is columnist en verslaggever bij de Volkskrant. Voor Volkskrant Magazine schrijft hij geregeld interviews.
Tijdens de militaire parade van afgelopen weekend in Washington speelde een U.S. Army band (‘serving the nation through music since 1775’) de klassieker Fortunate Son. De tekst van dat nummer is een aanklacht tegen rijkeluiszoontjes die de oorlog in Vietnam wisten te ontlopen. Het komt van de plaat Willy and the Poor Boys van Creedence Clearwater Revival, uit 1969.
Zaterdag marcheerden de troepen op de maten van Fortunate Son langs commander-in-chief Donald Trump. Die ontkwam eind jaren 60 vijf keer aan de dienstplicht. Viermaal wegens studie, de vijfde keer dankzij een dubieuze medische verklaring.
Is iemand uit de ‘No Kings’-beweging geïnfiltreerd in Trumps entourage om hem met dit nummer te kakken te zetten? Kwam het initiatief voort uit het leger en lachten de soldaten hun president stiekem uit? Was het een geintje van de band, die naar eigen zeggen uitsluitend ‘patriottisch’ repertoire speelt?
Of zijn we gewoon het punt voorbij dat betekenis nog betekenis heeft?
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.