Afslankmiddelen zoals Ozempic zullen juist een aanjager zijn van de ‘overgewicht-epidemie’, schreef Mark van Ostaijen in zijn column. Volkskrant-lezers reageren
Mark van Ostaijen biedt in zijn column een prikkelende kijk op de groeiende populariteit en het gevaar van afslankmiddelen als Ozempic, Wegovy & Mounjaro. De kritiek op de hypevorming is terecht, maar door deze middelen bangmakend en ongenuanceerd af te doen als ‘quick fixes’ en symptoombestrijding, wordt de zowel het falende beleid als de ernst van overgewicht en obesitas miskent.
Obesitas is een chronische ziekte van het metabolisme, veroorzaakt door een complex samenspel van genetische, hormonale, psychologische en maatschappelijke factoren. Alleen minder eten en meer bewegen, werkt meestal niet. Ook mensen met overgewicht die nog niet ziek zijn, lopen later een groot risico op aandoeningen zoals diabetes type 2, hart- en vaatziekten, gewrichtsproblemen en leververvetting. Voor deze grote groep kan afslankmedicatie, en het afvallen met 10-15 procent van hun lichaamsgewicht, het verschil maken tussen chronisch ziek worden of niet en daardoor zorgen voor een betere gezondheid en levenskwaliteit.
Afslankmiddelen kunnen miljarden euro’s aan andere zorgkosten voorkomen, juist omdat ze ziektes helpen voorkomen. Hun prijzen dalen momenteel snel, waardoor ze binnenkort toegankelijk worden voor iedereen. Dat maakt hun preventieve waarde alleen maar groter. De column laat dit belangrijke perspectief onbenut.
In een ‘obesogene’ samenleving, die structureel ongezond maakt (fastfood, ongezond voedselaanbod in de winkels, agressieve marketing en sociale ongelijkheid) is het onredelijk om het individu te verwijten dat hij naar hulp grijpt.
De vraag is dan ook niet óf afslankmedicatie een rol moet spelen, maar hoe: als aanvulling op (tot nu toe falend) beleid, niet als vervanging ervan. Overgewicht en obesitas vragen om een dubbele aanpak: structurele preventie én individuele effectieve zorg, inclusief medicatie. Afslankmiddelen zijn dan geen luxe, maar voor velen een noodzakelijke eerste stap in hun gezondheidsstrijd.
Hans Schokkenbroek, Amsterdam
Mark van Ostaijen heeft natuurlijk een punt, in zijn column. Afslankmiddelen alléén zijn geen antwoord op de oorzaken van overgewicht. Maar hee, zijn antidepressiva wel een antwoord op de oorzaken van depressie, zoals hij impliceert? (‘Daar waar destijds de introductie van bijvoorbeeld anticonceptie of antidepressiva een antwoord bood op de oorzaak van een ongewenste praktijk.’)
Verreweg de meeste medicijnen die in de reguliere praktijk worden voorgeschreven, zijn symptoombestrijders of -onderdrukkers. Voor een antwoord op de onderliggende oorzaken van aandoeningen moet je toch echt in het alternatieve circuit zijn, in de hoek van de psychosomatiek.
Integratieve geneeskunde combineert het beste van twee werelden, en zal ook van afslankmiddelen prima gebruik kunnen maken voor een evenwichtige benadering van geest en lichaam voor mensen met obesitas.
Lisette Thooft, Rotterdam
Ons eetgedrag wordt nog steeds beïnvloed door de schaarste waarmee vroegere generaties te kampen hadden – het is al heel wat dat de zelfbeheersing zodanig is toegenomen dat niet iedereen zich geroepen voelt een vetlaag als een ijsbeer te kweken.
Voor degenen die die aanvechting helaas wel hebben, waaronder ondergetekende, is semaglutide (de werkzame stof in Ozempic) een uitkomst, zoals fluor dat is bij het tegengaan van cariës.
Zelfbeheersing blijkt toch een grotere chemische component te hebben dan je zou denken. Voor het verdienmodel van McDonald’s zou het dan ook desastreus zijn als ozempic-achtigen gemeengoed werden – op ‘vetmesten’ van de bevolking’ is de kans dan verkeken voor dat soort bedrijven.
Misschien is het dan ook wel een idee semaglutide, net als fluor, aan het drinkwater toe te voegen.
Albert Koeman, Rijswijk
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant