is verslaggever en columnist van de Volkskrant en schrijft veel over (sociale) media en emancipatie.
Uiteraard had ik als trouwe Yesilgöz-watcher deze week het liefst óók een column geschreven over Dilan Yesilgöz. Helaas had ik vanochtend een steentje in mijn schoen, ook een product van de VVD trouwens: de deze week ingetrokken Transgenderwet, waarover ik nul columns las. Wat dat betreft is columnist-zijn soms alsof je in een studentenhuis woont, waar men kennelijk wél een muf lapje over de keukentafel kan halen, maar het ganse huis het vertikt om eens met de schuurspons die jarenlange aanslag uit de plee te schrobben.
Drie jaar terug was de aanpassing van de Transgenderwet nog hét thema waar je als opiniemaker meningen over diende te maken. Die aanpassing (ingediend door VVD’er Sander Dekker) ging over niets meer dan het afschaffen van de deskundigenverklaring voor het wijzigen van je geslacht in je paspoort, een hoepel die deskundigen zelf overbodig vonden. Alleen mensen jonger dan 16 moesten er dan nog voor naar de rechter. Het werd beschouwd als hamerstuk, vooral belangrijk voor een piepklein groepje mensen, tot een ander piepklein groepje zijn vinger opstak.
Eerst voorzichtig, in 2020 in Trouw, waar Caroline Franssen de grote gevaren schetste van mogelijk misbruik van de versoepeling: dat zedendelinquenten zich massaal zouden laten overplaatsen naar vrouwengevangenissen, bijvoorbeeld. Die zorgen waren best invoelbaar, het was een gesprek dat je prima kon voeren. Alleen: het werd keer op keer opnieuw gevoerd. In een onderzoek dat in 2017 al was gedaan in opdracht van het kabinet, in vier landen met soortgelijke wetten, waren geen gevallen van misbruik ervan gevonden.
De aanpassing van de Transgenderwet werd zo rond 2022 dé boksbal voor iedereen die zich anti-woke verklaarde. Ook in de Volkskrant werd gaandeweg een wolk van wat-als-scenario’s aan deze wokeste aller wetsaanpassingen geknoopt: dat trans vrouwen de vrouwensport zouden gaan domineren, bijvoorbeeld – terwijl de regels daarvoor bij de bonden liggen. Dat kwaadwillenden met hun nieuwe paspoort in kleedkamers zouden binnendringen– waar kennelijk controles aan de deur worden gedaan. Het hielp niet mee dat partijen er vaak al gestaald in zaten, en een graad in genderstudies geen kwaad kon om het gesprek te kunnen volgen.
Zelden werd de zaak omgekeerd: hoe zit het dan met de veiligheid van trans vrouwen, als die de mannengevangenis in zouden moeten? Trans mensen zaten chronisch in het defensief: eerst een aanval, dan mocht een belangenorganisatie reageren dat het meeviel, maar ja, een weerwoord is saaier dan een openingsschot en niemand leest de hele krant.
In elk geval niet de partijen die aanwezig waren bij het Kamerdebat in 2022, toen duidelijk werd hoe de paniek zich als hardnekkige schimmel onder de huid van Kamerleden had genesteld. In een opiniestuk in de Volkskrant schreef Nicolien van Vroonhoven vorig jaar dat ze de wet wilde intrekken: wéér kleedkamers, wéér (top)sport, wéér de gevangenis, ‘incidenten in Schotland’. Vermoedelijk doelde ze op de zaak Isla Bryson: een trans zedendelinquent die naar een vrouwengevangenis wilde, en inderdaad twee dagen in de vrouwengevangenis heeft gezeten voor ze is overgeplaatst.
Volgens Van Vroonhoven waren ‘alle argumenten nu wel gewisseld, de standpunten bepaald’. Kunstig bijna, hoe Van Vroonhoven om de talloze opiniestukken over dit onderwerp heen is geslalomd, en opnieuw begon alsof het 2020 was. En nu heeft een andere NSC’er (Struycken) het voorstel door de shredder gehaald. Je zou dat een beetje anti-rechtsstatelijk kunnen noemen: demissionair, vlak voor je electorale genadeklap, een wetsvoorstel dat nog niet volledig is behandeld intrekken, maar je hoorde nauwelijks gemor, ook niet bij de liberalen.
Zij hebben de verdenking van wokeheid inmiddels van hun handen gewassen, in de geest van Yesilgöz: in de enige tekst die ze ooit produceerde die langer is dan een insta-post, haar HJ Schoo-lezing uit 2022, noemde ze wokisme een van de bedreigingen van de rechtsstaat. Ik zou zeggen dat ongeïnformeerde, of nog erger, ongeïnteresseerde Kamerleden een tandje erger zijn, maar goed, dat ben ik.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns