DEN HAAG - Ivora Noort komt in groen uniform en hoge hakken aangefietst op een bakfiets waar normaal gesproken haar drie kinderen in zitten. Haar baret fier op haar opgestoken haar. Mensen kijken om als ze voorbij komt. Na twee uitzendingen naar Afghanistan en een paar andere missies is ze nu officier van de Commandant der Strijdkrachten en traint militairen in opleiding. Op deze Veteranendag vertelt ze wat ze heeft meegemaakt.
Op haar twintigste begon Ivora bij Defensie. Haar vader die zijn hele leven bij de marine diende, is haar grote voorbeeld. Eigenlijk was haar droom marinier worden, maar dat mocht twintig jaar geleden nog niet als meisje, zegt de 40-jarige Haagse Ivora terwijl ze op een stenen bank voor het Vredespaleis zit.
'Er ging een hele wereld voor me open toen ik net bij Defensie begon', vertelt ze. 'Soms was het eenzaam. Er zaten maar vier meisjes in mijn peloton van 25 mensen. Iedereen had al ervaring in het leger, maar ik wist niets, ik was zo bleu.'
Ze deed er alles aan om erbij te horen. 'Ik probeerde van te voren wel militaire afkortingen uit mijn hoofd te leren, maar met het internet van toen lukte dat maar half,' lacht Ivora.
En als het peloton op patrouille ging, zat de bepakking netjes weggewerkt bij de ervaren militairen. 'Maar bij mij bungelden er dan allerlei riempjes los.'
Maar uiteindelijk was ze expert bommen en granaten en mocht ze op uitzending. In 2010 werd ze voor het eerst uitgezonden naar Kandahar, in Afghanistan. Daar was ze commandant van een peloton dat het vliegveld beveiligde.
Het was Ivora's taak eenheid in dit peloton te brengen. In de eerste drie dagen maakt ze meteen een raketinslag mee. 'Je voelt dat explosief de grond ingaan. Je voelt een schokgolf door je lijf komen en je weet meteen: dit is niet goed, dit is levensbedreigend.'
In een reeks van raketaanvallen raken een paar van haar mannen gewond. Het maakt veel indruk op haar.
In het ziekenhuis kreeg ze ruw een vuilniszak in haar handen geduwd. 'Ik maakte die plastic zak open en ik zie met bloed doordrenkte opengeknipte kleding van één van mijn mensen.'
'En toen moest ik nog naar ze toe. Zo'n moment is heel confronterend, want je ziet resten van iemand waar je van hoopt dat die het zelf nog kan navertellen.'
'Wat me het meest raakt, is de kwetsbaarheid van de ouders van de mensen die ik meenam op uitzending. Die hun kostbaarste persoon die ze in hun leven hebben zoiets spannends laten doen.'
'Het is ook de kwetsbaarheid die je ziet bij kinderen die niet weten wat hen overkomt. Die ondervoed zijn, die niet eens iets moois kennen of veiligheid kennen in dit leven.'
Ivora herkent die kwetsbaarheid ook bij moeders die ze ontmoet op haar uitzendingen. 'Die moeders die jaren proberen er het beste van te maken.'
En de kwetsbaarheid ziet ze ook in de ogen van de vijanden. 'De wanhoop die je indirect ziet bij mensen die raketten op je afsturen, omdat ze worden bedreigd.'
Het is deze zaterdag Veteranendag. Dat wordt de hele dag gevierd op het Malieveld in Den Haag. Als gevolg van de NAVO-top is er dit jaar geen defilé door de binnenstad. Swipe hieronder door foto's van deze aangepaste Veteranendag:
Na verschillende internationale uitzendingen, heeft ze zichzelf leren kennen. 'Het is confronterend soms en uitdagend. En ik ben er ook een betere moeder door geworden.'
'Dit werk is voor een doel waar ik uiteindelijk wel in geloof: een mooiere wereld. Vandaar dat we nu bij het Vredespaleis zitten, wat daar voor staat.'
Source: Omroep West Den Haag