Door de afwezigheid van te veel Kamerleden, kwam de strafbaarstelling van illegaliteit dinsdag aan een onverwachte meerderheid. De parlementaire discipline liet veel te wensen over.
Het beroemdste paard uit de Nederlandse parlementaire geschiedenis is dat van het Tweede Kamerlid Francis David graaf Schimmelpenninck. Eind maart 1900 maakte de graaf, Kamerlid namens de Vrij-Anti Revolutionaire Partij, een ritje nabij Amersfoort. Zijn paard schrok van een blaffend hondje en sprong in een sloot. Schimmelpenninck brak een been.
Het directe politieke gevolg was dat hij niet naar Den Haag kon, waar over de invoering van de leerplicht voor kinderen tot 12 jaar moest worden gestemd. Schimmelpenninck was tegen, maar vanwege zijn afwezigheid werd de wet met een meerderheid van één stem aangenomen. ‘Het paard was verstandiger dan zijn meester’, hoonden de voorstanders van de leerplicht nog jaren daarna.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Het voorbeeld is oud, want heel vaak gebeurt het niet dat de afwezigheid van Kamerleden beslissend uitpakt bij ingrijpende wetsvoorstellen. Dat zijn immers geen onverwachte gebeurtenissen. Voor een Kamerlid is er bovendien niets belangrijkers dan stemmen over wetsvoorstellen. Het is de kern van het ambt. De eindeloze brij van symbolische moties van de gemiddelde dinsdag kunnen Kamerleden best een keer aan zich voorbij laten gaan, maar bij wetsvoorstellen dienen ze er gewoon te zijn. Zelfs de PVV, die verder niet bepaald uitblinkt in parlementaire discipline, laat daarin doorgaans geen steken vallen. Als er belangrijke stemmingen op de agenda staan, zorgt Wilders dat zijn fractie er zit.
Uiteraard kunnen er omstandigheden zijn waardoor het niet lukt. Ziekte, sterfgevallen in de omgeving of, zoals dinsdag, de sterke behoefte om aanwezig te zijn bij de herdenking van de afschaffing van de slavernij. Maar dan zijn er twee opties: zorgen dat je op tijd terug bent in de Kamer of zorgen dat je ‘gepaird’ bent en dat het andere kamp in goed overleg dus ook iemand weg houdt bij de stemmingen.
Bij de stemming over het PVV-amendement dat van illegaliteit een misdrijf maakt, beging de fractie van GL/PvdA dinsdag een fout door te pairen met NSC, dat óók tegen de strafbaarstelling is. Het Partij voor de Dieren-Kamerlid Christine Teunissen was simpelweg nog in Amsterdam bij Ketikoti en had ook niets weten te regelen om haar afwezigheid te compenseren.
De slavernijherdenking is óók belangrijk, verexcuseerde zij zich, maar dat zou ze dan eens moeten toetsen bij de mensen die bij die herdenking aanwezig waren. De kans is klein dat zij Teunissen liever daar wilden hebben dan in Den Haag om de strafbaarstelling van illegaliteit tegen te houden.
Het vorige Kamerlid dat beslissend afwezig was, kwam overigens ook van de PvdD. Frank Wassenberg miste in 2016 de stemming over de nieuwe orgaandonorwet, waardoor die werd aangenomen, zeer tegen de zin van zijn partij in. De PvdD-kiezers hebben dus reden tot enig chagrijn. En dat geldt ook voor die van GL-PvdA, dat dinsdag kennelijk een totaal verkeerde inschatting maakte van de situatie rond de stemming.
Misschien worden ze gered door het CDA, dat in de strafbaarstelling reden ziet om tegen de asielwetten te stemmen. Daardoor wordt het in de Eerste Kamer nog heel spannend of de wetten het daar gaan halen. Maar ook daar geldt: dan moeten alle tegenstanders er wel zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant