De tweede maandag van de Tour de France is normaal de eerste rustdag. Maar niet deze maandag. Nu trekt het peloton voor het eerst de bergen in.
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
Na de felle eerste week van de Tour de France zullen sommigen in het peloton stiekem al even hebben gedacht aan de eerste rustdag. Een dagje weg uit alle hectiek, wat tijd om op te laden. Lekker wat langer met de benen omhoog en in alle rust een koffieritje maken. Maar wie dacht dat die rustdag zoals altijd op de tweede maandag zou komen, komt dit jaar bedrogen uit.
Deze Tour valt de eerste rustdag later. Nu moet het peloton eerst tien etappes overleven voordat ze op dinsdag de tijd krijgen om een beetje te herstellen. De reden? Quatorze juillet. De Franse nationale feestdag valt dit jaar op een maandag en dan wijkt ook ’s werelds grootste wielerwedstrijd af van zijn agenda. Sterker nog: de eerste officiële bergetappe is voor deze maandag gepland. Tijdens de tiende etappe mag het peloton op weg naar Mont-Dore 4.500 hoogtemeters overwinnen.
Roel van Sintmaartensdijk, dit jaar voor het eerst actief in de Tour de France, had eerst even gemist dat de rustdag werd uitgesteld. De eerste dagen waren pittig geweest, de eerste etappe een ‘eyeopener’. En dus dacht de renner van Intermarché-Wanty na het sprintweekend, waar hij aan de slag moest voor kopman Biniam Girmay, even op adem te kunnen komen. Tot hij begreep dat ‘de maandag er nog even bij zou komen met een pittige etappe’.
De laatste decennia volgt de Tour een vast stramien van twee rustdagen: telkens op een maandag. Normaal is de eerste rustdag de tweede maandag, na negen etappes dus, en volgt de tweede rustdag de maandag erna.
Maar zelfs nog zo recentelijk als 1998 moesten de renners het doen met één rustdag. Die volgde toen na elf etappes en een proloog; na twaalf dagen dus. Ook in 2001 kende de Tour een bijzonder verloop. Daar volgde de eerste rustdag na elf etappes en de tweede rustdag drie etappes later.
De laatste jaren wordt er zelden tien dagen acht elkaar gekoerst. Tijdens de drie grote rondes (de Tour, de Giro en de Vuelta) zijn er twee vaste rustdagen. Soms komt daar nog een derde rustdag bij, vaak als het openingsweekend in een ander land plaatsvindt. Ook in andere meerdaagse koersen – zoals Parijs-Nice, Tirreno-Adriatico en de Ronde van Zwitserland – wordt nooit zo lang gekoerst. Hoewel die koersen geen rustdagen kennen, duren ze nooit langer dan zes, zeven of acht dagen.
Het uitstellen van de rustdag kan ook iets positiefs zijn. Nederlands kampioen Danny van Poppel ziet het niet als een probleem. ‘Ik houd ervan om wat langer te koersen. Ik vind het vooral niet zo fijn als de rustdag al na vier dagen is.’
Een vroege rustdag is vaak het gevolg van een verplaatsing. Ook de Giro d’Italia kende dit jaar na drie dagen al de eerste rustdag omdat het peloton na drie etappes in Albanië weer op weg moest naar Italië.
En dus vindt de sprinter het niet zo erg om nog even te wachten. ‘Op een gegeven moment zit je in een ritme, en dan vliegen de etappes voorbij.’
De laatste keer dat er in de Tour tien etappes achter elkaar werden gereden was in 2019, toen er voor logistieke redenen – de aanwezigheid van genoeg goede hotels – werd gekozen om de rustdag te verplaatsen. Dat kwam goed uit voor Wout van Aert, die tijdens die tiende etappe zijn eerste overwinning in de Tour boekte. De andere keren dat de rustdag in de Tour werd verzet, hadden ook te maken met de nationale feestdag, zoals in 2003 en 2014.
Of de verlate rustdag nou als een verrassing komt of niet, Van Sintmaartensdijk verwacht dat het ook de tiende etappe wel goed komt. ‘Iedereen is vermoeid. Het is maandag nog even overleven en dan volgt dinsdag een welverdiende rustdag. Met een bakkie koffie.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant