Atleet Zoë Sedney miste de Olympische Spelen in Parijs, omdat ze besloot te stoppen met haar sport nadat ze slachtoffer was geworden van seksueel grensoverschrijdend gedrag van een teamgenoot in de Nederlandse ploeg. De affaire kwam vorig jaar al naar buiten, maar in gesprek met Runner’s World doet Sedney nu voor het eerst haar verhaal.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Voor atleet Zoë Sedney leek een grote carrière als sprinter in het verschiet te liggen. Uiteindelijk bleef het bij deelname aan de Olympische Spelen in Tokio en een plek in het estafetteteam op het WK in 2023. Vanwege seksueel grensoverschrijdend gedrag van een mannelijke teamgenoot besloot ze te stoppen met atletiek. De teamgenoot nam een vrijpartij van hen beiden op en die beelden bleken later te zijn verspreid.
In een reconstructie bracht Trouw de affaire vorig jaar al geanonimiseerd naar buiten. Op Instagram schreef Sedney zelf al eens over de ‘giftige omgeving’ bij de bond. Nu doet de inmiddels 23-jarige Sedney voor het eerst openlijk haar verhaal in gesprek met hardlooptijdschrift Runner’s World. Ze vertelt hoe ze na de verspreiding van de beelden in een depressie belandde, mede door een gebrek aan steun dat ze ervoer van de Atletiekunie.
In het interview memoreert Sedney hoe zij in de zomer van 2023 op gesprek moest komen bij de bond. Daar hoorde ze zelf voor het eerst over de beelden en dat ze waren verspreid. ‘Je weet niet wat je overkomt. Je bent dan zo kwetsbaar. Verschrikkelijk.’
Haar trainingsmaatje gaf toe de beelden zonder haar medeweten te hebben gemaakt, maar ontkende de verspreiding ervan. De verspreiding van de beelden is nooit bewezen. De Atletiekunie besloot hem weg te sturen van Sportcentrum Papendal.
Voorgoed, dacht Sedney. Maar in latere gesprekken vroeg de bond haar wat er nodig was om de maker van de beelden terug te laten keren in de trainingsgroep. Ze schreef welke stappen hij moest doorlopen voor een terugkeer, waarvan zijn eerlijkheid het belangrijkst was. De bond deed echter niets met het plan.
Na een paar maanden hoorde Sedney via via dat de maker van de beelden zou terugkeren op Papendal. Ze stapte naar de toenmalig technisch directeur van de bond, Vincent Kortbeek, die dat bevestigde. ‘Ik was woedend. Een gevoel van totale onmacht’, zegt Sedney in Runner’s World. ‘Hij had op zijn minst de verantwoordelijkheid op zich kunnen nemen voor de keuzes die hij heeft gemaakt. Het enige wat ik wilde was eerlijkheid en gerechtigheid. Dat is er tot de dag van vandaag niet gekomen.’ Sedney vermoedt dat haar voormalig ploeggenoot mocht terugkeren omdat hij ‘nodig was’ op de Spelen in Parijs.
Sedney trok de deur op Papendal achter zich dicht en belandde in een depressie. ‘Ik voelde me alleen prettig bij niets doen, geen mensen om me heen, niet naar buiten hoeven, niets.’ Ze stopte met atletiek en trok weer in bij haar ouders. Ze deed aangifte tegen de maker van de beelden, maar trok deze later weer in om niet verzeild te raken in een slepend juridisch proces. Inmiddels gaat het een stuk beter met haar, vertelt Sedney.
In een reactie op het interview zegt de Atletiekunie te hebben geleerd van ‘de wijze waarop met direct en indirect betrokkenen is gecommuniceerd’. Wel zegt de bond ‘conform regelgeving’ te hebben gehandeld. ‘We betreuren het dan ook ten zeerste als atleten een onveilige situatie hebben ervaren of zich niet gehoord hebben gevoeld.’
Regeringscommissaris seksueel grensoverschrijdend gedrag en seksueel geweld Mariëtte Hamer noemt het ‘opvallend’ dat de bond ‘de zaak als een privékwestie beschouwde’. De regels rondom seksuele intimidatie gelden volgens haar ook buiten de sportaccommodatie , schrijft ze in een reactie op het interview. ‘Daarom kan dit mijns inziens niet zomaar worden opgevat als een privékwestie.’
‘Ik zie regelmatig dat een veilige omgang wordt belemmerd door de nadruk op de prestatiecultuur’, vervolgt Hamer. ‘Zeker in de sport is dat een risico. Dat mag nooit het geval zijn. Werkgevers, ook in de sport, zijn verplicht om te werken aan een veilige werkomgeving.’
Staatssecretaris Judith Tielen (Jeugd, Preventie en Sport, VVD) laat weten dat haar ministerie op termijn met een wetsvoorstel komt voor de oprichting van een onafhankelijk integriteitscentrum voor de sport. Dat centrum moet Integere Sport Nederland (ISN) gaan heten. ‘Tot het ISN is opgericht, blijf ik benadrukken dat het belangrijk is om bij (het vermoeden van) grensoverschrijdend gedrag contact op te nemen met het Centrum Veilige Sport Nederland’, aldus de bewindsvrouw.
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant