Na het tragische overlijden van Marco Simoncelli op Sepang in 2011 onderging de medische afdeling van de MotoGP een grondige herstructurering. Het doel: rijders die ernstig ten val komen een echte kans geven om levend het circuit te verlaten en hen in een gespecialiseerd ziekenhuis met alle mogelijke middelen te behandelen om hun leven te redden. Dr. Angel Charte werd het centrale figuur in dat project en is vandaag de dag nog steeds de 'beschermengel' van de gehele paddock van het wereldkampioenschap.
"Ik ben hoofd van de medische afdeling van het universitair ziekenhuis Dexeus, dat deel uitmaakt van de Quirón-groep", vertelt Charte wanneer hem gevraagd wordt zichzelf voor te stellen. "Ik ben gespecialiseerd in interne geneeskunde en intensivecaregeneeskunde, en ik werk hier sinds 2012, als gevolg van het noodlottige ongeval van Marco Simoncelli op het circuit van Maleisië."
Via de gerespecteerde chirurg Javier Mir, die regelmatig MotoGP-rijders opereert, nam Dorna-baas Carmelo Ezpeleta contact op met Charte over het opzetten van een speciale eenheid voor kritieke en semikritieke patiënten tijdens MotoGP-weekenden. "Ik stelde een volledig nieuwe structuur voor, waarbij we twee intensivecare-units direct op het circuit konden inzetten", legt Charte uit. "We hebben jaarlijks zo'n 1.200 tot 1.300 ongevallen in het wereldkampioenschap, waarvan acht of negen ernstig of zeer ernstig zijn. En we geven de ernstig gewonde coureur een kans om te overleven – en dat is de afgelopen jaren ook gelukt."
Dr. Angel Charte heeft een duidelijke missie als medisch directeur van de MotoGP.
Foto door: Gold and Goose Photography / LAT Images / via Getty Images
"Het is geen makkelijke wereld", erkent Charte, die sinds zijn entree in de MotoGP in 2012 twee sterfgevallen heeft meegemaakt: die van Luis Salom in 2016 en Jason Dupasquier in 2021. Over zijn missie als medisch directeur van de MotoGP is hij duidelijk: "De coureurs moeten het circuit altijd levend verlaten – áltijd levend. Wat anders is, is dat wanneer we eenmaal in het ziekenhuis van het betreffende land aankomen en de verwondingen niet met het leven verenigbaar blijken, we helaas niets meer kunnen doen. Maar van hier, van het asfalt tot aan het ziekenhuis, vertrekken ze altijd terwijl ze in leven zijn", benadrukt hij.
Het beeld van een coureur die met hoge snelheid ten val komt, over het asfalt rolt, zijn pak scheurt en dan weer op de motor stapt, is voor buitenstaanders ronduit angstaanjagend. "MotoGP-rijder zijn is geen makkelijke opgave. Deze coureurs ontstaan niet van de ene op de andere dag, ze worden al vanaf jonge leeftijd gevormd. Ze weten heel goed welk risico ze nemen. Ze rijden al jarenlang races en beheersen hun bewegingen tot in de perfectie", weet Charte. "Ik krijg vaak de vraag of sommige coureurs gek zijn. En ik zeg altijd hetzelfde: ik heb in al die jaren nog nooit een gekke coureur ontmoet. Ik heb technische coureurs gezien, agressievere dan anderen, maar gekken zijn er hier niet. Ze beheersen hun angst perfect en weten exact wat ze riskeren."
Zelf leidt Charte twee parallelle en totaal tegengestelde levens: dat in het ziekenhuis en dat op het circuit. "Het enige verschil tussen een ziekenhuis en MotoGP is dat je hier nooit weet wat je zult aantreffen als je wordt opgeroepen of wanneer er een rode vlag is", zegt hij. "Ik werk op beide plekken op dezelfde manier. Ik hou van mijn vak, ik ben nog steeds heel actief, en op de dag dat dat verandert, stop ik met beide. Ik ben een man van actie. Mijn leven heeft altijd in het teken gestaan van mijn beroep. Misschien heeft mijn gezin daaronder geleden, maar dit is het enige wat ik leuk vind en het enige wat ik kan. Ik weet niet eens hoe ik een lamp moet vervangen… Ik ben gelukkig met wat ik doe", besluit de ervaren en gerenommeerde dr. Charte.
Source: Motorsport