Nu hij parkinson heeft, vindt voormalig CDA-Kamerlid en boerenzoon Rendert Algra dat pesticiden kritischer moeten worden beoordeeld. Volkskrant-lezers reageren.
Tijdens de cursus ‘Politiek actief’ heb ik geleerd dat gemeenteraadsleden het algemeen belang moeten dienen. Ze zijn meer volksvertegenwoordigers dan belangenbehartigers. Mijn conclusie was dat je als gemeenteraadslid empathie moet hebben voor inwoners met andere belangen. Alle belangen gehoord hebbende, geeft het stemrecht het lid dan de zware taak een afweging te maken in het algemeen belang.
Rendert Algra is al jaren politicus en hij heeft een aantal jaar geleden een trieste parkinsondiagnose gehad. Volgens eigen zeggen, en vele wetenschappelijke bronnen wijzen ook in die richting, komt dit door het werken met pesticiden in zijn jeugd. Eerder was Algra van mening dat eerst maar bewezen moest worden dat je er ziek van werd. Nu is hij opgeschoven in zijn oordeel. Deze wending komt door zijn ziekte.
Nobel, zo’n wending-interview. Maar de vraag is: is het als politicus nodig eerst iets zelf te ondervinden, voordat je je er hard voor maakt? Waarom kan een issue niet breder zijn dan dat van de boer (met parkinson)? Heeft het kind met pesticidensporen in de luier geen belang? Of de insecten die bij bosjes doodgaan en zo het voortbestaan van alle flora bedreigen?
Een politicus moet genoeg inlevingsvermogen hebben om niet eerst een ziekte te moeten krijgen, voordat hij kan opkomen voor het recht van álle mensen om tegen deze ziekte beschermd te worden.
Marije Laudy, Hattem
Wat een interessant stuk, over ‘De Wending’ van Rendert Algra. Een boerenzoon die zelf ook boer werd, veel met landbouwgif werkte en de ziekte van Parkinson kreeg. Die nu, als bestuurslid van de Parkinson Vereniging, medeorganisator was van een belangrijke manifestatie dit voorjaar, waarin onder meer de politiek werd gevraagd om beperkingen in het gebruik van landbouwgif. En die pleit voor het erkennen van parkinson als beroepsziekte voor boeren, zoals dat in Frankrijk en Duitsland al het geval is.
Het is wel jammer dat het gesprek eindigt met een misvatting: ‘We waren even bang dat Extinction Rebellion de bijeenkomst zou kapen, gelukkig gebeurde dat niet’. Dat risico was nul, kan ik melden.
Het initiatief voor de bijeenkomst kwam van XR Gifvrij, een van de campagnes van XR Landbouw. Zij pleiten voor een radicale systeemverandering in de landbouw, voor een transitie naar gifvrije, agro-ecologische landbouw waar optimaal gebruik wordt gemaakt van natuurlijke hulpbronnen en diensten, zonder deze te beschadigen. De andere organiserende partijen willen niet zo ver gaan en XR Gifvrij heeft zich daarom in goed overleg teruggetrokken uit de organisatie. Wel hebben veel rebellen op persoonlijke titel meegedaan, want zij ondersteunen elke vorm van actie tegen landbouwgif.
De bijeenkomst in Den Haag heeft zeker meegeholpen aan de bewustwording van de gevaren van landbouwgif. Steeds luider en op steeds meer plaatsen zijn de waarschuwingen van wetenschappers en andere professionals te horen. Steeds meer omwonenden stellen kritische vragen over wat hun boerenburen gebruiken en welke gevaren daaraan kleven.
Extinction Rebellion en de Parkinson Vereniging kijken verschillend naar hoe radicaal de transitie moet zijn – met respect voor elkaars standpunt. Want ze zijn het volgens mij hartgrondig eens over het einddoel: een gezonde landbouw voor mensen, (andere) dieren en de natuur.
Nienke Onkenhout, Haarlem
Ook Rendert Algra’s eigen partij, het CDA, verzette zich tegen het verbieden van glyfosaat. Dan merk je dat het CDA een boerenpartij is, zegt Algra. Maar het CDA is toch ook een christelijke partij?
Het valt mij op dat christelijke politieke partijen zich over het algemeen niet zo heel druk maken als het over de aanpak van dit soort milieuproblematiek gaat. Inmiddels is algemeen bekend dat we onszelf langzaam aan het vergiftigen zijn, maar bij de christelijke partijen blijft het oorverdovend stil. Ondanks alle pfas en bestrijdingsmiddelen die er gebruikt worden en de vernietigende werking daarvan op ons leefgebied.
Politiek bedrijven op Bijbelse gronden betekent ook verantwoordelijkheid nemen voor schepping en rentmeesterschap. Helaas is hier weinig van te merken. Blijkbaar staat bij deze zich christelijk noemende partijen de afgod Mammon (hebzucht en de verering van geld) in een hoger aanzien dan de God van de schepping.
Jaap Cornelissen, Ermelo
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant