is eindredacteur en televisierecensent van de Volkskrant.
Dries Roelvink genoot al mijn diepste respect toen ik hoorde dat hij zijn volledige biografie (45 hoofdstukken, die ieder ‘toch minstens twee uur werk’ hadden gekost) had geschreven op zijn telefoon, en dat allemaal met één vinger, want een typediploma heeft Dries niet. Als dat geen teken is van een sterk karakter.
Dat respect heeft zich na het zien van het nieuwe seizoen van De Roelvinkjes (Videoland) verdiept tot volledige adoratie. Al na twee afleveringen ben ik bereid te verdedigen dat er weinig BN’ers zo heerlijk makkelijk in het leven staan als Dries Roelvink, voorbeeldige belichaming van leven en laten leven.
Rustige tijden voor de familie Roelvink, want Dave (een artiestennaam, onthulde roddelblad Party donderdag, de echte naam van de oudste Roelvink-telg is Davey) heeft een nieuwe relatie, zijn verslavingen liggen nu ver achter hem. Jongere broer Donny is weer vrijgezel. En bekeerd, tot de islam.
Geen punt voor vader Dries, die draait gewoon een halal-variant van zijn gehaktballen (in de serie zijn Dries’ verhaallijnen eigenlijk steeds terug te brengen tot die gehaktballen, zijn specialiteit – voor de mens die het geluk heeft geen BN’er te zijn ook gewoon verkrijgbaar bij de Jumbo).
Halal, dat spreek je uit als ‘heelal’, weet Dries, die zijn appartement in de Amsterdamse P.C. Hooftstraat even verlaat voor een tripje naar de halalslager in Osdorp. Hij wordt er warm onthaald, want moslims, die houden van Dries Roelvink, was gezegd, Dries Roelvink. ‘Komt omdat ik Donny zo heb bijgestaan bij zijn bekering.’
Het deed me denken aan de uitzending van Nieuws van de dag van afgelopen woensdag, waar het ophitsende onderbuikgevoel van BBB-vrouw Caroline van der Plas de kans kreeg eens flink van wal te steken. Amsterdam zou geteisterd worden door demonstraties van moslims die oproepen tot shariawetgeving. Islamisering was waar de BBB deze verkiezingen op zou gaan inzetten. Presentator Art Rooijackers vroeg haar wat ze daar precies mee bedoelde, islamisering, het was volgens Van der Plas alles waardoor onze ‘joods-christelijke cultuur’ onder druk kwam te staan.
O ja, die prachtige Nederlandse normen en waarden van uitsluiting en discriminatie, daar waren ze weer.
Ging Van der Plas maar eens kijken in het Amsterdam van de Roelvinkjes, waar een cultuurverschil niet veel meer betekent dan even omrijden naar een andere slager, of een flauwe grap. Dave tegen Donny, wanneer ze een plek zoeken om elkaar te zien: ‘Een moslim en een junk kunnen niet in een café afspreken, zo simpel is het.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant