De lezersbrieven, over de fixatie op Donald Trump, schrijven naar het Witte Huis, vragen bij ‘volledige werkgelegenheid’, moeite met het woord ‘femicide’ en columnisten die elkaar de maat nemen.
Aan de heilzame werking van hengelen en de voor- en nadelen van vissen, kan ik wel iets toevoegen. Mijn vader was in mijn jeugd ( jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw) verslaafd aan vissen. Uren zat hij aan de waterkant. Het liefst met onweer op komst, want ‘dan bijten ze goed’, en vaak ook ’s nachts.
Hij gooide de vangst niet terug en een voordeel was daarom, dat wij vaak driemaal per week vis aten. Meestal paling (nu een dure vis), maar ook bot en schol. Een mooie aanvulling op het inkomen van een arbeidersgezin in die jaren.
Helaas, een groot nadeel was er ook. Stil zittend aan de waterkant, roerloos starend naar de dobber – één en al onthaasting – was er toch tijd om een sigaret te rollen en op te steken. Des te minder beweging in de dobber, des te vaker een sigaret, vermoed ik.
Hij overleed aan longkanker, 70 jaar oud. Hengelen is dus niet voor iedereen heilzaam.
Tannie van Eck, Oude-Tonge
Je kunt geen krant openslaan, geen feed openen, geen televisie aanzetten zonder dat hij daar weer is: Donald Trump. Of hij nu een strafzaak binnenloopt, een windmolen uitscheldt of weer eens een geniale waarheid over zichzelf ontdekt – hup, daar is hij. In je gezicht. Overal. Altijd.
Het is een globale obsessie geworden, een hardnekkige verslaving. De een lacht hem weg, de ander luistert naar elk woord alsof het een orakel is. Maar zelfs wie hem totaal niet serieus neemt, klikt toch weer. Want wat heeft hij nu weer gezegd?
Twee kampen dus. Kamp Een: ‘Laat hem toch, hij is een relikwie met een stropdas.’ Kamp Twee: ‘Did you hear what he just tweeted? Breaking! Breaking!’ En ja, in dat tweede kamp zit ook de media. Want elke scheet uit Mar-a-Lago is wereldnieuws.
Ik stel dit voor: een vaste Trump-pagina. Net als vroeger in de Playboy: de centerfold. Middenin de krant of app, één spread met alles over Donald. Een full-on Trumpporno-pagina. Knal daar al zijn uitspraken, rechtszaken, rally’s en rare dansjes in.
Zo kunnen mensen die geen genoeg van hem kunnen krijgen zich heerlijk uitleven, en kunnen de rest van ons kan eindelijk weer door met het echte nieuws.
Piet Post, Arnhem
We gaan massaal brieven sturen naar de Israëlische premier Benjamin Netanyahu. Prima. Laten we dan ook massaal een bericht sturen naar de enige naar wie Netanyahu zou kunnen luisteren: de president van Amerika.
Google even ‘mailadres Trump’ en de eerste hit is The White House, met ‘Contact Us’. Laten we dat ook over de landsgrenzen heen tillen; Volkskrant-lezers, hier ligt een mooie taak voor jullie.
Camiel van Riel, Nieuwegein
‘Vrijwel iedereen in Nederland die kan en wil werken, heeft een baan’, aldus hoofdeconoom Peter Hein van Mulligen van het CBS. ‘Economen spreken dan van volledige werkgelegenheid’.
De realiteit is anders. Nog altijd zijn er honderdduizenden Nederlanders met een fysieke of mentale beperking die tevergeefs op zoek zijn naar een baan.
Van de Volkskrant verwacht ik dat ze dit soort uitspraken kritisch onder de loep nemen. Of zijn we al zover dat we die doelgroepen afschrijven?
Bert Jongen, Maastricht
Femicide is het doden van een vrouw omdat ze een vrouw is. Ik blijf het een rare definitie vinden. Nu lijkt het alsof het gaat om mannen die een willekeurige vrouw doden omdat zij een vrouw is, in plaats van mannen die hun vrouw om het leven brengen omdat zij zich niet als hun bezit gedragen. Dat is een wezenlijk verschil.
Ik vind het Latijnse woord trouwens ook ongelukkig. Het klinkt verhullend, net als het over suïcide hebben in plaats van zelfmoord of zelfdoding. Vrouwenmoord of vrouwendoding klinkt rauw en verschrikkelijk, en dat is precies wat het is.
Heleen den Beer Poortugael, Soest
Zou iemand op de redactie een einde kunnen maken aan columns in de krant die eerdere columns recenseren, andere (Volkskrant-)journalisten de maat nemen, of weer een reactie zijn op deze stukjes?
Maandag alleen al neemt Sander Schimmelpenninck drie collega’s de maat die iets hebben geschreven over Rutger Bregman en voelt Arie Elshout zich geroepen om te reageren op een vorig stukje van diezelfde Schimmelpenninck (O&D, 4/8). Al dit onderling geneuzel is voor de gemiddelde lezer totaal oninteressant.
Dat er steeds meer meningen in plaats van feiten de krant in sluipen, accepteer ik tandenknarsend. Maar voer onderlinge discussies alstublieft bij de koffieautomaat, tijdens redactievergaderingen of op de interne digitale kanalen. Dank alvast!
Roeland Stekelenburg, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant