Thymen Arensman zorgde na een lange solo over zware Pyreneeëncols voor de tweede Nederlandse overwinning in deze Tour de France, vóór Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard. ‘Ik moest moven’, aldus de renner die beduusd was van zijn winst. ‘Dit moet nog even landen.’
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
Met nog 36 kilometer te gaan, vindt Thymen Arensman (25) het goed geweest. Het gaat deze veertiende etappe in de Tour de France voor hem niet snel genoeg. Dan liever alleen. Hij gaat staan, trapt door en één voor één vallen de renners uit de kopgroep bij hem weg. Dat probleem is opgelost.
Maar dan is er nog het peloton, met Tadej Pogacar, die al vier etappes pakte deze Tour. Zou hij op de slotklim weer aanzetten? Weer zo’n dodelijke versnelling plaatsen dat zelfs een voorsprong van drie minuten niet genoeg zou zijn voor Arensman?
Niet gokken. Doortrappen dus. Maandag kwam hij al dichtbij. Dicht bij zijn eerste zege in de Tour de France. Maar in de tiende etappe naar Le Mont Dore kwam Arensman uiteindelijk 9 seconden tekort. Simon Yates bleek die dag nog iets sterker. Hoe anders is dat vandaag, als hij de kopgroep met onder meer Yates op 36 kilometer laat staan.
Vandaag blijkt het genoeg, in de loodzware bergrit met meer dan 5.000 hoogtemeters. Met nog vier kilometer te gaan zetten Jonas Vingegaard en Pogacar om en om de aanval in. De rest moet lossen, maar voor Arensman komen ze ruim een minuut te laat. Pogacar pakt de tweede plek, Vingegaard de derde. Voor Arensman maakt dat allemaal niet uit: hij pakt zijn eerste overwinning in de Tour de France.
‘Het is geweldig. Crazy’, vertelt Arensman na afloop voor de camera van de NOS. ‘Ik heb er bijna geen woorden voor. Ik denk dat het nog steeds een beetje als een droom voelt. Een etappe winnen in de Tour, dat maakt je carrière. Ik heb geen flauw idee wat ik heb gedaan. Dit moet nog even landen.’
Al vanaf de eerste klim van de dag reed Arensman in de aanval. In verschillende groepjes, verschillende samenstellingen, maar altijd voor in de wedstrijd. Maar met nog 36 kilometer te gaan, besluit hij het zelf te doen.
‘Het ging gewoon niet hard genoeg in de kopgroep. Met de benen die ik had moest ik moven.’ En dus rijdt Arensman weg uit het groepje met onder meer zijn teamgenoot Carlos Rodríguez, Sep Kuss en de bollentruidrager Lenny Martinez.
‘Ik dacht dat drie minuten te langzaam zou zijn om te winnen van Jonas en Tadej’, vertelt hij na de finish. ‘Pas op 200 meter van de meet wist ik dat het binnen was. Daarvoor dacht ik echt: dit gaat hem niet worden. Maar die Nederlandse vlaggen en supporters op de laatste klim hebben me echt een paar watt extra gegeven.’
Drie jaar geleden won Arensman een zware bergrit in de Vuelta. Dit jaar zegevierde hij in een rit in de Ronde van de Alpen, ook na een lange solo.
Het is zijn tiende grote ronde, zijn debuut in de Tour de France. Arensman kwam hierheen in een vrijere rol, als knecht van kopman Rodríguez met af en toe ook een kans op eigen succes. Want hoewel hij al eens vijfde werd in de Ronde van Spanje (2022) en zesde in de Ronde van Italië (2022, 2023), wilde het de laatste jaren niet lukken in het klassement. De druk te hoog? De benen niet goed?
Ook dit jaar in de Giro verloor hij in de eerste etappe al het zicht op een goed klassement. En dus werd hij bij zijn debuut in de Tour niet aangewezen als klassementsman, maar als knecht van Rodríguez.
‘Tijdens mijn eerste Tour ik wilde alles gewoon ervaren. Ik moest geduldig zijn de eerste week. Maar maandag kwam mijn eerste kans, en toen werd ik meteen tweede. Dat was al een geweldige ervaring. Maar om in mijn eerste Tour een etappe te winnen is echt ongelofelijk. ’
Wat een andere dag werd het voor de nummer drie van vorig jaar, Remco Evenepoel. De Belg kwam vandaag al vroeg in de problemen en besloot de Tour te verlaten, en dat terwijl hij hoopte dit jaar opnieuw een uitdager te zijn van Pogacar en Vingegaard.
Al tijdens de eerste echte bergrit deze Tour, de etappe naar Hautacam, had Evenepoel het lastig en verloor hij minuten. Ook in de klimtijdrit naar Peyragudes kende de olympisch kampioen een zware dag. Vingegaard haalde hem in en Evenepoel zette uiteindelijk de twaalfde tijd neer. Ondanks zijn overwinning in de tijdrit in Caen stond Evenepoel na dertien etappes al op meer dan zeven minuten achterstand.
De ploegleiding verklaarde al te vermoeden dat Evenepoel, die wel de witte trui voor beste jongere droeg, niet goed hersteld zou zijn van de Dauphiné. Het zou allemaal te maken kunnen hebben met zijn zware val afgelopen winter en de revalidatie die daarna volgde. Ook Mattias Skjelmose, die eerder vandaag ten val kwam, heeft de Tour verlaten.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant