend veel chocoladewinkels. Zoals een winkel waarin ze kan zien hoe de eigenaren de chocola maken. 'Dat is in mijn gedachten blijven hangen.'
De drie geplande jaren in België worden er tien, maar dan is het toch echt de bedoeling dat ze vertrekken. 'In mijn slaap had ik een gesprek met mezelf dat ik de chocola echt zou gaan missen', lacht ze. 'En dat ik het wilde leren maken.'
Zo ontstaat het idee om protegee te worden van een chocolatier in België. 'Ik ging naar hem toe en zei dat ik goede chocolade wilde leren maken als zijn stagiair, maar hij zei dat ik eerst naar school moest.'
Tlalit wil ervoor gaan, maar er zijn nog wel wat obstakels op de weg. De school in Brussel is Frans, een taal die ze nooit geleerd heeft. Ze neemt een privéleraar. 'Ze is zelfs met me meegegaan om me in te schrijven, omdat ik bang was dat ze me niet toe zouden laten als ze erachter zouden komen dat ik geen Frans sprak', lacht ze.
Toch lukt het haar de opleiding te doorlopen. 'Ik vond het geweldig', zegt ze. Maar de chocolade waar ze mee oefenen is vrij 'basic'. 'Ik begon zelf te maken wat ik lekker vond: pure chocolade. Ik gaf het aan mijn vrienden en familie. En ik ging melkchocolade maken, omdat mijn man en kinderen dat lekker vonden.'
Haar man brengt haar op het idee de chocolade te gaan verkopen op de kerstmarkt. 'Je maakt zoveel, niemand kan zoveel eten, zei hij. Ik was zo in shock toen de eerste klant mijn chocolade kocht, dat ik het niet in de doos stopte maar erop deed', vertelt Tlalit.
'Ik verkocht die dag alles. Naderhand kreeg ik telefoontjes en mailtjes van mensen die meer chocola wilden. Ik kon het niet geloven.' Een winkel openen in België ziet ze dan niet zitten. Maar de chocola die ze in haar atelier aan huis maakt, verkoopt ze aan bedrijven.
In juli 2021 verhuist het gezin naar Den Haag, opnieuw voor het werk van haar man. 'Na een paar weken waren we uit eten en vertelde ik hem dat ik een winkel wilde openen. Hij vond dat wat snel, we woonden er pas net.'
Ze is dan 42 jaar oud. 'En ik had nog alle energie in de wereld om chocolade te maken. Ik voelde dat ik het nu moest doen.'
Hoe spannend ze het ook vindt - ze heeft nog nooit een eigen bedrijf gehad - durft ze de stap te wagen en begint ze ADEA chocolate aan de Laan van Meerdervoort. Een winkel met de werkplaats erin, net zoals ze in België zag.
Zo'n vier jaar later durft ze wel te zeggen dat die sprong in het diepe goed is uitgepakt. 'Het is hard werken, maar mijn winkel is mijn koninkrijk. Ik hou van elke hoek. Ik hou van mijn werknemers, ik hou van het experimenteren met smaken.'
En ze houdt van Den Haag. 'Hoe langer ik hier woon, hoe meer ik ervan ga houden. Het is de beste plek waar ik ooit gewoond heb. Ik hou van de mensen, van het groen. Ik wil hier blijven!' Het is dan ook niet de bedoeling om hier weg te gaan.
Als Tlalit terugkijkt op het proces wat ze heeft doorgemaakt, heeft ze nergens spijt van. 'Hoewel ik aan het einde van mijn carrière in New York echt heb geleden, heeft het me ook veel gegeven', zegt ze.
'Je kunt denken: ik heb zo hard gewerkt voor een dure rechtenstudie en nu schraap ik chocolade van de vloer. Maar mijn hersenen werken de hele tijd. Niets van wat ik heb geleerd als advocaat, gaat verloren. De kennis die ik had, gebruik ik nog steeds, om contracten of e-mails op te stellen.'
'Ik was altijd dol op chocolade, maar ik wist niet dat ik het wilde maken', gaat de chocolatier verder. 'Ik ben erg dankbaar voor de reis. Het heeft allemaal bijgedragen aan de persoon die ik ben.'
Dit is een verhaal in een reeks over mensen die het roer om hebben gegooid: van een bijzondere carrièreswitch tot een verhuizing naar het buitenland. Ben of ken jij iemand die het over een hele andere boeg heeft gegooid? Mail dan naar linda.van.dijk@omroepwest.nl.
Source: Omroep West Den Haag