Sinds zaterdag staat er een ‘plaspark’ in Nijmegen, dat zich voorbereidt op de Vierdaagse. Het wandelevenement trekt de nodige feestgangers en wandelaars, die op tal van plekken hun behoefte doen.‘Dit bos verandert in een mijnenveld: overal liggen drollen en wc-papiertjes.’
is verslaggever van de Volkskrant.
‘Hij doet het echt!’ Tot hilariteit van zijn vrienden ritst een twintiger met donker achterovergekamd haar vol bravoure zijn korte broek open. Daarna leegt hij zijn blaas tegen een deur, terwijl voorbijgangers hun blik afwenden.
Nijmegen heeft een nieuwe, tijdelijke attractie: het plaspark. Dat is een gebied van zo’n 2,5 meter breed en 7 meter lang, voor het station. Je mag er wildplassen zonder 160 euro boete te riskeren. Er staan nagebouwde objecten waar mannen in de praktijk geregeld tegen urineren, zoals een boom, een brandkraan en een voordeur. Alles wordt afgevoerd via een ondergronds drainagesysteem.
‘Dit is een ludieke actie’, zegt Vierdaagsefeesten-directeur Joris Bouwmeister. ‘Hiermee vragen we aandacht voor een reëel probleem: ruim één op de zes bewoners van de binnenstad ervaart overlast van wildplassers. Onze boodschap is: als je echt moet, of wil, doe het dan hier.’
De Vierdaagsefeesten zijn minder bekend dan het jaarlijkse wandelevenement, dat dinsdag begint. Toch trekken ze volgens de directeur 150- tot 200 duizend bezoekers per dag. Voor een optreden van André Hazes, bijvoorbeeld, op een van de vele podia in de stad.
Zaterdagmiddag, vlak na het begin van de feesten, laten de meeste mensen het plaspark links liggen. Maar het wordt wel degelijk gebruikt. Bijvoorbeeld door Tamas, een 27-jarige man met een keurig getrimd baardje. Hij kiest net als de meeste anderen voor de voordeur, en klopt er tijdens het urineren voor de grap een paar keer op.
‘Ik vond het een leuke ervaring om eindelijk eens legaal tegen een deur aan te plassen’, zegt hij even later, met een grijns. ‘Maar dit zet je ook aan het denken: je moet niet wildplassen in onze binnenstad. Volgens mij is dat ook niet nodig, er zijn genoeg wc’s.’ In ieder geval voor mannen.
Dat beaamt de directeur van de Vierdaagsefeesten. ‘In de binnenstad staan inmiddels 800 zit-toiletten en 1.200 sta-wc’s’, zegt Joris Bouwmeister. ‘Dat zijn er bijna drie keer zo veel als in 2022. Maar ja, het blijft dweilen met de kraan open. Letterlijk en figuurlijk.’
Aan de rand van Nijmegen veroorzaken niet de bezoekers van de Vierdaagsefeesten dit soort overlast, maar deelnemers aan de wandeltocht. Met name in de Houtlaan in de wijk Brakkenstein. Eén kant van de straat bestaat namelijk uit bosjes en bomen. Jaarlijks doet een flink aantal van de 45 duizend deelnemers aan de Vierdaagse daar zijn behoefte. En het blijft lang niet altijd bij urineren.
André Nuyens, die al 42 jaar in de straat woont, weet er alles van. ‘Toen ik nog honden had, meed ik na de Vierdaagse altijd een tijdlang het bos aan de overkant. Al die wandelaars komen hier woensdag, donderdag én vrijdag langs. Dit bos verandert tijdens de Vierdaagse in een mijnenveld: overal liggen drollen en wc-papiertjes. Het is krankzinnig.’
Dinsdag begint het evenement en de stad is er al grotendeels klaar voor. Aan allerlei huizen in de Houtlaan wappert een groene vlag met een oranje kruis in het midden – het symbool van de Vierdaagse. Halverwege de brede straat hangt een geel bord aan een lantaarnpaal, met een pijl die wijst naar de toiletten, 400 meter verder. Op de hoek staan 26 donkergroene dixi’s (zit-wc’s) en vijf grijze plaskruizen, waar vier mannen tegelijk kunnen urineren.
Dat lijkt misschien heel wat. Maar de wachttijd voor een dixi kan tijdens de tocht oplopen tot 20 of 30 minuten. Vooral voor vrouwen, blijkt in de praktijk. Sommigen willen of kunnen het niet zo lang ophouden, of ze verkiezen de buitenlucht boven de geur van een wc-hokje.
Boze buurtbewoners hebben Brakkenstein in het verleden omgedoopt tot Kakkenstein. Tijdens een eerdere editie hingen ze een spandoek aan de rand van het bos, met het vriendelijke verzoek gebruik te maken van de dixi’s. Dat hielp nauwelijks. Sommige wandelaars kozen er zelfs voor om achter dit spandoek, buiten het zicht van anderen, te poepen.
Dit jaar staan er 250 extra dixi’s langs de route, om met name vrouwen tegemoet te komen, en negentig plaskruizen. Elke 4,5 à 5 kilometer kun je als deelnemer bij buitentoiletten terecht, belooft Vierdaagsewoordvoerder Babs Rijke. ‘En we hebben een campagne gelanceerd voor buurtbewoners. Als ze dat willen, kunnen ze een poster ophangen met de tekst: ‘Toilet beschikbaar, wandelaars welkom’. Met het bedrag dat ze daarvoor vragen.’
Soms moet je nou eenmaal op het verkeerde moment naar de wc, erkent ze. ‘Toch is ook daarvoor een oplossing: op de app hogenood.nl kun je het dichtstbijzijnde toegankelijke toilet vinden. Lukt dat echt niet, en doe je het in de bosjes, ruim dan in ieder geval je eigen poep op. Bijvoorbeeld met van die zakjes voor een hond.’
Dat is een goed idee, vinden twee buurtbewoners die hun hond uitlaten aan de overkant van de Houtlaan. ‘De Vierdaagse is echt heel gezellig’, zegt een vrouw (‘60-plus’) met een lichtbruin straathondje. ‘Maar ik erger me vreselijk aan al die mensen die geen gebruik maken van een wc, maar het in het bos doen. Het stinkt enorm. Daarom hoop ik tijdens de Vierdaagse altijd op plensregens.’
Volgens de vrouw naast haar, met een zwart bastaard-poedeltje, ‘hoort dit er nou eenmaal bij’. Maar ook deze 60-plusser verbaast zich af en toe over het wangedrag van wandelaars. ‘Soms zijn ze zo gefocust op hun doel, de finish halen, dat ze lijken te vergeten dat hier mensen wonen. Dan stoppen ze tussen twee geparkeerde auto’s, gaan door de knieën, trekken hun broek naar beneden en doen hun behoefte. Dat is toch ongelooflijk?’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant