is hoofdredacteur en commentator van de Volkskrant
Thomas Erdbrink schreef tussen 2016 en 2018 een tweewekelijkse column voor het Volkskrant Magazine: ‘Onze man in Teheran’. Niet over de politiek, of hooguit een beetje, maar vooral over het dagelijks leven, van hemzelf en de Iraniërs om hem heen. Elke keer slaagde hij erin een heel nieuw beeld van Iran te schetsen. Omdat Erdbrink al jaren in Teheran woonde en een Iraanse schoonfamilie heeft, kon hij het Iraanse bestaan van heel dichtbij beschrijven.
Als Iran in het nieuws is, komt al snel de ayatollah in beeld, of Iraniërs die demonstreren om hem te steunen. De gewone, gemiddelde – en zeker de progressieve – Iraniër komt er bekaaid vanaf, zowel in tekst als in beeld. Hierdoor dreigt een eenzijdig beeld te ontstaan.
We waren dan ook verheugd toen Erdbrink zich deze week meldde om zijn column nieuw leven in te blazen, ook al was de aanleiding verdrietig. Iran lag zwaar onder vuur van Israël en de VS. Erdbrink vond dat hij op dit belangrijke moment in de geschiedenis in Iran moest zijn.
In deze rubriek schrijft de hoofdredacteur wekelijks over de journalistieke werkwijze van de Volkskrant en de dilemma’s die de redactie daarbij tegenkomt, meestal naar aanleiding van een klacht of vraag van een lezer.
Het is belangrijk om continu te laten zien dat het bewind van een land, welk land dan ook, nooit samenvalt met de bevolking. Dat mensen veel meer op elkaar lijken dan hun machthebbers willen doen geloven. We schuiven daarom in onze verhalen zo veel mogelijk echte mensen naar voren.
De rubriek ‘Berichten uit de schuilkelder’ die Iris Koppe al ruim drie jaar voor ons schrijft, blijkt dat elk mens een onuitputtelijke bron van verhalen is. Elena weet elke week weer te verrassen met haar kijk op de actualiteit van de oorlog in Oekraïne. Ze doorspekt die met verhalen over haar familie, Oekraïense volkswijsheden, recepten en melancholische herinneringen.
Elke keer weet ze heel indringend te beschrijven wat een ravage een oorlog aanricht. Zo voorkomt ze dat de oorlog een abstractie wordt, waarin het alleen nog maar gaat over wie de strijd wint en de mensen worden vergeten.
Erdbrink had zich voorbereid op een lange oorlog. Hij zou voor ons de desastreuze gevolgen beschrijven, zodat die niet kon worden afgedaan als een klinische operatie om Irans nucleaire installaties te beschadigen.
Gelukkig werd snel daarna een staakt-het-vuren afgekondigd. Erdbrink hoeft dus niet alleen over de bombardementen te schrijven of over de klopjacht van het regime op spionnen. Hij kan zich ook op de mensen richten.
Dat leverde deze week al een paar mooie portretten op van kleurrijke, eigenzinnige figuren, die prachtig en humoristisch kunnen formuleren. ‘Iran heeft iets dat wij grotendeels verloren hebben: eigenheid en echtheid’, schreef Erdbrink zeven jaar geleden al. Dat is gelukkig nog steeds zo.
De beste verhalen van de week, getipt door Pieter Klok
Elke zondag praat hoofdredacteur Pieter Klok u in de nieuwsbrief Beste van de week bij over de afgelopen (nieuws)week. Welke verhalen, columns, podcasts en speciale producties mag u echt niet missen? Schrijf u hier in voor de nieuwsbrief.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Luister ook naar onze politieke podcast De kamer van Klok. Al onze podcasts zijn te vinden op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns