Dinsdag stond in Amsterdam een voormalig politiemedewerker terecht voor het doorspelen van vertrouwelijke informatie. Hondengeleider Fouad el A. zou persoonsgegevens hebben verkocht aan criminelen. ‘Ik ben bijna alles kwijtgeraakt.’
is politie- en justitieverslaggever van de Volkskrant.
Dat een corruptieverdachte met betraande ogen spijt betuigt, is niet ongebruikelijk. Maar wat oud-politieman Fouad el A. dinsdag in Amsterdam doet, is opvallend. Al voordat hij het woord krijgt, begint hij hard te huilen.
Het gebeurt terwijl de voorzitter van de rechtbank de publieke tribune, gevuld met tientallen politiemedewerkers, vertelt over het strafrechtelijk onderzoek. Dat begon in 2023 met de aanhouding van enkele verdachten met cobra’s (zwaar vuurwerk), bivakmutsen, vuurwapens en een iPhone 7. Uit berichten op die telefoon bleek dat ze informatie uit politiesystemen hadden gekregen.
Onderzoek van de rijksrecherche leidde naar de bron: hondengeleider Fouad el A. De toenmalige trainer en beheerder van politiehonden zou tegen betaling minstens 42 keer in die systemen hebben gezocht naar kentekens en personen – onder anderen van een lid van een bekende criminele familie.
Als die familie ter sprake komt, barst de verdachte in snikken uit, en vraagt de rechter wat er aan de hand is. ‘Ik vind het eng wat u doet’, antwoordt El A. met verstikte stem. ‘Ik wil liever dat u geen namen noemt.’
De verdachte beweert dat hij informatie doorspeelde omdat hij onder druk werd gezet. Zo zou El A. zijn klemgereden door criminelen in een busje, in de buurt van zijn woonplaats Alkmaar. ‘Als ik niet meewerkte, zouden ze mijn kinderen ontvoeren.’
Deze strafzaak staat niet op zichzelf. Vorig jaar stelde de rijksrecherche 35 keer een onderzoek in naar ambtenaren die werden verdacht van het schenden van hun geheimhoudingsplicht of ambtelijke corruptie. Veelal in opdracht van drugscriminelen.
De lijst met voorbeelden is lang. In maart werd een oud-medewerker van de rechtbank in Amsterdam gearresteerd. Vertrouwelijke informatie die zij zou hebben verkocht, is volgens justitie onder meer gebruikt voor de beschieting van een woning en (mogelijk) de voorbereiding van een liquidatie.
Vorige maand hield de politie een Amsterdamse gemeenteambtenaar aan die adressen zou hebben opgezocht van mensen bij wie later een aanslag werd gepleegd. En in oktober 2024 werd een oud-gemeenteambtenaar uit de hoofdstad opgepakt voor het doorspelen van vertrouwelijke informatie.
In de rechtszaal staat dinsdag niet alleen Fouad el A. terecht, maar ook zijn negen jaar jongere broertje Anouar, die wordt gezien als de schakel tussen de politieman en de onderwereld. ‘Wat de meeste criminelen wilden weten was: ‘Ben ik heet?’’, zegt Anouar el A. ‘Dat is straattaal voor: sta ik op de radar van de politie, kan ik zonder problemen reizen?’ Voor zulke informatie vroeg hij volgens het Openbaar Ministerie (OM) 1.000 euro.
Aanvankelijk leverde de jongste verdachte alleen persoonsgegevens aan vrienden. ‘Maar het ging van kwaad tot erger, ik kreeg steeds meer verzoeken van mensen die ik niet kende. Ik had het niet meer in de hand. Ze dreigden mijn broer zelf te zullen benaderen.’
Dat is precies wat zij volgens voormalig hondengeleider Fouad el A. hebben gedaan. Achteraf gezien had hij toen de politie moeten inschakelen, maar dat durfde El A. naar eigen zeggen niet.
De aanklager gelooft er niets van. Hij denkt dat het de politiemedewerker om geld te doen was en wijst erop dat Fouad el A. een gokprobleem had. Dat zou hem in een periode van een paar jaar ruim 65 duizend euro hebben gekost.
Het OM eist dinsdagmiddag een celstraf van 3,5 jaar tegen Fouad el A. en een beroepsverbod van acht jaar. De eis tegen Anouar el A., die ook wordt verdacht van drugshandel en witwassen, is acht jaar.
Gedurende de zitting blijkt dat de emotionele uitbarsting van Fouad el A. geen momentopname was. Meermaals beklemtoont hij spijt te hebben van zijn daden, omdat hij het vertrouwen van zijn collega’s heeft beschaamd en het imago van het politiekorps heeft beschadigd.
‘Ik ben bijna alles kwijtgeraakt wat me lief is: mijn relatie, mijn kinderen, mijn droombaan’, zegt hij. ‘Iedere keer dat ik een politieauto zie, ben ik me ervan bewust dat ik een andere keuze had moeten maken. Dat is mijn verantwoordelijkheid. Maar hier zit wel meer achter.’
De uitspraak is op 8 juli.
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant