Home

‘Ik kan me behoorlijk goed zorgen maken. Over geld, mijn studie, of ik wel genoeg sociale contacten heb...’

Hoe kijkt de generatie van 2000 terug op de jaren die hen gevormd hebben en wat verwachten ze van de toekomst? Guul Stienen: ‘Ik heb mijn plek gevonden, een sociale kring, en voel me comfortabeler.’

Hoe ben je opgegroeid?

‘Met mijn moeder, vader, één oudere broer en twee jongere broertjes in een groot huis in Weert.’

Wat heb je van je ouders meegekregen?

Dat ik mijn best moet doen, als ik iets wil bereiken. Dat je hard moet werken. Als ik iets wilde hebben, moest ik zelf sparen. Ik begon op m’n 13de met een krantenwijk, daarna vakkenvullen bij de Albert Heijn en ik werkte in het distributiecentrum van de Lidl.

En de krant lezen, dat deel ik met mijn vader. Als kind zag ik mijn ouders de Volkskrant lezen, nu heb ik zelf een abonnement. Van mijn moeder heb ik vooral geleerd dat iedereen er mag zijn.’

Wat voor tiener was je?

‘Ik was erg rustig, ingetogen, zat meestal stil achterin de klas. Ik vond het lastig me sociaal open te stellen, wilde geen aandacht trekken. Ik had twee vriendjes in de klas op de havo met wie ik veel optrok.’

Hoe is dat nu?

‘In een vertrouwde omgeving ben ik inmiddels best open. Daar ben ik met de jaren beter in geworden. Al vind ik het nog steeds niet makkelijk. Ik denk snel dat ik te veel ruimte inneem. Of ik ben bang om dingen fout te doen. Bij ons thuis was het vroeger altijd turbulent, er gebeurde veel, er was altijd wel een soort spanning, of ruzie. Dan leer je op eieren lopen.’

25 in 25

In de serie 25 in 25 vragen we jongeren geboren in 2000 hoe ze zijn geworden wie ze zijn en hoe ze hun toekomst zien. Meedoen? Mail een korte omschrijving (opleiding/woonplaats/bijzonderheden) naar: 25in25@volkskrant.nl

Hebben je broers dat ook?

‘Nee, die zijn juist super extravert en sociaal. Zij bloeien op in de drukte, ik totaal niet. Dus waarschijnlijk is het gewoon een beetje wie ik ben. Op nieuwe plekken of tussen onbekenden kijk ik eerst een tijdje de kat uit de boom. Maar ik heb mijn plek gevonden, een sociale kring, en voel me comfortabeler.’

Omschrijf de plek die je gevonden hebt eens.

‘Ik woon in een studentenhuis in Nijmegen, ik ben net begonnen aan een master ethische en politieke filosofie aan de Radboud Universiteit. Mijn vrienden ken ik grotendeels via mijn opleiding. Dat is wel mooi aan de studie filosofie: het trekt allemaal mensen die er net niet helemaal bij passen en die worden dan vanzelf vrienden met elkaar.’

Wat trok jou aan in filosofie?

Na de havo heb ik eerst een hbo-opleiding gedaan, international business. Ik was pas 16, en ik zag dat je bij die opleiding naar het buitenland kon voor een uitwisseling. Ik ben naar Amerika gegaan. Ik was er inmiddels wel achter dat mijn opleiding me niet echt interesseerde, dus daar heb ik expres allerlei andere vakken gevolgd: psychologie, geschiedenis en ook filosofie.

‘Ik verliet elke filosofieles in een soort staat van verwondering en verwarring. Alsof je de wereld om je heen voor het eerst ziet, er met een nieuwe nieuwsgierigheid naar kijkt. Dat vond ik geweldig. Ik herinner me bijvoorbeeld een les over materie, en dat als er ‘iets’ is, ‘niets’ dus ook bestaat. Maar wat is ‘niets’ dan? Ik weet nog hoe ik naderhand, bijna verwilderd, over de campus dwaalde.’

Op zoek naar niets.

‘Haha, zoiets. Dat vond ik dus erg leuk. Het voelde als een uitdagende manier van denken die beter bij me paste dan de opleiding die ik deed. Na mijn hbo-bachelor ben ik meteen filosofie gaan studeren.’

Bleek je studie net zo interessant als je hoopte?

Wat ik mooi vind aan filosofie is hoe je leert te ontleden vanuit de vraag: waar hebben we het nou eigenlijk écht over als we het ergens over hebben. Wat zijn de achterliggende ideologieën, ideeën of gedachtepatronen, welke invloed hebben die, wat is de uitwerking ervan?

‘Vooral politieke filosofie ligt me goed. Vandaar dat ik nu een tweejarige onderzoeksmaster doe, en wie weet wil ik zelfs promoveren. Maar zover ben ik nog niet. Ik vind het interessant om naar gebeurtenissen in de wereld te kijken en hoe die zich verhouden tot bepaalde filosofische denkstromingen. Vandaar ook mijn obsessie met het nieuws.’

Welk nieuws volg je zoal? Ik zie hier een boek over Hezbollah staan en eentje over Iran.

‘Die regio vind ik zeker interessant. Het verhaal achter die boeken is wel grappig. Ik had die Chinese communistische propagandaposters (wijst naar zijn muur) op Marktplaats gekocht en raakte een beetje in gesprek met die gast die ze verkocht, over mijn studie en interesses. Toen gaf ie me een enorme stapel boeken over het Midden-Oosten mee.

‘Mijn grootste nieuwsobsessie is de VS, denk ik. Twee weken geleden, met die massale demonstraties in Los Angeles tegen de deportaties van immigranten zat ik hele dagen op YouTube. Dan kan ik echt in een rabbit hole verdwijnen.

‘In filmpjes zie je dan van die tot de tand bewapende stormtroopers tegenover vreedzaam demonstrerende mensen staan, waarna het volledig uit de klauwen loopt. Nieuws kijken is anders dan lezen, het wordt ineens heel echt.’

Verdwijn je vaak in een konijnenhol?

Schuldige blik. ‘Als er ergens op de wereld iets gebeurt, zet ik wel meteen CNN aan omdat ik er alles van wil weten. Daar kan ik me nogal in verliezen. Dan kom je in een soort livestream terecht waarin niet per se veel nieuws meer gebeurt, maar waar ik toch niet mee kan stoppen. Dan ben je zo een paar uur verder, met kijken naar niets.

‘Daarom ben ik met X gestopt, veel te verslavend. Daar zat ik ook gewoon stomme grappige filmpjes te kijken. Ik heb alle socialemedia-apps van mijn telefoon verwijderd. Behalve YouTube. YouTube is mijn plaaggeest.’

Wat kijk je dan?

‘Alleen nieuws en filosofiefilmpjes. Maar dat is al heel veel.’

Je had het eerder over je werk, wat doe je?

‘Ik werk bij een pannenkoekenrestaurant in de keuken, als pannenkoekenbakker.’

Eet je nog pannenkoeken?

‘Nee. Daarvoor ook niet. Ik hou niet zo van pannenkoeken, maar het is wel leuk om te doen. Het is uitdagend. In sommige restaurants werken ze met een carrousel. Wij doen het met pitten en vuur dat je zelf controleert. Als je begint met werken volg je een heel traject zodat je op een gegeven moment vijf pannen tegelijk kunt doen.’

Zit jij op vijf?

Grijns: ‘Op zeven. Dat is wel een soort van max. Al heb ik een collega die op extreem drukke dagen negen pitten doet. Die werkt er al 15 jaar.’

Ben je iemand die zich veel zorgen maakt?

‘Ik kan me behoorlijk goed zorgen maken. Over geld, of ik wel genoeg tijd in mijn studie steek, of ik wel genoeg sociale contacten heb... Ik twijfel snel of ik het wel goed doe.’

Wat doe je graag in je vrije tijd?

‘Nu met het mooie weer naar het strandje aan de Waal, hier vlakbij. Eten met vrienden en naar concerten. Muziek is wel een van de belangrijkste dingen in mijn leven. Ik ga veel naar concerten en luister altijd muziek. Dit weekend ga ik naar Down The Rabbit Hole.’

Heb je plannen of wensen voor je toekomst?

Ik hoop dat ik de vrienden die ik nu heb, blijf zien. En dat ik ergens een huis vind. Ik hoef het niet te hebben, huren is ook goed. Verder ligt alles zo open. Ik vind het lastig om zomaar iets te roepen. Misschien loopt alles wel anders.’

Is er iets wat je graag aan jezelf zou veranderen?

‘In mijn vriendengroep zitten mensen die heel spontaan iets kunnen doen, die op die manier vrij zijn. Ik kan dat niet. Ik zie eerst alle problemen, kan niet zomaar meegaan in een impulsieve actie. Als iemand zegt: zullen we vanavond naar een concert in Utrecht? Dan denk ik: leuk, maar ik heb geen ov-kaart meer, dus ik moet de trein betalen, heb ik daar wel geld voor, en ik moet morgen werken en wie gaan er allemaal mee?’

Ga je dan niet mee?

‘Uiteindelijk misschien wel, als ik al m'n vragen beantwoord heb. Ik heb wel een beetje geleerd om zulke dingen juist wél te doen. Voorheen zou ik bijvoorbeeld niet gaan als er ook mensen meegaan die ik niet ken. Dat is wel veranderd.’

Vind je jezelf volwassen?

‘Een paar jaar geleden realiseerde ik me ineens dat het leven niet een soort route is naar een punt. Zo van: nu ben ik gelukkig en dan is het klaar, want je weet gewoon dat er nog van alles gaat gebeuren waar je niet blij mee zal zijn. Klinkt dat volwassen? Toch voel ik me geloof ik helemaal niet volwassen...

‘Ik zie volwassenheid trouwens niet als het hebben van bepaalde ervaringen, zoals een auto, een huis, kinderen of een partner, maar meer als een vorm van emotionele volwassenheid. Dat je jezelf kan dragen, dat je met jezelf om kan gaan op een manier die goed is voor jezelf en voor de mensen om je heen.’

Guul Stienen wordt 25 op 16 september

Woonplaats: Nijmegen

Hoe volwassen vind je jezelf op een schaal van 1 tot 10? ‘Doe maar een 6,5.’

Voel je jezelf onderdeel van een generatie? ‘Generaliseren aan de hand van geboortejaren vind ik onzinnig. Ik zie mezelf als onderdeel van een rij aan elkaar gelinkte generaties. We zijn onderling verbonden.’

Waar ben je over 7 jaar? ‘Dat weet ik echt niet, alles ligt nog open.’

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Lees hier alle artikelen over dit thema

Source: Volkskrant

Previous

Next