Het heeft er alle schijn van dat Israël een verzwakt en verdeeld Syrië nastreeft. Dat is een gevaarlijke koers, voor Syrië zelf en voor Israël en de rest van de wereld.
Met zijn bombardementen op Damascus bedreigde Israël woensdag opnieuw het fragiele evenwicht in Syrië. Israël zegt de druzische minderheid in Syrië te willen beschermen, maar het ondermijnt het gezag van president Ahmed al-Sharaa, die toch al de grootste moeite heeft om het land bij elkaar te houden.
Israël streeft zijn eigen doelen in Syrië na, zoals een bufferzone die wordt gedomineerd door zijn druzische bondgenoten. Het heeft er alle schijn van dat Israël een verzwakt en verdeeld Syrië nastreeft. Dat is een gevaarlijke koers, voor Syrië zelf, maar ook voor Israël en de rest van de wereld. Een Syrië dat aan chaos ten prooi valt, kan weer een broeinest van terrorisme worden.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Natuurlijk zijn er redenen genoeg om Al-Sharaa te wantrouwen. Hij heeft een ‘inclusief’ Syrië beloofd, waar de rechten van vrouwen en minderheden worden gerespecteerd. Maar kan hij worden geloofd? Hij was jarenlang leider van een islamistische militie die voortkwam uit Al Qaida. En heeft hij zijn soldaten in de hand? Sinds hij in december 2024 de macht overnam van president Assad, kwam het al drie keer tot gevechten tussen het regeringsleger en etnische minderheden.
De gebeurtenissen van de afgelopen dagen laten zien hoe explosief de situatie in Syrië is. In de zuidelijke provincie Suwayda kwamen druzen en bedoeïenen met elkaar in conflict, waarna het leger tussenbeide kwam. Activisten beschuldigden alle betrokken partijen van geweldpleging en schending van mensenrechten.
Ondanks alles verdient het nieuwe regime het voordeel van de twijfel. De Europese Unie en de Verenigde Staten hebben de sancties tegen Syrië opgeheven, omdat zij geen alternatief zien. Vooralsnog wordt de regering van Al-Sharaa beschouwd als de enige partij die het land bij elkaar kan houden, hoe moeilijk dat ook is.
Gelukkig lijkt de rust in Suwayda weer teruggekeerd, na Amerikaanse bemiddeling. Ook de Syrische regering dreef de kwestie niet op de spits, door haar troepen terug te trekken. Dat is een positieve ontwikkeling. Na het schrikbewind van de familie Assad en een verschrikkelijke burgeroorlog heeft Syrië behoefte aan rust en stabiliteit. Met zijn bombardementen denderde Israël als een olifant door deze porseleinkast, waarbij het internationaal recht voor de zoveelste keer geschonden werd. Door zijn militaire macht en hoogmoedige opstelling is Israël een steeds grotere bron van instabiliteit in het hele Midden-Oosten geworden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant