Tijdwinst door AI? Die gaat op aan scrollen, shoppen en vakanties plannen in de baas z’n tijd. ‘Dagdieverij’, noemde Sander Schimmelpenninck dit in zijn column. Volkskrant-lezers reageren.
In zijn column schetst Sander Schimmelpenninck wederom een negatief beeld van de parttimer, die dit keer ook nog eens in die paar uur per week dat hij wèl werkt, privézaken doet. Schandalig. Of toch niet? Wat even vergeten wordt zijn de onbetaalde minuten aaneengeregen tot uren die mensen thuis of onderweg besteden aan bijvoorbeeld whatsappberichten met collega’s in groepsgesprekken. Zullen we daar dan ook een woord voor bedenken? ‘Zaakhartig’ wellicht, of domweg collegiaal?
Hannah Oud-Biemold, Amsterdam
Het blijft fascinerend hoe Sander Schimmelpenninck er telkens weer in slaagt de werknemer tot zondebok te maken. We zouden harder, efficiënter en weer met toezicht op kantoor moeten werken, allemaal om onze welvaart te redden. Klinkt daadkrachtig, maar is nogal kort door de bocht.
Het geloof in economische en productiviteitsgroei als heilige graal is wijdverbreid, maar inmiddels behoorlijk achterhaald. In tijden van klimaatcrisis, verlies aan autonomie en tanend vertrouwen in instituties en bedrijven, mogen we ons afvragen: voor wie is die productiviteitsgroei eigenlijk zo heilzaam?
Zelfs het door Schimmelpenninck aangehaalde rapport wijst erop dat de afname van productiviteit mede komt door minder aardgasbaten (hoge waarde, weinig werk) en de verschuiving naar sectoren als de zorg; sectoren waarin ‘efficiëntie’ simpelweg minder. Ironisch genoeg komen de hoogste groeicijfers uit sectoren als de financiële wereld. Die blinkt vooral uit in het veroorzaken van crises, niet in het vergroten van het menselijk welzijn.
Misschien moeten we het eens omdraaien: niet meer werken om te groeien, maar beter leven om waarde te scheppen. En dat hoeft heus niet fulltime onder toezicht van een manager met een Excel-sheet op kantoor.
Leon Stille, Bollnäs (Zweden)
Sander Schimmelpenninck geeft het zelf al aan, hij moppert weer over de lage Nederlandse arbeidsproductiviteit. Volgens hem mede het gevolg van dagdieverij bij het thuiswerken.
Algemeen bekend is dat voor een groot deel van de werkenden thuiswerken niet mogelijk is. De sectoren fabricage, (wegen)bouw, landbouw, zorg, vervoer, garages, logistiek, politie en veel meer, overal waar handjes nodig zijn, kunnen niet thuiswerken. Allemaal sectoren met hardwerkende mensen, met of zonder AI.
Het probleem zit hem vooral bij werkzaamheden waar het onduidelijk is hoeveel tijd er aan besteed is tegenover hoeveel tijd er aan besteed zou mogen of moeten zijn. Dan komen we nogal eens uit bij mensen die beter niets kunnen doen dan met niets bezig zijn en anderen weer van het werk houden met duur advieswerk en rapportages waar niemand wat aan heeft.
Als we in staat zouden zijn hier een grote streep door te halen en die mensen te laten werken in sectoren waar personeel nodig is – en die iets toevoegen – dan schiet de arbeidsproductiviteit omhoog.
Dat komt dan ten goede aan welvaart en welzijn.
Frans Hermelink, Denekamp
Sander Schimmelpenninck heeft het in zijn column van over stelen van de baas. Als ik het goed begrijp doelt hij daarbij op werknemers. Niks nieuws onder de zon, zestig jaar geleden ging mijn baas ook al onder werktijd naar de kapper. Het is echter nooit een reden voor ontslag geweest.
Floor Montenarie, Middelburg
De columns van Sander Schimmelpennick lees ik altijd met veel plezier en instemming. Vooral omdat hij vakkundig drogredeneringen onderuit haalt. Helaas laat hij in zijn column van 16 juni zijn onderbuik de vrije loop. In die column beweert hij zonder vorm van bewijs dat Nederlanders kampioen thuiswerken zijn. En dat deze werknemers hun werktijd niet aan werk besteden, maar ‘aan het scrollen, shoppen of het plannen van de volgende vakantie’.
Nu ken ik veel onderzoek naar dit onderwerp, maar deze conclusie zuigt Schimmelpenninck toch echt uit zijn duim. Er zijn wereldwijd minstens even veel studies die er op wijzen dat werknemers juist productiever worden van thuiswerk. Bij mij thuis wordt dit bevestigd door zowel mijn zoon (die werkt bij een onderzoeksbureau) als door mijn vrouw (ambtenaar bij een provincie). Het zeer succesvolle ICT-bedrijf AFAS geeft haar werknemers al tijden de vrije hand en de resultaten leiden er niet onder.
Productiviteit, al dan niet in combinatie met AI, is sowieso lastig te meten. Zelf moet ik bij dergelijke analyses altijd terugdenken aan een opmerking van Jelle Zijlstra, oud-minister en voormalig directeur van De Nederlandsche Bank. Als een collega hem vroeg waarom hij al om half 4 op zijn fietsje stapte, reageerde hij met: ‘Ik werk nu eenmaal sneller dan jullie’.
Ton van Rietbergen, Utrecht
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant