Een artikel in het vakblad Gender, Place, and Culture veroorzaakte ophef door de bizarre onderzoeksmethode. De auteurs beweerden inzichten te hebben opgedaan over mannelijke verkrachtingscultuur na het bestuderen van 10.000 hondengenitaliën in hondenparken. Volgens hen vertoonden deze parken, net als nachtclubs, kenmerken van "verkrachtingstolerante" omgevingen.
Ze stelden zelfs dat mannen moesten worden getraind zoals honden. Het eerste concept van de studie werd positief ontvangen, waarna een beoordelaar voorstelde om elementen uit de zwarte feministische criminologie toe te voegen, wat de auteurs ook deden. Feministen waren dolblij en steunden het idee om mannen te trainen als honden.
De onderzoekers geven nu toe dat de data volledig verzonnen was. Ze hebben nooit 10.000 honden onderzocht. Het doel was te testen of volstrekt onwaarschijnlijke gegevens en extreme conclusies zouden worden geaccepteerd door academische tijdschriften. Het feit dat niemand vraagtekens zette bij de praktische uitvoerbaarheid van het onderzoek, beschouwen zij als zorgwekkend. "Hoe kun je in één stad 10.000 verschillende honden vinden, hun geslachtsdelen inspecteren en tegelijk hun baasjes vragen naar hun seksualiteit?" vragen zij zich af.
Volgens de auteurs is de focus op het vervalsen van data een afleidingsmanoeuvre. Zelfs als de gegevens echt waren geweest, hadden de conclusies nooit getrokken mogen worden. Hun kritiek richt zich op de bereidheid van sommige academische velden om extreme of ideologisch gekleurde conclusies te omarmen, zolang die passen binnen een bepaald politiek kader. De zaak wordt nog onderzocht.
Source: Fok frontpage