Hoewel Engeland steeds minder asielhotels telt, roepen de opvanglocaties nog altijd weerstand op in veel delen van het land. In de Londense zakenwijk Canary Wharf leidt dat tot confrontaties tussen voor- en tegenstanders. ‘We hebben migranten juist nodig.’
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
‘Say it loud, say it clear, refugees are welcome here’, rijmt het aan de ene kant van de straat. ‘Refugees are NOT welcome here’, klinkt het aan de overzijde. Hoewel de vluchtelingen in kwestie moeten nog arriveren, hebben voor- en tegenstanders van hun komst zich al verzameld bij het Britannia-hotel in Canary Wharf, als ontvangstcomité.
Aan de ene kant van de straat dragen sommigen keffiyehs; bij de andere club wordt gewapperd met Britse of Engelse vlaggen. Een bataljon bobby’s houdt de kampen uit elkaar, terwijl toeristen die per taxi arriveren bij het belendende Novotel met verbazing kijken naar het tafereel.
In het viersterrenhotel in de Londense zakenwijk komen enkele honderden migranten te wonen, overwegend jongemannen uit Afrikaanse en Aziatische landen die via Frankrijk naar Engeland zijn gekomen. Het hotel heeft boekingen geannuleerd om plaats te maken voor de nieuwe gasten, terwijl alle medewerkers voorlopig op non-actief zijn gesteld. Niet eerder werden migranten op zo’n prominente en zwaarbeveiligde locatie opgevangen, op een steenworp afstand van de banken J.P. Morgan, HSBC en Citigroup en peperdure penthouses.
‘Ik woon met mijn vier kinderen en moeder in een driekamerflat in Battersea’, zegt Dan Millson. Net als enkele collega-bouwvakkers is de 44-jarige dakdekker rond lunchtijd even komen kijken naar de opvanglocatie waar zoveel over te doen is. ‘Al jaren wachten we op iets groters – no chance. En mensen die hier net zijn aangekomen worden hier opgevangen en straks waarschijnlijk voorrang bij huisvesting.’ Zijn collega Brett wijst op het lot van de ‘vets’. ‘Veel van onze oorlogsveteranen hebben geen dak boven hun hoofd…’
Canary Wharf, een zakenwijk ontstaan in de Thatcher-jaren, vormt het jongste decor in de zomerse onrust bij asielhotels in Engeland. De opstand begon ditmaal in Epping Forest, een plaats net ten noordoosten van Londen, toen een 38-jarige migrant uit Ethiopië een 14-jarig meisje lastigviel en probeerde te kussen. De Ethiopiër was een week eerder illegaal per boot gearriveerd.
Terwijl hij in de rechtbank zijn onschuld bepleitte, verzamelden boze buurtbewoners, onder wie veel moeders, zich bij het asielhotel waar de man verbleef. Toen een groep demonstranten van antifa, begeleid door de politie, zich er meldde voor een tegenprotest, leidde dat tot schermutselingen.
Ook in het graafschap Norfolk in de provinciestad Diss werd een hotel het doelwit van protesten nadat bekend was geworden dat het alleenstaande jongemannen zou gaan huisvesten. Voorheen woonden er uitsluitend migrantenfamilies, wat vrijwel nooit tot problemen leidde. ‘We willen ons land terug,’ klonk het onder de boze buurtbewoners.
De gemeenteraad van Epping Forest besloot naar aanleiding van de demonstraties dat de asielopvang weer een regulier hotel moest worden. Vrijwel tegelijkertijd werd bekend dat hotel Britannia, 30 kilometer zuidwaarts in Londen, juist dienst zou gaan doen als opvanglocatie. Of de kwesties verband met elkaar houden, is onduidelijk.
Susan Hall, de leider van de Conservatieven in de Londense gemeenteraad, is kritisch op die bestemming als asielhotel. ‘Belastingverhogingen jagen investeerders en zakenmensen weg. Canary Wharf moet het financiële hart van Londen zijn, niet een dumpplaats voor Labours mislukte immigratiebeleid.’
De afgelopen weken hebben ministers er herhaaldelijk op gewezen dat er steeds minder asielhotels in gebruik zijn. Eind 2023, onder de toen nog Conservatieve regering, werd de piek bereikt met 401 hotels, het aantal asielhotels is inmiddels gehalveerd. Maar waar de migranten vervolgens heen zijn gegaan, is onbekend.
Ondertussen is de illegale immigratie over Het Kanaal dit jaar verdubbeld ten opzichte van vorig jaar. Maar het politieke klimaat is veranderd, nu Nigel Farage, die met zijn rechtse Reform UK een hard anti-immigratiebeleid voorstaat, ruim aan kop ligt in de peilingen.
‘We zien nu dat rechts het anti-immigrantensentiment voedt en uitbuit’, zegt Lewis Nielsen, woordvoerder van de zo’n dertig tegendemonstranten bij de ingang van de oude wijnbar van het Britannia-hotel. ‘We moeten boos zijn op het grote geld hier in deze omgeving, de banken, op een miljonair als Farage. We hebben migranten juist nodig en er staan een half miljoen woningen leeg. De sociale huurwoning waarin ik woon, is door migranten gebouwd.’ Ook de 32-jarige activist zegt geen vertrouwen te hebben in de Labour Partij. ‘Het antwoord op de maatschappelijke problemen in dit land is de nieuwe partij van Jeremy Corbyn.’
Ondertussen blijven de twee kampen elkaar uitdagen. Ze jennen en filmen elkaar, maar tot een echte confrontatie komt het niet. Op de tegels nabij de antifa-groep ligt een uiteengespat ei, een stille getuige van de onvrede van een omwonende.
Dan verschijnt YouTubepianist Brendan Kavanagh, die vooral bekend werd met zijn optredens op publieke piano’s. ‘Ik wilde in de foyer van de Britannia spelen, maar dat gaat niet lukken.’ De met goudsbloemen en kleine palmbomen versierde ingang van het hotel is hermetisch afgesloten en wordt bewaakt door beveiligers met gezichtsbedekking.
Enkele buurtbewoners aanschouwen de ontwikkelingen met bezorgdheid. ‘We zijn overvallen door de opening van een asielhotel op deze locatie’, zegt Stefanie, een 37-jarige Duitse bankier. ‘Ik vermoed dat de overheid heeft gedacht dat er hier minder weerstand zou zijn tegen de opvanglocatie, omdat bewoners hier redelijk zijn en lange uren maken.’ Ze zegt geen sterke gevoelens te hebben voor of tegen migranten. ‘In ons pand wonen mensen van over de hele wereld. Het belangrijkste is dat de migranten goed moeten worden begeleid. Laat ze een opleiding volgen of werken. Op deze plek de hele dag rondhangen, dat helpt niemand.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant