Na een solo van 43 kilometer heeft Ben Healy de zesde etappe in de Tour de France gewonnen. Mathieu van der Poel eindigde als achtste en heroverde nipt de gele trui.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
Healy had in het laatste uur van de etappe tussen Bayeux en Vire de kopgroep van acht waarin hij reed opgeblazen op de Côte de Juvigny-le-Tertre. Michael Storer en Quinn Simmons, in zijn Amerikaanse kampioenstrui, deden getweeën een poging om Healy te achterhalen, maar kwamen nooit meer in de buurt.
Op de finish gaven ze bijna drie minuten toe. Nog weer een kleine minuut daarachter finishten de restanten van de oorspronkelijk kopgroep met, op net geen 4 minuten, Van der Poel als laatste. Hij was al sinds de demarrage van Healy niet meer met de etappezege bezig .
De 24-jarige Ier kon zo de grootste prijs uit zijn loopbaan vieren. Tot nu toe was dat de Giro-rit die hij twee jaar geleden pakte.
Bij de start van de rit leefden er een aantal vragen. Zou Visma-Lease a bike, dat in de eerste etappes steeds min of meer dezelfde tactiek had als Team UAE van Tadej Pogacar een ander plan trekken? Na de tegenvallende tijdrit van Jonas Vingegaard leek het niet logisch om zoals in de vierde rit het peloton samen met de ploeg van Vingegaard op de pijnbank te leggen.
En wat zou Pogacar zelf van plan zijn? De Sloveen is er de man niet naar om cadeautjes weg te geven. Als het even kan strijdt hij maar wat graag mee om de dagzeges. Daarom hadden vluchters geen kans op zondag en evenmin op dinsdag, toen het parcours zich daar op zich wel voor leende. Maar misschien wilde Pogacar vandaag de hand over zijn hart strijken en een groepje laten gaan.
Dan was er nog de grote vraag voor Van der Poel: zou hij een poging ondernemen om de gele trui die hij in de tijdrit in Caen aan Pogacar had moeten geven weer te heroveren?
Net na de Cote de Rançonnière, een klim van de derde categorie na zo’n 55 kilometer koers, kwam het antwoord op de laatste vraag. Ineens dook Van der Poel, in zijn vertrouwde teamkloffie met regenboogmouwtjes, op in een klein kopgroepje. Met onder anderen Healy, Will Barta, Harold Tejada en Simmons. Hij wilde zeker de maillot jaune terug, zoveel was duidelijk.
Tegen die tijd was ook al wel helder dat Visma-Lease a bike opties voor dagsucces afwoog. Wout van Aert was aan de voet van de Rançonnière teruggepakt na een lange poging om een ontsnapping te forceren met Pablo Castrillo. En zij waren niet de enige ploeg die mikten op een vlucht. Het ging razendsnel in het eerste uur, net geen 50 kilometer per uur gemiddeld, ondanks het voortdurend op en af van ‘Normandisch Zwitserland’.
Pogacar bemoeide zich lang nergens mee, maar toen Van der Poel met zijn vluchtmakkers een gaatje had, leek de Sloveen de Nederlander de trui te gunnen. Met zijn ploeggenoten probeerde hij het peloton stil te zetten door over de breedte van de weg de boel tot een gezapig tempo terug te brengen. Maar aanvallend Visma had nog niemand mee. Matteo Jorgenson zette aan en gaf zo het startsein voor nog eens 50 kilometer zware koers.
Een niet aflatend spervuur aan tegenaanvallen bracht het peloton angstwekkend dicht bij de groep met Van der Poel. Tientallen kilometers lang schommelde hun voorsprong op slechts 20 seconden. Pas na 100 kilometer koers, en met nog evenveel te gaan, ging de wind liggen in het peloton. Inmiddels waren Storer, Eddie Dunbar en Giro-winnaar en Visma-man Simon Yates erin geslaagd om naar de kopgroep te springen.
In de finale ging Healy er alleen vandoor. Van der Poel kon niet mee, maar was vooral trots dat hij het geel alweer terug had. Al zal hij wel op meer marge hebben gehoopt dat de ene seconde die hij nu uiteindelijk overhield van de minuten voorsprong die hij tijdens de rit had opgebouwd. Uiteindelijk kwam de groep met klassementsrenners en Pogacar nog akelig snel dichterbij.
Vrijdag heeft Van der Poel weer een kans op een ritzege, dan keert het peloton terug naar Mûr-de-Bretagne, waar hij in 2021 de rit won en voor het eerst in zijn loopbaan de gele trui greep.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant