Toen Andrea Stella de technische mediasessie in Monaco voor zijn rekening nam en de pers tekst en uitleg gaf over de MCL39, stipte hij terloops een ander aspect aan. Of eigenlijk twee dingen: appels en peren. Volgens de Italiaan zijn niet alle circuits op de Formule 1-kalender met elkaar te vergelijken en zijn ze op te delen in appels en peren. Opgemerkt dat Imola misschien een beetje tegenviel voor McLaren, reageerde Stella: "Nou, ik ben het daar niet mee eens. Er is een trend om appels en peren met elkaar te vergelijken. Toen ik vroeger op school zat, zei de leraar altijd 'je moet geen appels en peren met elkaar vergelijken'. Je moet specifiek, analytisch en precies zijn in hoe je informatie gebruikt."
"Imola behoort volgens mij tot dezelfde categorie circuits als Suzuka en Jeddah: veel snelle bochten en smalle banen. Als we Imola vergelijken met Miami, dan zijn we echt appels en peren aan het vergelijken en dan zou mijn leraar mij aan het oortje trekken. Miami is een circuit waar het vooral op de low-speed aankomt en met alle veranderingen die we aerodynamisch hebben doorgevoerd voor de auto van dit jaar, zijn we veel beter geworden in langzame bochten", vertelde Stella in het prinsdom. "Dus als je Miami met iets wilt vergelijken, dan zou ik zeggen 'kijk naar China en kijk naar Bahrein'."
Het Circuit Gilles Villeneuve werd door Stella niet in één van beide categorieën geplaatst, en dat is logisch. Die baan valt namelijk in geen van beide. Voor het circuit in Montréal moet er misschien een derde fruitsoort aan zijn narratief worden toegevoegd. Waar het in pakweg Bahrein volledig om de bandenslijtage draait en Suzuka en Jeddah worden bepaald door de kracht in snelle bochten, is de omloop in Canada anders. Op het Ile Notre-Dame komt het aan op lange rechte stukken, harde remzones en korte, langzame bochten – veelal in de vorm van chicanes. Het maakt het lastig te vergelijken met de circuits die we hiervoor hebben bezocht en vergt andere dingen van de auto.
Het Circuit Gilles Villeneuve maakt onderdeel uit van een park, Parc Jean-Drapeau om precies te zijn, en dat betekent dat er doorgaans weinig grip ligt, zeker aan het begin van het weekend. Tel daarbij op dat dicht bij de muren komen – waaronder de befaamde Wall of Champions – rondetijd oplevert en het is duidelijk dat het vertrouwen van de coureur een grote rol speelt. Een voorspelbare en relatief 'makkelijke' auto over één ronde helpt om dat vertrouwen op te bouwen, maar precies dat heeft McLaren niet altijd.
Alhoewel de MCL39 ontegenzeggelijk de snelste auto van het veld is, kan die over één ronde tricky zijn, zoals Stella al meermaals heeft uitgelegd. In meerdere kwalificaties dit seizoen hebben de coureurs – vooral Lando Norris – moeite gehad om er het maximale uit te halen. Alhoewel dat voor een deel natuurlijk aan de coureurs toe te schrijven valt, is een ander deel van de verklaring dat de MCL39 in een vliegende ronde met alles op de limiet nogal wispelturig kan zijn. Juist dat is op een circuit als Montréal van belang en juist dat heeft het team vorig weekend pijn gedaan.
Het was vanaf de eerste training al te zien. Beide McLaren-coureurs waren opvallend vaak naast de baan te vinden, bijvoorbeeld doordat ze de laatste chicane moesten afsnijden. Tijdens de afsluitende training raakte Oscar Piastri de Wall of Champions, waar hij zich qua vertrouwen overigens lovenswaardig goed van heeft hersteld tijdens de kwalificatie. In die beslissende tijdtraining – meer specifiek de eerste run van Q3 – ging Norris de mist in. Hij wist zich er niet meer van te herstellen en moest dus genoegen nemen met P7. Alhoewel het iets zegt over het verschil tussen Norris en Piastri en een gemiste kans van de Brit te noemen valt, zegt het ook absoluut iets over de McLaren-auto.
Foto door: James Sutton / Motorsport Images
Er staat tegenover dat de race pace van McLaren doorgaans superieur is en dat het team de Pirelli-banden, met name de achterbanden, een stuk beter in leven kan houden dan de rest. Zelfs een wat mindere kwalificatie viel door een surplus aan race pace meestal nog wel recht te zetten, maar in Montréal kon McLaren die kracht niet volledig kwijt. "Eén van de reden waardoor dit circuit van lastiger voor ons was, is dat de baan – ondanks dat het slow-speed is – veel om remmen en tractie draait. De echte mid-corner fase heb je hier bijna niet. Je gaat ofwel vol gas of bent aan het remmen", legde Stella uit.
Die lay-out heeft eveneens effect op de bandenslijtage, normaliter dé grote troefkaart van McLaren. In Montréal was graining in dat opzicht de voornaamste factor, onder meer de linker voorband, terwijl McLaren normaliter juist uitblinkt door de achterbanden langer in leven te houden dan de rest. Zoals Piastri met een lach opmerkte, viel dat voordeel in Canada minder te benutten. "Toen iedereen last kreeg van de bandenslijtage, ging het bij ons nog goed. Maar jammer genoeg denk ik dat we honderd ronden nodig hadden in plaats van zeventig ronden om daarvan te profiteren!"
De woorden van Piastri komen overeen met de long runs op vrijdag en ook met de laatste stint van de race. McLaren was daarin wel iets sneller dan de rest, maar niet in de mate die we gewend zijn. De race pace van drie topteams (McLaren, Mercedes en Red Bull – eigenlijk enkel Verstappen) lag veel dichter bij elkaar dan in de raceweekenden ervoor. Tel daarbij op dat inhalen in Montréal niet heel makkelijk ging – en natuurlijk de clash die Norris veroorzaakte – en het verklaart waarom McLaren na de bovenstaande ongemakken in de kwalificatie amper naar voren kon komen.
De genoemde facetten zijn overwegend specifiek voor Canada, waardoor McLaren nog altijd de favoriet en de maat der dingen blijft. Het afgelopen weekend verandert daar niet meteen iets aan. Waar Stella het over appels en peren heeft, moet gezegd dat de MCL39 nog steeds de auto is die het meest allround is. Bovendien is het bandenvoordeel niet van vandaag op morgen verdwenen, het kwam in Canada alleen niet zo aan de oppervlakte.
Dat gezegd hebbende, zijn er wel drie factoren om in de gaten te houden. De eerste twee hangen met elkaar samen: de kwalificatie-ongemakken zijn nog altijd niet helemaal verholpen bij McLaren en de nieuwe voorwielophanging heeft daar ook nog niet voor gezorgd. Stella legde uit dat die upgrade de coureurs meer 'gevoel' aan de voorkant van de auto moet geven. Het is een aspect waar vooral Norris mee worstelde, waardoor het geen verrassing heet dat hij de nieuwe specificatie is blijven gebruiken tijdens het weekend. Gelet op Q3 is dat nog niet meteen het ei van Columbus gebleken, maar Stella wees liever op Norris' pace in de trainingen en sprak van een geslaagd experiment. Hoe dan ook: Piastri besloot de noviteit na een test in de training niet langer te gebruiken. Het valt dus nog te bezien of dit een echte gamechanger is en de kwalificatie-ongemakken wegneemt. Vooralsnog blijft dat één van de schaarse plekken waarop concurrenten McLaren pijn kunnen doen.
De derde factor wordt gevormd door die concurrenten. Want alhoewel McLaren zonder enige twijfel toonaangevend blijft, zien rivaliserende teams wel lichtpuntjes. Zo is het waar dat Mercedes vorig jaar ook erg snel was in Montréal en dat circuit goed bij hen past, al is even waar dat de temperaturen op zondag hoger waren en Mercedes toen alsnog verrassend sterk was. Toto Wolff wees na afloop naar de nieuwe achterwielophanging. Mercedes heeft sinds 2022 al heel vaak gedacht het lek boven te hebben, waarna een eerstvolgende race tegenviel, dus ook ditmaal moeten we een slag om de arm houden. Maar als de nieuwe achterwielophanging inderdaad een stap voorwaarts is, dan kan Mercedes in ieder geval in sommige weekenden een factor van belang zijn.
Ook Red Bull haalt aanknopingspunten uit de voorbije Grands Prix. Zo won Verstappen in Imola en kon hij daar op mediums zelfs langer door dan Piastri. Christian Horner concludeerde dat de pace in Barcelona tot aan de hectische slotfase ook niet slecht was en zag Verstappen het McLaren-duo in Montréal voorblijven. Zaligmakend is het allemaal niet, aangezien Verstappen de eerste was om te concluderen dat er nog heel veel moet gebeuren bij Red Bull als hij echt voor de titel wil vechten. McLaren blijft ondanks de kleine Canada-dip (die door de snelste long runs ook nog zeer relatief was) de torenhoge favoriet voor beide kampioenschappen. Maar als de stapjes van de concurrenten echt zijn en als McLaren de weinige pijnpunten die er nog zijn niet helemaal heeft weggenomen, dat zou het bij vlagen in ieder geval iets spannender kunnen worden dan pakweg Miami of China. Ja, dat zijn appels of misschien wel peren, maar het zou voor de neutrale F1-fan in ieder geval goed nieuws zijn.
Foto door: Sam Bloxham / Motorsport Images via Getty Images
Source: Motorsport