In Nederland liggen 4,5 miljoen telefoons ongebruikt in de la en jaarlijks worden 800 duizend telefoons weggegooid. Dat is schadelijk voor het milieu en de economie, meldt CE Delft na onderzoek in opdracht van Natuur & Milieu.
Volgens het onderzoek vindt 80 procent van de Nederlanders het ‘zonde’ om een nieuwe smartphone te kopen als een defect toestel gerepareerd kan worden en 93 procent wil apparaten kunnen repareren. Maar ondanks dit circulaire sentiment wordt er weinig gerepareerd en gerecycled.
Slechts 1 procent van de economie bestaat volgens CE Delft uit reparatie en recycling. Volgens de onderzoekers moet dat veel meer worden. 8 procent van de nieuwe telefoons wordt tweedehands aangekocht.
‘Het klopt dat er ontzettend veel mobieltjes in een winterslaap zijn, omdat ze ongebruikt in een la liggen. Dat is een enorm probleem’, zegt Arnold Tukker, hoogleraar industriële ecologie aan de Universiteit Leiden.
‘Bij algemene elektronica wordt 25 tot 50 procent niet goed ingezameld. En van wat wél wordt ingezameld, wordt grofweg de helft van de materialen niet gerecycled’, zegt de hoogleraar. ‘Een deel van de ingezamelde apparaten wordt verwerkt, maar dat is niet volledig effectief. Grondstoffen worden er niet altijd uitgehaald, simpelweg omdat het technisch lastig of economisch onaantrekkelijk is. Jammer, want juist door recycling kun je geopolitiek veel onafhankelijker worden van Chinese kritieke materialen.’
Het onderzoek van CE Delft concludeert dat het huidige Nederlandse beleid mensen onvoldoende aanzet tot duurzamer elektronicagebruik. Reparaties worden als duur beschouwd en reparatiepunten zijn lastig te vinden. Ook vertrouwen mensen nieuwe producten beter dan gerepareerde of gerefurbishte toestellen.
Om dit te verbeteren, stelt het rapport onder meer voor de btw op reparaties te verlagen naar 9 procent. Ook zouden winkels verplicht moet worden 25 procent van hun omzet uit tweedehands te halen, en zou reparatie gesubsidieerd moeten worden. Volgens CE levert dit de economie 90 miljoen euro per jaar op en bespaart het huishoudens 50 euro per jaar.
Volgens hoogleraar Tukker onderschat het onderzoek nog ‘hoe structureel het probleem is’. Software van oude mobieltjes wordt bijvoorbeeld vaak niet meer geüpdatet, waardoor verlengen van de levensduur lastig wordt. Dat is onderdeel van het verdienmodel van smartphoneproducenten. Ook zijn veel telefoons nauwelijks te repareren: onderdelen zijn vaak aan elkaar vastgelijmd waardoor repareren moeilijk, duur, of zelfs onmogelijk is, aldus Tukker.
Bovendien kan de circulatie van tweedehands telefoons juist tot meer nieuwe aankopen leiden. Mensen kopen sneller een nieuwe als ze weten dat ze de oude kunnen doorverkopen, waardoor ook consumenten zonder eerdere behoefte makkelijker een smartphone nemen. Volgens Tukker zijn strenge EU-eisen voor upgradebaarheid van hardware en software nodig en er zouden standaarden moeten komen zodat accesoires zoals koptelefoons met elk apparaat verbonden kunnen worden – anders is nationaal reparatie- en recyclingbeleid slechts ‘pappen en nathouden’.
Heb je thuis nog een oude telefoon ongebruikt in de la liggen? Die kun je laten recyclen en de opbrengst doneren aan een goed doel. Er zijn door het land heen meer dan dertienduizend inzamelpunten, met name bij grote supermarkten, tuincentra en milieustraten.
Als je telefoon nog in goede staat verkeert, kun je de telefoon online verkopen of aan vrienden of familie. Zo help je jezelf aan wat geld, iemand anders aan een telefoon en de planeet aan een duurzamere toekomst.
Als je een nieuwe telefoon koopt, dan raadt hoogleraar Arnold Tukker een Fairphone aan: ‘Die is modulair ontworpen waardoor je onderdelen makkelijk kunt vervangen en dus milieuvriendelijk bezig bent.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant