DEN HAAG - Vijfhonderd oud-leerlingen stappen zaterdagmiddag voor een reünie weer het oude schoolgebouw van het Aloysius College aan de Oostduinlaan in Den Haag in. Het statige pand wordt nu gebruikt door de European School The Hague. Het pand staat iets beter in de verf dan jaren geleden, maar het ''voelt nog helemaal als vroeger', volgens Carst Koelman van Doornik die hier mavo, havo en vwo doorliep.
Rob Janssen heeft de reünie georganiseerd. 'Ik heb een heerlijke tijd gehad op deze school. Ik was betrokken bij de schoolkrant en heb zelfs een keer ingebroken in het pand. Mijn vriendinnetje wilde niet naar huis en we wisten een raam dat niet goed dicht was.'
'We waren wel even bang die nacht, want we hoorden gestommel en dachten dat het de pater was die een rondje deed door de school. Het bleken gewoon andere leerlingen die ook hadden ingebroken,' lacht Rob. Het geeft maar aan dat het meer was dan een onderwijsfabriek.'
Carst zoekt met zijn zus Liesbeth zichzelf op een fotoposter waar honderden leerlingen van bovenaf zijn gefotografeerd. 'Ik weet het nog, ik moet daar ergens staan,' zegt Liesbeth. 'Het was misschien wel één van de beste tijden van mijn leven,' zegt Carst.
'Mijn zus vroeg net of ik de sleutel van de school ooit heb ingeleverd, maar die heb ik nog ergens. Ik zat in zoveel clubjes zoals de leerlingenraad, dat er een sleutel circuleerde. Docenten moeten dat wel hebben geweten, want we waren soms eerder in de school dan de leraren.'
'Voordat ik ging slapen gisteravond liet ik even de revue passeren wie ik allemaal weer ging zien,' zegt Max Crijns uit Den Haag. En ik dacht: 'Oh ja, die is er en die is er natuurlijk en daar was ik verliefd op. Maar toen dacht ik ook aan Erik met wie ik vroeger altijd muziek ging luisteren. Toen kon ik niet meer slapen van het feit dat ik niet meer wist welke muziek het was.'
'Dat meisje (red. vrouw in de vijftig) waar ik net achterlangs liep, pestte ik vroeger,' zegt Max. 'Maar ze was ook behoorlijk vervelend naar mij hoor,' zegt hij vergoelijkend. 'Nee, ik ben nu geen pester meer.'
'Ik kwam wel eerder docent Ton van Rijn met wie ik altijd ruzie had, tegen op de wc. Ik gaf hem een hand en zei: Hé Jan van Rijn! en toen zei hij de historische woorden: Max Crijns! Jij vuile etter! Nou, ik ben wel trots op want ik heb gewoon een nalatenschap hier,' lacht hij.
Paul Swuste zat vanaf 1964 op het Aloysius en kreeg biologieles van een jezuïeten pater. 'Hij heeft me enorm geïnspireerd en ik ben ook biologie gaan studeren. Er was in die jaren een soort weerstand tegen het gezag, maar hier op school stond het gezag wel centraal. Jongens met te lange haren werden naar de kapper gestuurd', zegt Swuste.
'Als je naar het Aloysius ging, dat had je of een gouden kont of een gouden kop,' zeiden ze vroeger'. Tot welke categorie Paul behoort? 'Ik geloof dat mijn hoofd het wel goed deed,' lacht hij.
'Het meest tragische wat ons in de aanloop van het 100-jarig lustrum is overkomen, is dat de gemeente de stekker eruit heeft getrokken,' zegt Antonsz Szkudlarek, afgekort Szkud. 'Een tragisch einde van deze fantastisch mooie school. Een goed bewaard geheim is is er een kopie van de moedersleutel van de school circuleerde en we regelmatig sliepen in het kamertje van de leerlingenraad.'
Speciaal voor de reünie is er een lijvig boek, een beeldkroniek van 1917 tot 2016 gemaakt. Eén van de makers oud-docent Ino Mulders vertelt in een openingsspeech dat het een monnikenwerk was de honderden foto's uit te zoeken.
In de gangen hangen alle foto's die het boek of het Haags archief niet hebben gehaald. Oud-leerlingen mogen de foto's meenemen. 'Dus als je hier op de gang hangt, ben je niet archiefwaardig,' grapt een oud-leerlinge droogjes.
[lees ook:https://www.youtube.com/watch?v=3s9xkyKCsKg][lees ook:https://www.youtube.com/watch?v=qbKzKa0-8rk]
Source: Omroep West Den Haag