REGIO - Naar school willen, maar niet mogen. Het overkomt duizenden kinderen in Nederland. Vaak hebben deze kinderen iets meer aandacht nodig dan een docent kan geven. En zijn ze na verloop van tijd helemaal niet meer welkom. 'Er wordt veel te gemakkelijk gezegd dat mijn zoon maar naar speciaal onderwijs moet', vertelt Marieke.
'Mijn zoon doet het op school over het algemeen goed', vertelt Marieke* het verhaal van haar zoon. Hij gaat naar een van de scholen van de scholengemeenschap Panta Rhei, met in totaal zeventien scholen in verschillende gemeenten in de regio.
'Alleen met rekenen heeft hij moeite. Dan raakt hij heel snel gefrustreerd. De afspraak was dat als hij hier last van had dat hij even de klas uit zou gaan om af te koelen. Dan moet iedereen hem heel even met rust laten, en dan is hij daarna weer voor rede vatbaar.'
'Maar voor de kerstvakantie ging dit fout. Hij is boos geworden en heeft daarop zijn stoel weggeduwd. De leraar heeft hiervan gemaakt dat hij met de stoel heeft gegooid', vertelt ze over het eerste incident met haar zoon op school.
'Volgens school was dit een teken dat hij niet naar gezag luistert en daarop is hij voor twee dagen geschorst.'
* Vanwege de privacy van de betrokken kinderen worden hun namen en de basisscholen waar ze naartoe gaan niet genoemd, maar alleen de koepels waar deze scholen onder vallen. Ook de naam van de moeder is om die reden gefingeerd. De volledige namen van de ouders, kinderen en de betrokken basisscholen zijn bij de redactie bekend.
Het incident is er een van velen. 'Soms werd ik al om 8.35 uur gebeld dat ik hem op moest komen halen omdat de leraar door mijn zoon geen les kon geven.'
'Ik heb nog geprobeerd om te zeggen dat ze hem dan maar met rust moesten laten en dat we thuis later het rekenen wel met hem inhalen, maar dat wilde de docent niet. Hij zei dat hij geen uitzonderingen kon maken.'
'Ik vind dat wel een ingewikkeld punt, want je kunt al je kinderen toch niet hetzelfde behandelen? Iedereen moet dingen op zijn eigen manier leren. Maar de school heeft dit aangegrepen dat hij onhandelbaar is en dat hij beter af is op het speciaal onderwijs.'
Een conclusie waar Marieke het nog niet mee eens is. 'Mijn zoon zou last hebben van veel prestatiedrang en faalangst. En daar konden ze op de school verder niet veel mee doen. Ze kunnen of willen niet verder meedenken, ze zijn naar eigen zeggen handelingsverlegen.'
Marieke is het niet met de school eens. 'Wij vinden dat er niet alles aan is gedaan om onze zoon passend onderwijs te geven. Dat is alles wat wij van de school vragen.'
'Als dan toch blijkt dat speciaal onderwijs voor hem het beste is, dan is dat ook goed. Maar hij zit nu al in groep 6. Als hij echt naar speciaal onderwijs zou moeten, waarom komen ze daar nu dan pas achter? En waar baseren ze dit op als er geen onderzoek is gedaan?'
Het verhaal van Marieke komt Jalel bekend voor. Zijn zoon gaat naar een van de basisscholen van de islamitische koepel Yunus Emre. Alleen zit zijn zoon al sinds februari 2024 thuis. 'Hij had meer uitdaging nodig op school, maar werd hierin niet echt begrepen. Ook was er in de klas geen ruimte voor', legt de Hagenaar uit.
Twee jaar terug werd er daarom besloten om de zoon van Jalel maar halve dagen naar school te laten gaan. 'Zijn spanningsboog was te kort voor een hele dag. Dus daar hebben we op dat moment mee ingestemd, maar wel met de nadrukkelijke afspraak dat het tijdelijk zou zijn. Dus haalden wij hem steeds om 12.00 uur op, tot aan de zomervakantie.'
'Wij hebben hem daarna de hele zomer getraind om klaar te zijn voor het nieuwe schooljaar. Hij kon gewoon naar groep 4 toe, want met doubleren zouden we hem geen plezier doen, daar was de school ook van overtuigd. Maar op de eerste dag werden we om 12.00 uur gebeld dat we onze zoon op moesten komen halen.'
Daar waren de ouders het niet mee eens. 'Wij wilden dat niet, want de bedoeling was dat hij weer hele dagen naar school zou gaan. Waarop de school boos is geworden op ons en heeft gedreigd een melding te maken bij Veilig Thuis als we onze zoon niet op zouden halen.'
In de maanden erna is het niet gelukt om een passende oplossing te vinden. 'Wij hebben bijvoorbeeld gevraagd om passend onderwijs voor hem te maken. Zoals verlengde instructietafels zodat hij toch uitgedaagd blijft worden. Daar is weinig meegedaan. Elk gesprek of elk onderzoek was er op gericht om hem naar het speciaal onderwijs te krijgen. Ze kunnen niet omgaan met kinderen die iets meer aandacht nodig hebben.'
Beide ouders hebben met hun school een zogenaamd Multidisciplinair Overleg (MDO). Hierin zitten verschillende deskundigen bij elkaar om te bekijken wat een kind nodig heeft. 'Voorafgaand aan dat overleg wilden ze onze klacht en zorgen bespreken. Dat is toch nooit genoeg', verzucht Marieke. 'Na alles wat er het afgelopen jaar is gebeurd.'
De gesprekken liepen voor haar dan ook op niets uit. 'De afspraken die er werden gemaakt werden niet nagekomen. Wat voor nut heeft het dan? Zo hebben we afgesproken dat mijn zoon zijn lestijd weer op kon bouwen als hij actief meedoet met de lessen. Maar dan begint de docent de dag wel met rekenen. En dan weet je dat hij blokkeert.'
Ook voor Jalel liepen de MDO-gesprekken op niets uit. 'Wij hebben nog een zoontje en die moeten we elke dag om 14.00 uur uit school ophalen. Dat weet iedereen op school. Dus wanneer hebben ze die gesprekken ingepland? Precies om 14.00 uur zodat wij er niet bij konden zijn. Terwijl dat wel ons recht is. Ik wil weten wie er allemaal mee mogen praten over mijn kind en bij wie zijn informatie dus ook komt te liggen.'
De ouders zijn ook kritisch op de rol die het Samenwerkingsverband Passend Primair Onderwijs Haaglanden (SPPOH) speelt. 'Zij hebben in het MDO een stemming plaats laten vinden. De aanwezigen moesten hun vinger opsteken als ze vonden dat onze zoon naar een school zou moeten die wij niet eens kenden. Of we dat even binnen twee dagen wilden bepalen.'
'Wij wilden dat niet', vervolgt Jalel. 'Omdat wij vonden dat er op dat moment binnen de school nog mogelijkheden lagen. Maar volgens hen kon er helemaal niets. Pas toen we een klacht in hadden gediend bij de wethouder kwamen ze over de brug en waren ze bereid mee te denken. Maar toen was het al te laat.'
En al die tijd blijkt er ook voor de zoon van Jalel niets mogelijk op school. 'Er is nergens geld voor. Niet voor bijles, niet voor extra personeel. Niets. De Onderwijsinspectie heeft dan ook een heel kritisch rapport geschreven over de scholenkoepel. Elk jaar is er weer een nieuwe directie, maar de problemen worden niet opgelost.'
Hierdoor zitten beide jongens al lange tijd thuis. De ouders verzorgen nu tijdelijk het onderwijs. 'Ik heb het geluk dat mijn moeder heel lang in het onderwijs heeft gewerkt', vertelt Marieke. 'Dus die komt af en toe langs om hem les te geven en verder doen wij het zo goed mogelijk zelf.'
Ook de zoon van Jalel krijgt nu thuisonderwijs. 'We hebben sinds kort contact met IQ+, want er is een vermoeden dat hij hoogbegaafd is. Zij kunnen hem helpen met de uitdagingen die hij heeft en we hopen hiermee een stap richting het reguliere onderwijs te zetten.'
Terug naar hun huidige school lijkt voor beide ouders geen optie. 'Wij hebben voor deze school gekozen vanwege het islamitische onderwijs. Dit past het beste bij onze levensovertuiging. Daarom hebben we ook lang naar een oplossing gezocht', vertelt Jalel.
'Maar inmiddels hebben we ons erbij neergelegd dat een andere school misschien wel beter voor hem is. We hopen in de komende periode dan ook een nieuwe school voor hem te vinden.'
Marieke ziet eveneens geen weg terug voor haar zoon na een van de laatste incidenten op school. 'In de ochtend had hij opnieuw rekenles. Daarop verzuchtte hij dat hij het niet meer zag zitten en dat hij dood wilde. Daar heeft de docent helemaal niet op gereageerd.'
Het is iets wat Marieke de docent en de school erg kwalijk neemt. 'Als een kind zegt dat hij dood wil, dan moeten er toch alarmbellen afgaan. Dat is hier helemaal niet gebeurd.'
Later die dag gaat het helemaal fout. 'Bij een gymles is hij tegen een andere leerling gebotst. Waarop hij sorry heeft gezegd, maar hij moest van zijn docent de les uit. Op weg naar de klas heeft hij tegen mijn zoontje gezegd: ik ben helemaal klaar met jou, waarom doe je toch altijd zo moeilijk.'
Het stoort Marieke dat de school hierin niet voor haar zoon is opgekomen en meer heeft gedaan met dat hij dood wilde. 'Ik snap dat je als school achter een docent gaat staan, maar je moet ook achter je leerlingen staan. Dat is hier helemaal niet gebeurd. Daarom is de situatie nu onhoudbaar.'
Maar welke school het dan wel gaat worden, dat weet Marieke nog niet. 'We hebben hem aangemeld voor een tussenschool. Dat is een school voor kinderen die tussen wal en het schip vallen.'
'Want met het huidige dossier is er geen enkele school die hem aan gaat nemen en er is ook nog steeds geen onderbouwing dat speciaal onderwijs de beste optie voor hem is.'
'Deze tussenschool gaat nu kijken wat de beste oplossing voor hem is. Daarvoor hebben we hem nu aangemeld, maar hij is de vierde na de wachtlijst', legt Marieke uit. 'We hopen dat hij hier na de zomervakantie terecht kan, maar het zou zomaar eens veel langer kunnen duren.'
De betrokken scholenkoepels zijn om een reactie gevraagd, maar kunnen vanwege de privacy niet ingaan op individuele gevallen. Wel zegt de directie van Yunus Emre het geschetste beeld niet te herkennen. 'Ons beleid is dat we ons maximaal inspannen om passend onderwijs aan te bieden binnen de kaders van wat mogelijk is. In dit proces adviseren de experts ons over wat er mogelijk is en het beste is voor de ontwikkeling van het kind. Deze bevindingen worden altijd samen met de ouders besproken en toegelicht.'
Volgens hem klopt het ook niet dat het geld niet juist wordt besteed. 'Dit is pertinent onjuiste informatie. WIj verwijzen -ten behoeve van onze algehele (financiële) verantwoording- graag naar het jaarverslag, welke jaarlijks door een extern accountant wordt goedgekeurd.'
Ook Panta Rhei wil wel in algemene zin aangeven wat de gang van zaken is. 'Panta Rhei heeft een onderwijsspecialist in dienst die ouders en scholen helpt als kinderen tijdelijk geen onderwijs kunnen volgen. Deze onderwijsspecialist helpt ouders en school om de tijd dat de leerling niet naar school gaat te minimaliseren en waar nodig bij het vinden van een passende onderwijsplek. Binnen onze stichting zijn er op dit moment 2 leerlingen die niet naar school gaan.'
De scholenkoepel zegt met de ouders in gesprek te zijn en de leerlingen te koppelen aan een onderwijsspecialist. 'Het creëren van een passend onderwijsaanbod door waar nodig nieuwe voorzieningen te creëren, is een belangrijke oplossingsrichting waarvoor we binnen onze regio hebben gekozen', zo laat het bestuur van Panta Rhei weten.
Irene van Harten is de directeur-bestuurder van SPPOH, het samenwerkingsverband dat ervoor verantwoordelijk is dat iedere leerling een passende plek krijgt. Ook SPPOH kan omwille van de privacy niet ingaan op individuele leerlingen. 'Het is ontzettend vervelend en frustrerend als ouders het gevoel hebben dat hun kind niet op de juiste manier geholpen wordt. Voor ons staat het belang van de leerling altijd voorop. Dat is ook het uitgangspunt in MDO’s, waarbij ons doel is om samen met ouders, school en eventuele externe deskundigen tot de beste oplossing voor het kind te komen. Iedere thuiszitter is er een te veel. Ook als kinderen thuis komen te zitten, zullen we ons blijven inspannen voor een oplossing.'
Source: Omroep West Den Haag