De weigering om Palestina te erkennen komt neer op instemming met de annexatie van Palestijnse gebieden door Israël
Nu beelden van uitgehongerde Gazanen de wereld overgaan, raakt het geduld bij de traditionele bondgenoten van Israël eindelijk op. Deze week maakten Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Canada bekend het genocidale geweld te willen stoppen door over te gaan tot de erkenning van Palestina als staat, iets wat 147 van de 193 lidstaten van de Verenigde Naties al veel eerder hebben gedaan om het bestaans- en zelfbeschikkingsrecht van de Palestijnen te ondersteunen.
Op de Algemene Vergadering van de VN in september zullen waarschijnlijk ook Australië, Nieuw-Zeeland, Finland, Malta en Portugal hun handtekening zetten, waarmee Nederland achterblijft in het krimpende rijtje landen dat meent dat erkenning van Palestina pas zin heeft in de opmaat tot een daadwerkelijke tweestatenoplossing. De Verenigde Staten, Israëls belangrijkste bondgenoot, zijn überhaupt niet meer van plan Palestina te erkennen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Dat die tweestatenoplossing steeds verder uit zicht raakt naarmate Israël doorgaat met het annexeren en vernietigen van Palestijns grondgebied en infrastructuur, wil er bij de Nederlandse regering kennelijk niet in. Frankrijk, Canada en het Verenigd Koninkrijk daarentegen noemden deze week juist de noodzaak Palestina versneld te erkennen ‘nu het er nog is’. ‘De eigen staat erodeert voor onze ogen’, aldus de Canadese premier Mark Carney.
Israël maakt er geen geheim meer van de Palestijnen uit Gaza te willen verdrijven en het grondgebied te annexeren om er nederzettingen te bouwen. Vorige week stemde ruim 80 procent van het Israëlische parlement in met een motie om ook de Westelijke Jordaanoever te annexeren, een proces dat in praktijk al jaren gaande is en sinds het trauma van 7 oktober 2023 in een stroomversnelling is geraakt. Inmiddels hebben zich al een half miljoen kolonisten gevestigd op illegale nederzettingen, waardoor het Palestijnse grondgebied is veranderd in een gatenkaas.
Met de erkenning van Palestina willen de landen vooral druk uitoefenen op Israël om de humanitaire catastrofe in Gaza te beëindigen. Israël trekt zich immers niets aan van internationale kritiek. De onderhandelingen over een staakt-het-vuren lopen steevast stuk op de weigering van Israël om de Palestijnen toekomstperspectief te bieden. Hamas zal echter nooit de wapens neerleggen zolang Israël weigert zich militair terug te trekken uit Gaza of mee te werken aan toekomstig Palestijns zelfbestuur.
De meest voor de hand liggende oplossing om Hamas te ontwapenen, waarop ook de Arabische buurlanden deze week aandrongen, is de macht over te dragen aan de Palestijnse Autoriteit (PA) op de Westbank. Maar dit is onbespreekbaar voor zowel Israël als het leeuwendeel van de Gazanen. Israël heeft altijd via de klassieke verdeel-en-heerstactiek willen voorkomen dat de Palestijnen zich politiek verenigen, en de Palestijnen zien de PA als politiek zwak, corrupt en niet opgewassen tegen de agressie en expansiedrift van Israel.
Om uit deze patstelling te komen, zou de PA moeten voldoen aan de voorwaarde die Canada verbindt aan zijn erkenning van Palestina; namelijk om volgend jaar verkiezingen uit te schrijven waaraan Hamas niet kan deelnemen. De ruim 5 miljoen Palestijnen in Israël/Palestina verdienen een sterker, legitiem bestuur én internationale erkenning om een eigen staat uit te onderhandelen. Zolang dat vooruitzicht er niet is, zullen de Palestijnen zich met gewapend verzet blijven keren tegen de Israëlische bezetter en het vernederende leven als tweederangsburger in een feitelijke apartheidsstaat.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant