Met Jan Veerman haalde de beginnende Band Zonder Naam een echte Elvis Presley-adept binnen. Al gauw wist BZN van de beatmis een hit te maken in het roomse Volendam. Maar toen besloot de band met een zangeres in zee te gaan.
Jan Veerman, ‘mister rock-’n-roll’ in Volendam, was zwart-wit. Was je zijn vriend, dan ging hij voor je door het vuur, was je dat niet, dan liet je hem koud. ‘De buitenwereld bestond voor hem niet’, zegt Cees Daalder, die bijna 55 jaar bevriend was met de eerste zanger van BZN.
Op de rouwkaart van de 76-jarige Veerman, die op 14 juni aan kanker overleed en twee zonen nalaat, staat dat hij zijn vrienden ‘het allerbeste van de wereld’ wenst, maar ook: ‘Wie de schoen past, trekt hem aan.’ Was dat bedoeld voor de BZN’ers die hem in 1974 min of meer overboord zetten om een andere koers te gaan varen? Daalder: ‘Nee hoor, Jan heeft daar nooit moeilijk over gedaan en jaloezie kende hij niet.’
De Volkskrant profileert regelmatig bekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl
Waarom weet niemand meer, maar Veerman ging in Volendam als Jan Kies door het leven. Hij sloot zich in 1966 aan bij een vriendengroep die Shadows-achtige popmuziek maakte en waarover het plaatselijke krantje schreef dat in Dansschool Spruitje (waar ook aan het moderne swingen en twisten werd gedaan) een niet onaardige band zonder naam had opgetreden. De beginnende muzikanten besloten het maar zo te laten.
De Band Zonder Naam ging anders klinken met Jan Kies erbij. Bassist Jan Tuijp herinnert zich de eerste repetitie met de zanger: ‘De vonken vlogen ervan af.’ Veerman was een Elvis Presley-adept, had alle platen van de King en kon een geweldige keel opzetten. Met Jan Kies als frontman was BZN stevige rock-’n-roll en konden de bandleden leven van het bestaan als populaire live-act. Ze vroegen een paar vrienden om een beetje op de spullen te passen. Zo werd Cees Daalder roadie en later zelfs technicus.
BZN mocht van bovenmeester Plat gratis oefenen in de Nicolaasschool in de Julianalaan, op voorwaarde dat de band plechtigheden zou omlijsten in de naburige kerk, Onze Lieve Vrouwe Sterre der Zee. De beatmis met BZN werd een hit in het roomse Volendam. Jan Tuijp: ‘Op straat werden we erover aangesproken: ‘Wat was dat prachtig.’ Toen zeiden we tegen elkaar: ‘Moeten we niet meer die kant op, moet er geen zangeres bij?’ Maar Jan Kies wilde daar niets van weten.’
Het kwam tot een breuk, Tuijp had er slapeloze nachten van. ‘Ik moest tegen onze zanger zeggen dat we liever zonder hem verder gingen. Dat was vreselijk, en Kies was ontstemd natuurlijk. Vanaf dat moment waren we geen beste vrienden meer.’
Maar Veerman nam zijn verlies schouderophalend met de woorden: ‘Dan ga ik terug de bouw in.’ Hij werd weer kraandrijver, zoals vóór BZN, dat zonder hem het gigantische succesnummer van de palingsound werd, zoals de lichte Volendamse popmuziek wel wordt genoemd. Met drummer Jan Keizer als zanger, geflankeerd door een zangeres, eerst even Maribelle en daarna achtereenvolgens Anny Schilder en Carola Smit.
Jan Kies rockte verder in kleine zaaltjes en zou in 1997 de reünieband BZN’66 oprichten. Cees Daalder: ‘En daarin was hij weer helemaal de rockzanger die je zo tussen Rod Stewart en Roger Daltrey van The Who kon zetten. Jan was eigenlijk een wat bedeesde man, maar stapte hij het podium op, dan ging het helemaal los. Hij was niet verlegen, nooit zenuwachtig en kreeg de boel altijd aan de gang.’
Mister rock-’n-roll hield van drukte maken op de bühne, maar ook van de stilte bovenin zijn bouwkraan. Daalder: ‘Hij kon goed in zijn uppie zijn. Daarboven overzag Jan de hele wereld en had hij met niemand iets te maken. En hij had er altijd de radio aan, de hele dag Arrow Classic Rock.’
Source: Volkskrant