Gedicht Zarina Zabrisky, een Amerikaans-Oekraïense journalist die in Cherson woont en vanuit daar verslag doet, schreef dit gedicht om woorden te geven aan wat er gebeurt in de frontstad.
Ze woont op de derde verdiepingEven verhuisde ze naar LvivMaar ze kwam terugVlak voor de vloed„Jouw raket zal je vinden in Kyiv”zei ze.Dat hoor je in Cherson vaak.Ze heeft houten kozijnenKan door muren zienZe kijkt hoe ik de deur uit stapKijkt als ik naar het bankje kijkOm de oude Pavlo te bezoekenHij zit daarRokendAltijdVandaag nietMisschien is hij doodEen dronkenlap zit op het bankjeSlapendZijn hond kijkt toeIk sla de hoek omSpring over het gatVan een inslagMisschien vorige weekMisschien vorig jaarGebroken glasSnerpt onder mijn schoenenHier lag een dode vrouwOp de hoekIk zie haar hoed nog naast haar hoofd liggenNaast haar lichaamIk loop verderZoek naar helikopterzaadjes(anti-personeelsmijnen)Die vallen hier uit de luchtIk filmDood kijkt toeDe zwarte ogenInzoomend vanuit de luchtZoemend, zoemend, zoemend,Dood zoemt,,Ze sturen vallende sterren over de rivier”zei een vrouw gister.We wonen in een riviermonsterZijn darmen knorrenHet geluid klinkt door de stadHet monster heeft honger
Misschien interview ik Dood vandaagIk ben geaccrediteerdHaar zwarte ogen hebben wallenVan de slapeloze nachten op de overloop(tussen twee muren)Ze is aangekomenEet van de stressArtillerie, dronesZe werkt te hard, krijgt te weinig betaald.Wie nietIk richt mijn telefoonOp haarFocusEn vraag:Hoe is het om te wonen in Cherson?Hoe lang blijf je nog?Moet je niet evacueren?Het wordt hier zo gevaarlijkMaar mijn telefoon heeft geen geheugen meerEn ik geen woordenDood zwijgt
Vertaald door Simone Peek
Source: NRC