Op het circuit van Portland is zondagavond de op twee na laatste race van het jaar in de IndyCar Series verreden. Dat werd een race met best een spannend einde, hoewel het wat de titel betreft niet spannend was, die kon zondag voor het eerst beslist worden en dat gebeurde dan ook.
Pato O'Ward vertrok vanaf poleposition, naast Felix Rosenqvist en voor Will Power, David Malukas, bijna-kampioen Alex Palou, Alexander Rossi, de met een straf vanaf pole naar plek zeven teruggezette Christian Lundgaard, Marcus Armstrong, Josef Newgarden en Scott Dixon - Rinus van Kalmthout moest het doen vanaf de 23e plek.
Bij de start gebeurde voorin niet veel, behalve dat Palou voorbij Malukas naar plek vier ging. Al snel was de eerste caution een feit: bij het ingaan van de derde ronde knalde Santino Ferrucci hard tegen de muur. Na een ronde of vijftien kwamen Christian Rasmussen en Conor Daly met elkaar in de clinch, wat uiteindelijk pijnlijk eindigde voor de nogal gefrustreerde Daly: hij ging stevig zijwaarts de muur in.
Tijdens de caution kwamen onder meer O'Ward en Rosenqvist binnen, terwijl Power en Palou buiten bleven en zo de eerste twee plekken in beslag namen, gevolgd door Scott McLaughlin en Newgarden. Kort na de herstart ging het fout voor O'Ward: hij viel stil en wist nog net naar de pitstraat te rollen, maar zijn kansen om Palou nog van de titel te houden gingen wel van klein naar uiterst minimaal.
Op bijna een derde van de 110 ronden lange race kwamen ook Power en Palou nieuwe banden en brandstof halen - er zat inmiddels tien seconden tussen de twee en na de stop betekende dat voor Power ook flink wat posities voordeel. Met een dikke veertig ronden te gaan maakte hij zijn tweede stop, nog altijd als dominante leider in de race, waarbij hij de baan betrad voor Lundgaard, die nog een stop moest maken.
Het duurde niet al te lang, tot een kleine dertig ronden voor de finish, voor Power zijn laatste stop kwam maken, waarhij weer voor Lundgaard de baan op kwam. Power kwam wel even vast te zitten achter een paar minder snelle coureurs, waardoor Lundgaard aan kon sluiten bij de veteraan. Palou was intussen ook niet ver weg: hij zat nog op ruim drie tellen van Power, een gat dat ooit bijna vijftien seconden bedroeg.
Met een ronde of vijftien te gaan was Palou definitief aangesloten bij Lundgaard en opende hij volle bak de aanval op de Deen, terwijl het hele drietal vast zat achter een zeer onoplettende - en op een ronde achterstand rijdende - Marcus Ericsson. Vier ronden voor het einde probeerde Palou het weer eens bij Lundgaard, maar dat deed hij buitenom op een plek waar dat eigenlijk niet echt kon, met als resultaat een flinke trip door het gras.
Door het gevecht achter hem had Power wat ademruimte en na Palou's fout had Lundgaard dat ook. Daarmee was de top-3 beslist: Power won, Lundgaard werd tweede en Palou pakte de derde plek én daarmee ook voor de vierde keer - na 2021, 2023, 2024 - de titel, wat eigenlijk het hele jaar al niet echt een kwestie van twijfel was. Van Kalmthout eindigde als zeventiende, met nog twee races te gaan: over twee weken op Milwaukee en een week later op de Nashville Superspeedway.
Source: Fok frontpage