schrijft voor de Volkskrant over popmuziek.
In 2023 en 2024 werd Burna Boy (34) op zo ongeveer elk continent de eerste Afrikaanse artiest die een voetbalstadion vulde. Nu is er alweer een nieuw album: No Sign of Weakness, zijn derde in vier jaar.
Een van de dingen die de Nigeriaanse koning van de ‘afrofusion’ interessant maakt, is dat zijn albums een verhaal vertellen: Love, Damini (2022) ging over zijn jeugd en afkomst, I Told Them... (2023) was zijn ‘hiphopalbum’ met veel gastrappers.
Op No Sign of Weakness stelt hij zich kwetsbaar op en lijkt hij soms de tol van de roem te bezingen: opener No Panic en de titeltrack spreken boekdelen. Pardon kent een verrassende gastbijdrage van Stromae: de korte terugkeer van iemand die kan meepraten over het onderwerp.
Burna Boy zingt hier veel. Fijn, want dat kan hij goed. Vrijwel álles heeft schwung en hitpotentie: TaTaTa (met Travis Scott) bewees dat al, maar hoor ook die elektronische basgroove in Dem Dey, onderkoeld en onweerstaanbaar.
En dan te bedenken dat een op voorhand opvallend lied pas nu te horen is: Empty Chairs. Recensenten mochten het hele album vroegtijdig beluisteren, maar dat duet met Mick Jagger (81) blijkbaar nog even niet.
Burna Boy
No Sign of Weakness
Pop
★★★★☆
Atlantic/Warner
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant