Uiteindelijk is niemand uit koers nadat winnaar Pogacar 23 minuten rond heeft geklokt.
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen.
De mindere klimmers van het peloton zijn er al dagen mee bezig. Hetzelfde geldt voor renners die zich tijdens de eerste twaalf etappes van deze Tour al meer dan eens leegreden voor hun kopman, of zij die zich ziekjes beginnen te voelen. Niet zozeer de beklimming die ze deze vrijdag voor de kiezen krijgen boezemt hun angst in. Het is meer de tijd die ze ervoor nodig denken te hebben. De grote vraag is of die prestatie genoeg zal zijn.
De 10,9 kilometer lange klimtijdrit naar het vliegveld van Peyragudes, finishplaats van de dertiende etappe, kan voor de mindere goden deze vrijdag wel eens het einde van hun Tour betekenen, althans, dat is de vrees die als een donkere wolk boven het achterste deel van het peloton hangt.
Dat zijn de kerels die elkaar buiten het zicht van de camera’s opzoeken als het in een bergrit omhooggaat. Zij vormen de bus, de grupetto, en in die groep is er altijd iemand die precies uitrekent hoeveel achterstand ze mogen oplopen om binnen de tijdslimiet te blijven. In reguliere bergetappes is dat meestal 19 procent van de tijd die de winnaar klokt. Donderdag mochten renners bijna 50 minuten toegeven op dagwinnaar Tadej Pogacar. Maar in een (korte) klimtijdrit is de marge klein.
Het zou niet voor het eerst zijn dat een renner in een klimtijdrit buiten de tijd binnenkomt. Hoewel de wedstrijdjury de tijdslimiet in dit soort ultrakorte ritten op een schappelijke 33 procent zet, moest de Nederlandse renner Aart Vierhouten (55) in 2004 de Tour drie dagen voor Parijs verlaten.
Destijds lag er een klimtijdrit van Bourg-d’Oisans naar L’Alpe d’Huez van 15,5 kilometer. Vierhouten was al dagen zenuwachtig, omdat hij wist dat het krap zou worden. ‘Iedereen had het erover dat als Lance Armstrong en Jan Ullrich zouden gaan knallen, er voor renners zoals ik weinig speelruimte zou zijn. Ik wilde zo graag in de Tour blijven dat ik me in de eerste 4 kilometer van de Alpe volledig heb opgeblazen. In die tijd had je nog geen data beschikbaar waardoor je precies wist welk tempo je moest rijden om binnen de limiet te blijven. Maar dan nog: de benen moeten het doen. Toen ik zag dat Lance harder reed dan verwacht, wist ik al hoe laat het was.’ Hij kwam uiteindelijk 31 seconden tekort.
Vierhouten was niet de enige renner die buiten de tijd binnenkwam. Ook Davide Bramati reed te langzaam. Ze probeerden protest aan te tekenen omdat de jury een paar dagen ervoor coulant was geweest toen een aantal Franse renners zich hadden vergaloppeerd op een lange klim, maar nu was men onverbiddelijk. Vierhouten moest naar huis. ‘Als renner denk je dan even dat de wereld vergaat.’
Als ploegleider bij Bahrain-Victorious houdt hij vrijdagochtend zijn hart vast voor de zwaarste man in zijn Tour-ploeg, de Pool Kamil Gradek, met 1,94 meter en 88 kilo een boom van een renner. ‘Hij is meer voor het vlakke’, zegt Vierhouten. ‘Ik denk dat hij de wedstrijd van zijn leven moet rijden om in koers te blijven.’
Een uur voor de eerste renner in Loudenvielle aan de beurt is, begeven de leden van de grupetto zich vrijdagochtend met de zenuwen in hun lijf richting het startpodium. Onder hen ook Gradek. Hij is al de hele ochtend nerveus. ‘Als je vandaag een slechte dag hebt en Pogacar rijdt weer geweldig, dan heb je een probleem.’
Maar dan volgt bevrijdend nieuws. Tour-organisatie ASO heeft besloten de tijdslimiet van 33 naar 40 procent te verhogen. Volgens de reglementen kan dat alleen bij uitzonderlijke, onvoorziene omstandigheden zoals extreem weer, problemen met het parcours of een incident. In een reactie van parcoursbouwer Thierry Gouvenou wordt ‘de hoge snelheid in de eerste etappes en een atypisch parcours’ als verklaring gegeven. Gradek weet dan dat hij het gaat halen, ook op 95 procent van zijn kunnen.
Volgens Tour-debutant Tim Naberman hebben meerdere ploegen de voorbije dagen gelobbyd om de tijdslimiet te verhogen, waaronder Picnick-PostNL. ‘Als je ziet hoe groot het verschil tussen de klimmers is, dan was 33 procent niet realistisch. Renners van 90 kilo hadden het nooit gehaald. Ik zit al op het randje met 29 minuten.’ Wout van Aert vindt de plotse regelwijziging teleurstellend. ‘Dit parcours is al maanden bekend. Zo’n wijziging moet op voorhand duidelijk zijn en kan niet zomaar zonder reden worden veranderd.’
Op de top in Peyragudes druppelen de leden van de grupetto vrijdagmiddag binnen, snakkend naar adem, hevig transpirerend. De Belg Edward Theuns durft opgelucht te zijn met zijn tijd binnen het half uur. ‘Dat was de limiet die we vooraf hadden berekend. Maar met die astronomische waarden van Pogacar weet je het maar nooit.’
Ook groenetruidrager Jonathan Milan is op tijd binnen. Voor sprinters als Tim Merlier, Arnaud Démare en Luka Mezgec blijft het lang spannend. Ze deden rond de 31 minuten over hun tijdrit en mogen met de nieuwe regel ruim 9 minuten toegeven. Even voor half zes volgt het verdict: Pogacar raffelt zijn klimtijdrit in precies 23 minuten af en wint zijn vierde etappe. Niemand is uit koers. Met dank aan de organisatie van de Tour, die met toepassing van de oorspronkelijke tijdslimiet van zeven renners afscheid had moeten nemen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant