De lezersbrieven, over Gaza, vrouwen en het eeuwige leven, Flaco Jiménez, je oma voeren aan de leeuwen, drones, een omstreden afbeelding van Geert Wilders op X, het verschil tussen briefschrijvers en columnisten, en de SGP en vrouwen.
Er gaat nu werkelijk geen dag meer voorbij of ergens op de wereld is sprake van een ramp ten gevolge van de klimaatverandering, en elke dag weer wordt er geroepen hoe erg en hoe verschrikkelijk en hoe uitzonderlijk dat is. Zoals nu met de natuurbranden in Frankrijk.
Helaas voor al die wee-roepers: dit is nu al bijna 25 jaar geleden voorspeld door Al Gore in de film An Inconvenient Truth, die de hele wereld over ging. Daarna zijn er door allerlei goedwillende zielen acties ondernomen om iets zinnigs te doen tegen de opwarming van het klimaat.
Helaas vrijwel zonder resultaat, want de mens is nu eenmaal erg gesteld op zijn gemak, comfort en verre reizen, en wil dit echt niet opgeven voor minder CO2-uitstoot. Of zwicht als politicus graag voor alle bonussen die door de lobbyisten van de fossiele industrie her en der worden uitgereikt.
Met het aan de macht komen van dat gedrocht met het oranje haar in Amerika heeft de klimaatopwarming een extra boost gekregen. De mens zelf veroorzaakt dus deze rampen. Laten we hier dus verder maar geen krokodillentranen over plengen, maar misschien nu eindelijk eens de hand in eigen boezem steken.
Maaike van Gilst, Dieren
Groot nieuws! De Tweede Kamer onderbrak het reces (lees: vakantie) voor een debat over de genocide in Gaza. De Tweede Kamer? Alle 150 leden? Nee hoor. Slechts de 31 leden van de Commissie Buitenlandse Zaken. De andere 119 leden bleven lekker op hun vakantieadres. En genieten er van hun eten, drinken en veiligheid.
Thomas de Boer, Groningen
Gelukkig kun je als machteloze burger wel je stem laten horen over de hemeltergende situatie in Gaza. Vele druppels op de gloeiende plaat hebben effect. Dus ja, het helpt om brieven naar Netanyahu te sturen. Dus ja, het helpt om Nederlandse politieke partijen aan te schrijven. Dus ja, het helpt om Israëlische producten niet meer kopen.
Zelf denk ik dat vooral de burgers in Israël heus mogen weten dat de wereld meekijkt. Om die reden ben ik dagelijks via Google recensies aan het plaatsen bij Israëlische restaurants, waarin ik ze vier sterren geef voor hun ‘menu’ en de volgende boodschap achterlaat als reactie: nice menu, BUT... your government lets people die without food in Gaza! Do something!
Dit doe ik een uurtje per dag. Tot nu toe googel ik op restaurants in Jeruzalem en Tel Aviv.
Eigenlijk had ik geen reacties verwacht, maar die komen toch. Automatisch gegenereerde reacties als: ‘Bedankt voor uw positieve recensie’, maar ook zinnen als: ‘Onze regering heeft daar tonnen voedsel gedropt’, ‘U moet niet in de AI-bots van de Hamas-propaganda geloven’. Ook moest ik maar ‘naar Iran verhuizen’.
Kortom, ik druppel lekker verder via Google, in de hoop dat de gloeiende plaat niet alleen wordt gebruikt voor Israëlische koosjere maaltijden.
H. Kruitwagen, Ulvenhout
Ik lees altijd met veel belangstelling de rubriek ‘Het eeuwige leven’. Het valt mij op dat de verhalen vrijwel altijd over mannen gaan. Vreemd, hoewel... zullen vrouwen dan toch het eeuwige leven hebben?
Henriëtte Dubois, Houten
He owed us nothing, but gave us everything (Familieberichten, 6/8). Mijn blik bleef erop hangen. Hij was ons niets verschuldigd, maar gaf ons alles. Het raakte me. Het zinnetje is van Natalia Sindeeva, oprichter van de onafhankelijke Russische tv-zender TV Rain, die zo haar dankbaarheid betoonde aan Derk Sauer (1952-2025). Onvergetelijk.
Hans Dammingh, Hoevelaken
Sinds 31 juli, zijn overlijdensdatum, wacht ik al op een eerbetoon aan deze tex-mexheld in mijn krant. Deze pionier mag op een voetstuk worden geplaatst en bands als Los Lobos en Rowwen Hèze mogen Flaco Jiménez eeuwig dankbaar zijn.
Hans van den Hurk, Emmeloord
Onder de kop ‘Dierethicus: je huisdier voeren aan de leeuwen; zou je dat ook met je overleden oma doen?’, pakt de wetenschapsredactie van de krant groots uit (Online, 5/8) . Het is een gedachtenexperiment.
Een crematie of een graf kost inmiddels (tien)duizenden euro’s, die niet iedereen op de plank heeft liggen. Hoewel veel mensen van mening zullen zijn dat zij er niet voor zijn weggelegd om mee te doen aan een circulaire voedselketen, stel ik voor deze optie toch op te nemen in de Wet op lijkbezorging. Goed reclame maken en over enkele jaren te evalueren. Dat levert wel wetenschap op.
Hubert Verkerk, Amsterdam
Volgens mij heeft de werkelijkheid mij ingehaald. Hoe? Ik ben bezig met een novelle met de titel Lijken als voer.
In mijn boek heeft de toekomstige wetenschap onderzocht dat het mogelijk is dat mensen hun overleden dierbaren in stukken laten snijden en als voer voor de leeuwen te serveren.
Er was eerst veel weerstand, want ja, een hand is tot daaraan toe, maar als je een babyhoofdje voorbij ziet rollen, is het toch iets anders. Toch gaat het door, want is uiteindelijk niet alles gewenning? Hoe mijn verhaal afloopt? Redactie/uitgevers, ik vertel het u graag.
Jacqueline Voskuil, Emmeloord
In het noordelijk deel van India dat in de Himalaya ligt leeft een bevolkingsgroep waarin het traditie is dat de kleinkinderen hun overleden grootouders in stukken hakken om als voer te dienen voor de gieren. Ons denken over dieren(liefde) en de dood is sterk cultureel bepaald. Daarbij zijn we hier en daar een beetje doorgeslagen; de rede legt het vaak af tegen de emoties en ook hypocrisie maakt er deel van uit. Ethiek en moraal zijn niet in steen gebeiteld.
Ton ten Barge, De Heurne
Als vogels het doen, bestaat twitteren voornamelijk uit twee boodschappen, die zo luid mogelijk moeten worden vertolkt: ‘Dit is mijn territorium’ en ‘Wil je seks?’. En aangezien X inmiddels een radicaal-rechts platform is, krijgt geen enkele politicus die dat gebruikt mijn stem.
Niek van Dijk, Mont Saint Jean (Frankrijk)
In Delft lukt het twee hoogintelligente twintigers om drones te laten doen wat oorlogszuchtige naties graag willen. Dat was wat mij betreft een betere kop geweest boven Michael Perssons stuk voor de rubriek ‘De onderneming’ (4/8).
In Oekraïne worden netten over wegen gespannen om mensen te beschermen tegen droneaanvallen door de Russen. Die netten komen uit Nederland, tuinders doneren ze grif.
En die jongens in Delft? Die zijn als een aap zo trots. Verdienen veel, maar hebben totaal geen idee van het effect van hun vinding op langere termijn of een paar duizend kilometer verderop. Kan iemand ze dat eens in de oren fluisteren, zodat hun geweten kan spreken? Vertel liever over vrede in plaats van over oorlog.
Sylvia van Zoeren, Alkmaar
De post van Geert Wilders met de twee gespleten vrouwengezichten veroorzaakt veel commotie. Maar wat zien we nu eigenlijk? Links een blonde vrouw, mogelijk een influencer die tonnen verdient met sluikreclame voor een mascaramerk. Rechts, naar ik aanneem, een moslima. Waarschijnlijk kijkt ze boos, omdat ze ondanks een universitaire graad nog steeds gediscrimineerd wordt bij het reageren op vacatures.
Of het is een vrouw die werkzaam is bij een wasserij en er elke dag voor zorgt dat het ziekenhuis schoon beddengoed krijgt en de moeder van Wilders gewassen onderbroekjes. Maar zo kwaad kijkt omdat ze na dertig jaar nog steeds te horen krijgt dat ze naar haar eigen land moet oprotten.
Zo bekeken geeft de post dus wel een realistisch beeld. En geeft-ie de kiezer weer wat meer duidelijkheid voor het kiezen van een partij in oktober.
Chiel van der Zel, Hoorn.
Lezer Roeland Stekelenburg (Geachte redactie, 5/8) vindt dat columnisten de maatschappij moeten recenseren en niet elkaar. Daar valt wat voor te zeggen, maar af en toe een goede inhoudelijke polemiek draagt ook bij aan het maatschappelijk debat.
Wel is het daarbij vreemd dat columnisten hun goddelijke gang kunnen gaan, terwijl briefschrijvers in de standaardreactie op een ingezonden brief ontraden wordt om persoonlijk te worden: ‘Op de man gespeelde kritiek plaatsen we liever niet’. Kennelijk wil de krant alleen ‘brave brieven’ van lezers, burgers die zich aan de fatsoensnormen houden en vooral voor de inhoud gaan.
Dit komt toch een beetje over zoals George Orwell in 1945 schreef in Animal Farm: ‘Some animals are more equal than others.’
Eric Winter, Groningen
‘Kandidatenlijst SGP blijft in beton gegoten.’
De krant bericht op 6 augustus dat de SGP opnieuw vijftig mannen op de lijst heeft staan, en geen enkele vrouw. Dat is niet alleen een morele misstand, maar ook een logische ongerijmdheid.
Een partij die gelooft dat vrouwen niet geroepen zijn tot leiderschap, en hen actief ontmoedigt die roeping te volgen, kan zich niet tegelijk beroepen op het democratische recht van politieke vertegenwoordiging. Je kunt niet de rechtsorde gebruiken om precies datgene te ontkennen waarop de rechtsorde stoelt: gelijkwaardigheid.
De Bijbel zelf laat zien dat vrouwen wél ‘geroepen’ werden. Debora, Hulda, Esther, Junia: zij waren geen randfiguren, maar leiders, profetessen en onderwijzers. Het is dus niet het Schrift dat vrouwen uitsluit, maar een partijtraditie die religieuze overtuiging als politieke norm stelt.
Vrijheid van religie is een grondrecht. Maar dat geldt ook voor het gelijkheidsbeginsel. Wie het geloof inzet om systematisch te verhinderen dat vrouwen leiderschap kunnen beoefenen, ondergraaft de democratie.
Een partij die vrouwen moreel uitsluit van politieke macht, hoort niet thuis op het politieke toneel.
Trisha Tara, Winschoten
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant